Με το βλέμμα στραμμένο στον νέο αιώνα, σύγχρονες πριγκίπισσες του Αραβικού κόσμου πρωτοστάτησαν στις Τέχνες, αναδεικνύοντας το ταλέντο τους στη ζωγραφική, τη γλυπτική και τη φωτογραφία. Αυτές οι γυναίκες, πέρα από τους παραδοσιακούς ρόλους της συζύγου και της μητέρας, βρήκαν τρόπους να εκφραστούν καλλιτεχνικά, επηρεάζοντας τον κόσμο με το έργο τους. Η πορεία τους αντικατοπτρίζει τη δυναμική των γυναικών να κινητοποιούν Γη και Ουρανό, όπως αναφέρεται από αρχαιοτάτων χρόνων.
Οι σύγχρονες πριγκίπισσες και η τέχνη
Οι σύγχρονες πριγκίπισσες του Αραβικού κόσμου, έχοντας ως πρότυπο ηρωίδες ιστορικών περσικών και αραβικών παραμυθιών, όπως η Ρουντάμπα, πριγκίπισσα της Καμπούλ, και η Φαριζάντα από τις «Χίλιες και μια νύχτες», επέλεξαν να ακολουθήσουν μια διαφορετική πορεία. Αντί να περιοριστούν στους παραδοσιακούς ρόλους, στράφηκαν στις τέχνες, συμβάλλοντας ενεργά στον πολιτιστικό χώρο.
Αυτές οι γυναίκες κατάφεραν να εξισορροπήσουν την οικογενειακή τους ζωή με την καλλιτεχνική τους έκφραση, προσαρμόζοντας τη δράση τους στη γενικότερη ζωή της Ανατολής. Μέσα από την καινοτομία και την επιμονή τους, επέβαλλαν την τέχνη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, αναδεικνύοντας τη δημιουργικότητά τους.
Η ζωή της βασίλισσας Φαριντά πριν τον γάμο
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τάσης αποτελεί η βασίλισσα Φαριντά της Αιγύπτου, η οποία γεννήθηκε ως Σαφινάζ Ζουλφικάρ. Προερχόμενη από τους κόλπους της αιγυπτιακής αριστοκρατίας, η Σαφινάζ γεννήθηκε στη συνοικία Γιανακλίς της Αλεξάνδρειας.
Ο πατέρας της, Γιουσούφ Ζουλφικάρ, ήταν δικαστής και διπλωμάτης κιρκασιανής καταγωγής, γνωστός για το μεγάλο του πάθος για το πιάνο. Η μητέρα της, Ζαϊνάμπ Σαΐντ, διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τη βασίλισσα Νάζλι Σαμπρί και υπηρετούσε ως κυρία επί των τιμών στη βασιλικής αυλής, προσφέροντας στη Σαφινάζ ένα περιβάλλον με ισχυρές διασυνδέσεις.
Η Σαφινάζ Ζουλφικάρ έλαβε μόρφωση δυτικού τύπου, φοιτώντας στο «Collège Notre Dame de Sion» στην Αλεξάνδρεια. Το 1937, συνόδευσε τη μητέρα της και τη βασιλική οικογένεια της Αιγύπτου σε μια περιοδεία στην Ευρώπη, όπου και γνώρισε τον νεαρό βασιλιά Φαρούκ.
Ο βασιλικός γάμος και το διαζύγιο
Ο γάμος της Σαφινάζ με τον βασιλιά Φαρούκ τελέστηκε με μεγάλη λαμπρότητα στις 20 Ιανουαρίου 1938. Μετά τον γάμο, υιοθέτησε το όνομα Φαριντά, σεβόμενη την επιθυμία του εκλιπόντος πεθερού της, βασιλιά Φουάτ.
Ωστόσο, η βασιλική ένωση δεν κράτησε για πάντα, καθώς ο γάμος τους έληξε με διαζύγιο το 1948. Η Φαριντά, μετά την κατάργηση της μοναρχίας στην Αίγυπτο το 1953, αναγκάστηκε να ζήσει στην εξορία.
Η περίοδος της εξορίας της διήρκεσε έως το 1974, κατά την οποία έζησε αρχικά στον Λίβανο και στη συνέχεια σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Αυτή η περίοδος της ζωής της αποτέλεσε ένα κομβικό σημείο, καθώς αφοσιώθηκε πλήρως στη ζωγραφική.
Η καλλιτεχνική πορεία της Φαριντά
Η βασίλισσα Φαριντά βρήκε στη ζωγραφική ένα μέσο έκφρασης και δημιουργίας. Το ύφος της τέχνης της, αν και αρχικά αντλούσε έμπνευση από τον ιμπρεσιονισμό και τα τοπία της Αιγύπτου, εξελίχθηκε σημαντικά με την πάροδο του χρόνου.
Ενσωμάτωσε στοιχεία του σουφισμού στα έργα της, προσδίδοντας μια βαθύτερη πνευματική διάσταση. Επιπλέον, πειραματίστηκε με διάφορες τεχνικές, όπως η χρήση λιωμένου μετάλλου, καθώς και η ιδιαίτερη διαχείριση του φωτός, δημιουργώντας μοναδικά καλλιτεχνικά αποτελέσματα.
Η πορεία της Φαριντά, από τα βασιλικά ανάκτορα στην εξορία και την αφοσίωση στην τέχνη, αποτελεί παράδειγμα του πώς οι πριγκίπισσες της Ανατολής, ακολουθώντας το παράδειγμα εμβληματικών βασιλισσών του «Σαχναμέ» και των αραβικών λαϊκών αφηγήσεων, κατάφεραν να αφήσουν το δικό τους ξεχωριστό αποτύπωμα στον κόσμο των τεχνών.
Πηγή: Reader
