Η κατανάλωση μιας κουταλιάς ελαιολάδου το πρωί, πριν από το φαγητό, έχει αναδειχθεί σε δημοφιλή τάση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή η πρακτική αποδίδεται κυρίως σε υποτιθέμενα αντιγηραντικά οφέλη και στη συμβολή της στη λάμψη του δέρματος. Ωστόσο, επιστημονικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η κατανάλωση λίπους πριν από τους υδατάνθρακες ενδέχεται να προσφέρει ένα επιπλέον όφελος, τον περιορισμό της απότομης αύξησης του σακχάρου στο αίμα.
Επίδραση στο σάκχαρο: Τα ευρήματα των μελετών
Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Diabetes εξέτασε την επίδραση του ελαιολάδου στα επίπεδα γλυκόζης σε ποντίκια. Οι ερευνητές χορήγησαν ελαιόλαδο 15 λεπτά πριν από ένα τεστ ανοχής στη γλυκόζη, ενώ άλλες ομάδες έλαβαν είτε νερό πριν είτε ελαιόλαδο μετά τη χορήγηση γλυκόζης.
Τα ποντίκια που κατανάλωσαν πρώτα ελαιόλαδο εμφάνισαν μικρότερη αύξηση του σακχάρου και καθυστερημένη γαστρική κένωση, δηλαδή πιο αργή μεταφορά της τροφής από το στομάχι στο λεπτό έντερο. Παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν και σε ποντίκια με διαβήτη τύπου 2. Υπάρχουν ενδείξεις ότι ένας παρόμοιος μηχανισμός μπορεί να λειτουργεί και στους ανθρώπους.
Μια μικρή μελέτη σε έξι άνδρες με διαβήτη τύπου 2 έδειξε ότι η κατανάλωση 30 ml ελαιολάδου 30 λεπτά πριν από ένα γεύμα πλούσιο σε υδατάνθρακες καθυστέρησε τη γαστρική κένωση και την αύξηση της γλυκόζης. Επιπλέον, ενισχύθηκε η έκκριση της ορμόνης GLP-1. Έρευνες υποδεικνύουν επίσης ότι η κατανάλωση πρωτεϊνούχων τροφών, όπως ψάρι ή κρέας, πριν από το ρύζι μπορεί να επηρεάσει θετικά τη μεταγευματική γλυκαιμική απόκριση.
Ο μηχανισμός πίσω από τη δράση
Παράλληλα με τα παραπάνω ευρήματα, καταγράφηκε αύξηση ορμονών του εντέρου, όπως η GLP-1 και η GIP, οι οποίες συμμετέχουν στη ρύθμιση της πέψης και του μεταβολισμού της γλυκόζης. Αυτές οι ορμόνες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην επεξεργασία των τροφών από τον οργανισμό.
Η καθυστέρηση της πέψης, η οποία παρατηρήθηκε στις μελέτες, φαίνεται να επιβραδύνει την είσοδο της γλυκόζης στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της απότομης μεταγευματικής αύξησης του σακχάρου, συμβάλλοντας σε μια πιο ομαλή γλυκαιμική απόκριση.
Περιορισμοί και επιφυλάξεις
Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με την επίδραση του ελαιολάδου στην ρύθμιση του σακχάρου είναι περιορισμένα. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι τα αποτελέσματα από πειράματα σε ζώα δεν μπορούν να μεταφερθούν αυτομάτως στον άνθρωπο, καθώς οι βιολογικοί μηχανισμοί μπορεί να διαφέρουν.
Επίσης, η προσωρινή μείωση της απότομης αύξησης του σακχάρου δεν αποδεικνύει απαραίτητα καλύτερη μακροχρόνια ρύθμιση του διαβήτη ή βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη. Απαιτούνται περαιτέρω, εκτενέστερες μελέτες για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.
Πιθανές παρενέργειες και θερμιδική αξία
Η κατανάλωση ελαιολάδου σκέτου ή μαζί με πρόσθετα όπως λεμόνι, πιπέρι ή κουρκουμά δεν έχει αποδειχθεί ότι προσφέρει πρόσθετα οφέλη για την υγεία. Αντίθετα, αυτή η πρακτική μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ναυτία, κράμπες, διάρροια ή επιδείνωση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.
Ειδικά το λεμόνι, λόγω της οξύτητάς του, μπορεί να συμβάλει στη διάβρωση του σμάλτου των δοντιών, ιδιαίτερα όταν καταναλώνεται συχνά. Επιπλέον, το ελαιόλαδο είναι ένα τρόφιμο πλούσιο σε θερμίδες, καθώς μία κουταλιά της σούπας αποδίδει περίπου 120 θερμίδες. Η καθημερινή κατανάλωσή του χωρίς αντίστοιχη προσαρμογή της υπόλοιπης διατροφής μπορεί να αυξήσει τη συνολική ενεργειακή πρόσληψη.
Με πληροφορίες από: ieidiseis.gr
