Ο κανόνας που περιορίζει τα υγρά στις χειραποσκευές στα 100 ml έχει εφαρμοστεί για είκοσι χρόνια. Όσοι έχουν ταξιδέψει με αεροπλάνο κατά την τελευταία εικοσαετία γνωρίζουν ότι η μεταφορά υγρών άνω αυτού του ορίου είναι απαγορευμένη. Πολλοί επιβάτες έχουν βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να απορρίπτουν μπουκάλια νερού, καλλυντικά και άλλες υγρές ουσίες κατά τον έλεγχο ασφαλείας.
Η συζήτηση για την κατάργηση αυτού του μέτρου επανέρχεται συχνά, με την ελπίδα ότι οι διαδικασίες στα αεροδρόμια θα γίνουν πιο απλές.
Η επιβολή του περιορισμού
Ο περιορισμός αυτός επιβλήθηκε το 2006, ως αντίδραση στα τρομοκρατικά χτυπήματα που σημειώνονταν στην Ευρώπη. Οι βρετανικές αρχές είχαν εντοπίσει σχέδιο ανατίναξης αεροπλάνων στον Ατλαντικό, χρησιμοποιώντας υγρά εκρηκτικά που οι δράστες σχεδίαζαν να μεταφέρουν σε μπουκάλια αναψυκτικών. Ως αποτέλεσμα, οι αεροπορικές αρχές παγκοσμίως εισήγαγαν το όριο των 100 ml, με την προϋπόθεση ότι όλα τα υγρά θα τοποθετούνται σε μία διαφανή σακούλα ενός λίτρου. Έτσι, ένα προσωρινό μέτρο έκτακτης ανάγκης καθιερώθηκε ως κανονισμός για δύο δεκαετίες.
Πρόοδος στην τεχνολογία ασφαλείας
Τα τελευταία χρόνια, η τεχνολογία έχει προχωρήσει σημαντικά. Η εισαγωγή προηγμένων αξονικών τομογράφων (CT scanners) επιτρέπει στους ελεγκτές να βλέπουν τρισδιάστατες εικόνες υψηλής ανάλυσης των αποσκευών και να αναλύουν τη χημική σύσταση των υγρών χωρίς να απαιτείται από τους επιβάτες να βγάλουν τίποτα από τις τσάντες τους.
Σε ορισμένα αεροδρόμια της Βρετανίας, όπως το Χίθροου, το Γκάτουικ και το Λονδίνο Σίτι, έχει αυξηθεί το όριο έως και τα 2 λίτρα ανά επιβάτη. Επιπλέον, οι ταξιδιώτες δεν χρειάζεται να βγάζουν φορητούς υπολογιστές ή υγρά από τις χειραποσκευές τους.
Καθυστέρηση στην ΕΕ
Παρά τις προσδοκίες, η πλήρης μετάβαση στο νέο σύστημα δεν έχει ολοκληρωθεί. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανανέωσε τους περιορισμούς το 2024 λόγω αμφιβολιών σχετικά με την τεχνική αξιοπιστία ορισμένων μοντέλων σαρωτών, ενώ η εφαρμογή καθυστερεί εξαιτίας του υψηλού κόστους. Οι νέοι σαρωτές κοστίζουν έως και οκτώ φορές περισσότερο από τα παλαιότερα συστήματα, με αποτέλεσμα ο κανόνας των 100 ml να παραμένει σε ισχύ για την πλειονότητα των πτήσεων μέχρι να εξοπλιστούν όλα τα αεροδρόμια παγκοσμίως.
Αμφισβήτηση της χρησιμότητας του κανόνα
Πολλοί ειδικοί, όπως ο Μπρους Σνάιερ από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, αμφισβητούν την ουσιαστική χρησιμότητα του περιορισμού. Σε δηλώσεις του σε podcast του Independent, υποστήριξε ότι τέτοιες ρυθμίσεις σχεδιάστηκαν περισσότερο για να προσφέρουν στους επιβάτες την αίσθηση της ασφάλειας παρά για να παρέχουν πραγματική προστασία. Ο περιορισμός των υγρών, όπως αναφέρει, ταλαιπωρεί εκατομμύρια ταξιδιώτες καθημερινά χωρίς να προσφέρει ουσιαστικό όφελος στην ασφάλεια, παραμένοντας ένα κατάλοιπο μιας άλλης εποχής.
