Από σήμερα, οι πυρόπληκτοι της περιοχής Πόρτο Γερμενό αρχίζουν να επιστρέφουν στα σπίτια τους, τα οποία έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές από τις πρόσφατες πυρκαγιές. Καθώς τα οχήματά τους πλησιάζουν το χωριό, ένα πυροσβεστικό όχημα που είχε καεί ολοσχερώς απομακρύνεται από την είσοδο στο Προσήλι. Οι κάτοικοι σταματούν σε ένα πλάτωμα και αντικρίζουν τη μεγάλη καταστροφή από ψηλά.
«Ήταν το εξοχικό μου εδώ πέρα. Είναι ντροπή τους. Είναι αίσχος γιατί κάθε χρόνο γίνονται πυρκαγιές. Φέτος τη στιγμή που ξεκίνησε ήταν 73. Η Ελλάδα φημίζεται ότι έχει ένα κλίμα το οποίο είναι ευάλωτο στις πυρκαγιές. Μας μιλάνε για την κλιματική αλλαγή συνέχεια. Τα έχουμε ακούσει ξανά και ξανά, τα ξέρουμε και έχουν αποδείξει επανειλημμένα ότι ούτε θέλουν να αυξήσουν την Πυροσβεστική, ούτε τους νοιάζει να κάνουν κάτι γι’ αυτό το θέμα, ούτε τους ενδιαφέρει το περιβάλλον», δηλώνει ο Γιώργος, κάτοικος της συνοικίας Άσπρα Σπίτια, που είδε το σπίτι του να έχει υποστεί τρομακτικές ζημιές.
Συναισθήματα και αναμνήσεις
Ο Γιώργος εξηγεί ότι «δεν είναι μόνο αυτό. Είναι οι ζωές των ανθρώπων, είναι εμπειρίες, είναι σπίτια που έχουν χτίσει, είναι ο αέρας που αναπνέουμε, είναι όλα τα πράγματα τα οποία καταναλώνουμε. Όλη η ζωή μας είναι αυτό το πράγμα. Δεν ξέρω πότε θα αρχίσει να είναι πιο σημαντικό από το να βγάλουν μεγαλύτερο εισόδημα οι ίδιοι. Δεν έχω να πω κάτι άλλο ειλικρινά. Είναι ψυχρολουσία όλο το τοπίο, δεν μπορώ να το περιγράψω κάπως αλλιώς».
Αναφερόμενος στο σπίτι του, το οποίο έχει χτίσει ο παππούς του, σημειώνει: «Από όταν ήμουν μωρό πέρναγα όλο μου το καλοκαίρι εδώ πέρα με τους γείτονές μας. Έχουμε μεγαλώσει μαζί σαν μια μεγάλη οικογένεια. Κάθε καλοκαίρι ήμασταν συνέχεια εδώ και έχω δει όλη μου την παιδική ηλικία καμένη. Έχει πέσει σκεπή μέσα, έχουν καεί όλα τα πράγματα από μέσα, έχουν σπάσει παράθυρα. Λεφτά να το φτιάξουμε δεν υπάρχουνε. Το τι θα πάρουμε ως αποζημίωση δεν το ξέρουμε. Δεν έχω τι να πω. Ειλικρινά ντροπή τους και άμα αυτό δεν ξυπνήσει λίγο τον κόσμο δεν ξέρω τι θα τους ξυπνήσει ειλικρινά».
Ευθύνες και προτάσεις
Από την πλευρά της, η Αθηνά, μητέρα του Γιώργου, εκφράζει την άποψή της ότι «αν στην αρχή αντιμετωπιζόταν και περιοριζόταν η πυρκαγιά όταν ήταν στην έναρξη της, που επτά με εννιά είχε ένα δίωρο που είχε πέσει ο αέρας και μπορούσε μαζί με το ελικόπτερο να έρθει ένα αεροσκάφος να κάνει δύο ώρες κάποιες ρίψεις ή και μία ώρα ακόμα, θα είχε περιοριστεί αυτό και δεν θα είχε αυτή την έκταση, ούτε θα υπήρχαν καμένα σπίτια». Επισημαίνει πως «τώρα όμως που θα μπορούσε ένα αεροσκάφος να κάνει τη διαφορά, δεν την έκανε. Αυτό είναι το παράπονο και επίσης οι ευθύνες που υπάρχουν από τις αιτίες που έγινε αυτό όλο δεν θα μείνουν αναπάντητες και όλοι μαζί έχουμε έρθει σε επαφή και θα γίνουν μηνύσεις με ό,τι αυτό συνεπάγεται».
