Το γράμμα ενός 14χρονου προς τον Αρχιεπίσκοπο που συγκίνησε!

Οταν ένας δεκατετράχρονος παίρνει χαρτί και μολύβι και γράφει στον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, τότε οι αναγνώστες της επιστολής ζητούν να την ξαναδιαβάσουν. Το περασμένο Σάββατο η «Espresso» δημοσίευσε ένα μέρος της από καρδιάς εξομολόγησης του μικρού μαθητή Αλέξανδρου Ανδρικόπουλου. Το γράμμα που έστειλε ηλεκτρονικά στην εφημερίδα «μίλησε» στις καρδιές των αναγνωστών της «Espresso», η οποία «βομβαρδίστηκε» από e-mails και τηλεφωνήματα που ζητούσαν να δημοσιευτεί ολόκληρη η επιστολή. Η εφημερίδα δεν τους χαλάει το χατίρι και παραθέτει τις σκέψεις του πιτσιρικά που θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελούν μάθημα ζωής για πολλούς ενήλικες...

Ο Αλέξανδρος είχε «απασχολήσει» και παλιότερα την επικαιρότητα, όταν είχε στείλει μία επιστολή στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», με τίτλο «Σε σας μιλάω, γονείς». Ηταν η περίοδος που στην επικαιρότητα ήταν η εξαφάνιση του μικρού Αλεξ από τη Βέροια και ο βιασμός μιας μαθήτριας στην Αμάρυνθο... Η επιστολή του Αλέξανδρου, τότε, φιλοξενήθηκε στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας, αφήνοντας άφωνους τους πάντες...

Στο μυαλό ενός δεκατετράχρονου, με την ευχή ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος να πρόλαβε να τη διαβάσει...

«Σεβασμιότατε,
Αν είναι να με γνωρίσετε έστω και λίγο είναι σημαντικό να ξέρετε ποιος είμαι και πού πάω. Το όνομά μου είναι Αλέξανδρος και είμαι 14 ετών. Στόχος μου είναι να φθάσω πνευματικά και ηθικά τα Ιμαλάια. Ακολουθώντας την ορθόδοξη πορεία. Εδώ και καιρό παρακολουθώ με θαυμασμό μέσα από το δικό μου φινιστρίνι και ό,τι πιάνει η αντένα μου από ανθρώπινο ενδιαφέρον τον ψυχικό σας κόσμο, την απλότητα, τον ιπποτισμό σας και τη γλύκα στους λόγους σας που προσεγγίζει την αγιότητα.
Παρατηρώ μελαγχολικά, παρά το νεαρό της ηλικίας μου, και κάποιους ανθρώπους της αυλής σας που βιάζονται να κολλήσουν τη δική σας ετικέττα χωρίς να μπορούν να υποστηρίξουν τη βασιλεία, και θλίβομαι με την εσωτερική τους φτώχεια. Παθαίνω σκοτοδίνη, ανασφάλεια. Η θρησκεία μου άλλαξε και αγκαλιάζει την εξουσία. Οι ιερείς έχοντας χιτώνες δύο θέλουν και τρίτο. Το "Αγαπάτε αλλήλους" από την Καινή Διαθήκη έσβησε και στη θέση του μπήκε το "Οφθαλμόν αντί οφθαλμού".
Κάπου διάβασα πως η ψυχή πριν γεννηθεί έχει φροντίσει στον κόσμο του ωραίου, γι’ αυτό όπου το δει το αναγνωρίζει. Και σίγουρα δεν είναι αυτοί που έχετε στους κύκλους σας, γιατί μόνο ωραίο δεν εκπνέουν τα καμώματά τους, έστω και αν γράφει η ταυτότητά τους χριστιανοί. (Χριστιανός δεν είναι να θες τη βασιλεία χωρίς να την κατέχεις.) Χωρίς να αγαπάς τον πλησίον σου. Και πώς να τον αγαπήσει αφού καλά-καλά δεν τον γνωρίζει; Πιστέψτε με γιατί μόνο ένα παιδί και ένας τρελός λέει σήμερα αλήθεια. Ισως γιατί δεν κηδεμονεύει ο φόβος. Ισως γιατί δεν προσδοκώ εξουσία. Χριστιανός είστε εσείς που με τη χάρη σας την ευχέρεια, ημερεύετε την ψυχή και την προετοιμάζετε με γνώση, σπουδή και ευελιξία για να μπει σε ουρανούς.

Σεβασμιότατε,
Μόλις πρόσφατα δεχτήκατε μια δοκιμασία σωματική. Αυτή τη δοκιμασία την πέρασε ένα δικό μου αξιαγάπητο άτομο, που φρόντιζε το σώμα του και την ψυχή του. Η ταυτότητά του έγραφε χριστιανός, όπως και τόσων άλλων. Ηταν αριστοκράτης στη ζωή και του άρεσαν τα καλά ταξίδια. Δεν εννοώ φυσικά τα ταξίδια άγνοιας, ματαιότητας, κακίας, καταχρήσεις, ξενύχτια πολυφαγία. Οχι, όχι, προς Θεού. Αν και οικονομολόγος δεν έπεσε στην πλάνη του πλούτου, στην απληστία, και θεωρούσε σταθερό νόμισμα μόνο την αγάπη, γι’ αυτό και έπαιζε σταθερά στο χρηματιστήριο καρδιάς
Οπως εσείς έτσι και εκείνος απεχθανόταν να σπαταλά το χρόνο του και το νου όπως οι περισσότεροι που πιστεύουν πως θα ζήσουν για πάντα. Ταξίδευε με αποστολή την ειλικρίνεια και την πράξη του καλού.
Τα κυριότερα που θυμάμαι από εκείνον είναι: Δεν υπάρχει ωραιότερο ταξίδι από τη δημιουργία και προσφορά. Ξέρεις γιατί για πολλούς είναι μακρινοί οι ουρανοί; Γιατί από την απληστία, τη σχιζοφρένεια χάσανε το "Γνώθι σαυτόν".
Εβλεπε τον κόσμο να κινείται γρήγορα, να ζει μέσα στη σύγχυση, στον ανταγωνισμό. Εβλεπε πρόσωπα στωικά που δεν του φανέρωναν τίποτα. Εβλεπε γονείς με παιδιά να απομακρύνονται και δεν μπορούσε να το αντέξει.
Εγώ δεν θέλω να ζω έτσι, έλεγε. Δεν θέλω να ζω χωρίς να υποστηρίζω αυτό που είμαι και όχι αυτό που θέλουν οι άλλοι. Δεν θέλω να έχω κύριο κίνητρο τα χρήματα.
Δεν θέλω ετικέτες. Οι ετικέτες είναι φαινόμενα αποστασιοποιητικά, μας αποκρίνουν. Αυτός είναι αλλοδαπός, αυτοί είναι καθυστερημένοι διανοητικά. Και λοιπόν δεν έχει καρδιά; Δεν κλαίει; Δεν γελάει; Θέλω να κάνω το πιο δύσκολο. Να υπάρξω σε ένα σκηνικό ζωής πραγματικό. Στα δένδρα με τα πουλιά, στα αγαπημένα πρόσωπα και στο θαύμα να είμαι άνθρωπος και που να μπορώ να πω: "Πρέπει να υπάρχω αφού θέλω να συμβάλλω".

Σεβασμιότατε,
Αυτό το αξιαγάπητο πλάσμα για το οποίο σας μιλώ ήταν και είναι κάποιος που έχω λόγους για να κάνω κάτι που να μπορώ να συμβάλλω στην κοινωνία. Ηταν ο φυσικός μου πατέρας. Ηταν και είναι η μεγαλύτερη πρόκληση αγάπης. Και θα είναι για πάντα.
Σεβασμιότατε,
Αυτό το ΤΕΛΕΙΟ άτομο που με έφερε στον κόσμο δεν είναι στο σώμα του πια. Αλλά το δυναμικό που κουβαλούσε, το πνεύμα του, με τρέφει ακόμα μέσα μου. Δεν είναι εκπληκτικό; Η ζωή του στα χρόνια του λίγο μπρος λίγο πίσω έμεινε για πάντα. Πέστε μου, δεν θα ήταν λυπηρό να πέρναγε όπως η αναπνοή έστω και στα 100 του χωρίς να έχει αφήσει αγάπη; Δεν είναι λυπηρό να βλέπεις πως μάταια χάνουν ωραίες στιγμές για το αύριο αφού δεν ξέρουν αν θα ζήσουν το σήμερα;

Σεβασμιότατε,
Αυτή η αγάπη που μου μετέδωσε ο πατέρας μου με οδήγησε να βρω το θάρρος να σας εκφράσω τα θερμά συναισθήματά μου και να σας πω πως μπορεί καμιά φορά να ήρθατε σε σύγκρουση με πολλούς, γιατί δυσκολεύτηκαν να καταλάβουν το πνευματικό περιεχόμενό σας, αλλά πιστέψτε με, κάθε λέξη σας έχει τα δικά σας αποτυπώματα. Εχει ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Εχει παιδεία που θα σχηματίζετε στη νέα πνευματική γενιά σαν ένα είδος χάρτη που πάνω του θα αποτυπώνεται το μεγαλείο της ψυχής σας. Το μεγαλύτερο μάθημα ζωής και ηθικής. Θα τυπωθούν άμεσα από τις δικές σας δοκιμασίες και θα μας κάνουν, αν όχι τέλειους όπως εσείς, πιο ώριμους, πιο καλούς. Κι έχει ο Θεός. Αυτή ίσως είναι η αμοιβή κάθε μεγάλου ανθρώπου. Φεύγοντας να αφήνει κάτι παντοτινό. Αγάπη - ευγένεια - χιούμορ - δύναμη.

ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΕ

ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΑΣ
Αλέξανδρος Α. Ανδρικόπουλος
14 ετών»

ESPRESSO 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ Κοινωνία

madata.gr
Σχολιάστε το άρθρο: