Τον άνθρωπο-πίθηκο ήθελε να δημιουργήσει τη δεκαετία του '20 Ρώσος βιολόγος και ζωολόγος, ο οποίος μάλιστα δεν έμεινε στα λόγια. Τα πειράματα του Ιλια Ιβανόβ, τον οποίο ο δυτικός Τύπος αποκαλούσε «Κόκκινο Φρανκενστάιν», αποτελούν τις πιο περίεργες σελίδες στην ιστορίας της Ιατρικής. Ο Ιβανόβ, πιστός μαθητής του Ιβάν Παβλόφ -βραβείο Νόμπελ-, υπήρξε ο πλέον πεπειραμένος επιστήμονας στην τεχνητή γονιμοποίηση για την εποχή του. Δεν χρησιμοποίησε όμως τις γνώσεις του για να βοηθήσει στείρα ζευγάρια. Πέρασε από τον ευγονισμό στην ουτοπία, προσπαθώντας να δημιουργήσει τον άνθρωπο-πίθηκο. Μάλιστα, κατάφερε να πείσει το Κρεμλίνο και τον Ιωσήφ Στάλιν να χρηματοδοτήσουν τα επιστημονικής φαντασίας σχέδιά του μ' ένα ποσό αστρονομικό για την εποχή: 10.000 δολάρια.
Το 1990, στη διάρκεια της περεστρόικα, ο Γκορμπατσόφ αποκάλυψε τις μελέτες και τα πειράματα του Ιβανόβ, όμως τελευταία ο καθηγητής Ρωσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ έφερε στο φως πολύ περισσότερα στοιχεία για τα πειράματα του Ρώσου επιστήμονα, τα οποία δημοσίευσε στο περιοδικό «Studies in history and philosophy of biological and biomedical sciences».
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το σχέδιο του Ιβανόβ τέθηκε υπόψη όχι μόνο της σοβιετικής κυβέρνησης, αλλά και του επιστημονικού κόσμου: το είχε παρουσιάσει το 1910 σε συνέδριο στο Γκρατς. Και ενώ οι συνάδελφοί του νόμισαν ότι θα έμενε στη θεωρία, ο Ρώσος επιστήμονας προχώρησε. Κι αφού πήρε χρήματα από τον Στάλιν, με τις ευλογίες του Ινστιτούτου Παστέρ, το 1926 πήγε στη Γαλλική Γουινέα στο παράρτημα του ινστιτούτου γα να πραγματοποιήσει το πείραμά του. Εκεί έκανε τεχνητή γονιμοποίηση σε θηλυκούς χιμπατζήδες με σπέρμα ανδρών εθελοντών. Λέγεται μάλιστα ότι κι εκείνος έδωσε το σπέρμα του. Οταν όμως η διαδικασία τελείωσε, στο ταξίδι της επιστροφής οι γονιμοποιημένοι χιμπατζήδες αρρώστησαν από δυσεντερία και φυματίωση και πέθαναν άλλοι στο πλοίο και άλλοι στο εργαστήριο στο Σουχούμι της Γεωργίας. «Πρέπει να συνεχιστούν τα πειράματα» επέμεινε ο Ιβανόβ, αλλά πλέον το κλίμα εύνοιας είχε αναστραφεί και η χρηματοδότηση κόπηκε. Λίγο αργότερα, το 1930 τον συνέλαβαν για κατασκοπία και καταδικάστηκε σε 5ετή κάθειρξη σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και έξι μήνες μετά εξορίστηκε στο Καζακστάν, όπου το 1932 πέθανε.
Το 1990, στη διάρκεια της περεστρόικα, ο Γκορμπατσόφ αποκάλυψε τις μελέτες και τα πειράματα του Ιβανόβ, όμως τελευταία ο καθηγητής Ρωσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ έφερε στο φως πολύ περισσότερα στοιχεία για τα πειράματα του Ρώσου επιστήμονα, τα οποία δημοσίευσε στο περιοδικό «Studies in history and philosophy of biological and biomedical sciences».
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το σχέδιο του Ιβανόβ τέθηκε υπόψη όχι μόνο της σοβιετικής κυβέρνησης, αλλά και του επιστημονικού κόσμου: το είχε παρουσιάσει το 1910 σε συνέδριο στο Γκρατς. Και ενώ οι συνάδελφοί του νόμισαν ότι θα έμενε στη θεωρία, ο Ρώσος επιστήμονας προχώρησε. Κι αφού πήρε χρήματα από τον Στάλιν, με τις ευλογίες του Ινστιτούτου Παστέρ, το 1926 πήγε στη Γαλλική Γουινέα στο παράρτημα του ινστιτούτου γα να πραγματοποιήσει το πείραμά του. Εκεί έκανε τεχνητή γονιμοποίηση σε θηλυκούς χιμπατζήδες με σπέρμα ανδρών εθελοντών. Λέγεται μάλιστα ότι κι εκείνος έδωσε το σπέρμα του. Οταν όμως η διαδικασία τελείωσε, στο ταξίδι της επιστροφής οι γονιμοποιημένοι χιμπατζήδες αρρώστησαν από δυσεντερία και φυματίωση και πέθαναν άλλοι στο πλοίο και άλλοι στο εργαστήριο στο Σουχούμι της Γεωργίας. «Πρέπει να συνεχιστούν τα πειράματα» επέμεινε ο Ιβανόβ, αλλά πλέον το κλίμα εύνοιας είχε αναστραφεί και η χρηματοδότηση κόπηκε. Λίγο αργότερα, το 1930 τον συνέλαβαν για κατασκοπία και καταδικάστηκε σε 5ετή κάθειρξη σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και έξι μήνες μετά εξορίστηκε στο Καζακστάν, όπου το 1932 πέθανε.
Διαβάστε ακόμα: Η CIA και το «κρυφό» έγγραφο του 1951: Γιατί ξέσπασαν σφοδρές αντιδράσεις για τη «θεραπεία» του καρκίνου
