Μια νέα διεθνής μελέτη φέρνει στο φως σημαντικά ευρήματα σχετικά με τον τρόπο που οι γονείς αντιδρούν στις συμπεριφορές των νηπίων και πώς αυτό επηρεάζει τον ψυχισμό τους. Η έρευνα εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στις φωνές, τη σωματική τιμωρία και τη στέρηση προνομίων με τις δυσκολίες συμπεριφοράς που εκδηλώνουν τα μικρά παιδιά. Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν τη σημασία των πρακτικών πειθαρχίας από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής.
Οι αυστηρές πρακτικές πειθαρχίας και τα προβλήματα συμπεριφοράς
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι μητέρες που ανέφεραν συχνότερη χρήση αυστηρών πρακτικών πειθαρχίας, όπως οι φωνές, τα χτυπήματα και η στέρηση προνομίων, ανέφεραν επίσης περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς και συναισθηματικές δυσκολίες στα παιδιά τους. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι και οι τρεις αυτές πρακτικές συνδέονταν με περισσότερα συνολικά προβλήματα στα νήπια.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα για τις φωνές, καθώς η συχνότερη χρήση τους συσχετίστηκε με περισσότερες δυσκολίες σε όλες τις βασικές κατηγορίες προβλημάτων που εξετάστηκαν. Αυτό αναδεικνύει ότι ο τρόπος με τον οποίο οι ενήλικες θέτουν όρια και διαχειρίζονται τις δύσκολες συμπεριφορές των παιδιών έχει ουσιαστική σημασία, ακόμη και κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.
Εσωτερικευμένα και εξωτερικευμένα προβλήματα
Η μελέτη κατέγραψε δύο βασικές κατηγορίες προβλημάτων: τα προβλήματα εξωτερίκευσης και τα προβλήματα εσωτερίκευσης. Τα προβλήματα εξωτερίκευσης αφορούν συμπεριφορές που γίνονται εμφανείς προς το περιβάλλον, όπως η επιθετικότητα, η υπερκινητικότητα και οι έντονες αντιδράσεις. Αντίθετα, τα προβλήματα εσωτερίκευσης στρέφονται περισσότερο προς τον εσωτερικό κόσμο του παιδιού, περιλαμβάνοντας το άγχος, τη συναισθηματική δυσφορία και την κοινωνική απόσυρση.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι φωνές και η στέρηση προνομίων συνδέθηκαν με δυσκολίες που εκδηλώνονται προς τα έξω. Παράλληλα, και οι τρεις πρακτικές – φωνές, χτυπήματα και στέρηση προνομίων – συσχετίστηκαν με προβλήματα εσωτερίκευσης. Πιο συγκεκριμένα, τα χτυπήματα συνδέθηκαν με περισσότερα συνολικά προβλήματα και δυσκολίες εσωτερίκευσης, ενώ οι φωνές και η στέρηση προνομίων συνδέθηκαν με προβλήματα και στις δύο κατηγορίες. Αυτό υπενθυμίζει ότι δεν εκφράζουν όλα τα παιδιά τη δυσφορία τους με τον ίδιο τρόπο, με κάποια να αντιδρούν με έντονο θυμό και άλλα να γίνονται πιο αγχώδη ή να αποσύρονται.
Η έκταση της μελέτης
Η διεθνής αυτή μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Child Psychiatry & Human Development τον Αύγουστο του 2026. Συμμετείχαν 865 παιδιά, ηλικίας από 17 έως 40 μηνών, με μέση ηλικία περίπου 27 μηνών, καθώς και οι μητέρες τους. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από 14 διαφορετικές χώρες.
Οι χώρες που συνεισέφεραν στην έρευνα ήταν το Βέλγιο, η Βραζιλία, η Χιλή, η Κίνα, η Φινλανδία, η Ιταλία, το Μεξικό, η Ολλανδία, η Ρουμανία, η Ρωσία, η Νότια Κορέα, η Ισπανία, η Τουρκία και οι ΗΠΑ. Η ευρεία γεωγραφική κάλυψη της μελέτης προσδίδει επιπλέον βαρύτητα στα ευρήματά της, αναδεικνύοντας ένα κοινό μοτίβο επιπτώσεων των αυστηρών πειθαρχικών πρακτικών στον ψυχισμό των νηπίων.
Με πληροφορίες από: infokids.gr
