Ορισμένοι άνθρωποι, όταν έρχονται αντιμέτωποι με την αλήθεια, προσπαθούν να θολώσουν τα νερά με τις λέξεις, κρύβοντας την αμάθειά τους. Αυτή η συμπεριφορά πηγάζει συχνά από μια έλλειψη αυτογνωσίας, η οποία εκδηλώνεται με υπέρμετρη αυτοπεποίθηση και έναν ένθερμο τρόπο ομιλίας για τον εαυτό τους δημοσίως. Παρουσιάζονται ως προσωπικότητες με ουσιαστική γνώση, αλλά αυτή η εικόνα αλλάζει όταν κάποιος αρχίζει να συνομιλεί μαζί τους.
Η προσπάθεια συγκάλυψης της αμάθειας
Όταν η πραγματικότητα τους βρίσκει απροετοίμαστους, κάποιοι άνθρωποι καταφεύγουν σε λεκτικούς ελιγμούς. Στόχος τους είναι να συγκαλύψουν την έλλειψη γνώσης και να αποπροσανατολίσουν τον συνομιλητή τους. Με αυτό τον τρόπο, επιχειρούν να διατηρήσουν μια επίφαση σοφίας, ακόμα και όταν τα πραγματικά τους κενά είναι μεγάλα.
Η προσπάθεια αυτή, αν και σε ένα μεγάλο ποσοστό μπορεί να επιτύχει τον στόχο της, δεν δικαιώνεται πάντα από το αποτέλεσμα. Υπάρχουν φορές που η αλήθεια αναδύεται, αποκαλύπτοντας την πραγματική τους ασχετοσύνη, παρά τις προσπάθειες για καμουφλάζ.
Η υπέρμετρη αυτοπεποίθηση και η δημόσια εικόνα
Μια χαρακτηριστική πτυχή αυτών των ατόμων είναι η έλλειψη αυτογνωσίας. Αυτή η έλλειψη εξηγεί την υπέρμετρη αυτοπεποίθηση που τους διακατέχει, καθώς και τον ένθερμο τρόπο με τον οποίο μιλούν για τον εαυτό τους σε δημόσιες εμφανίσεις. Παρουσιάζονται ως άτομα με μεγάλο ενδιαφέρον και ουσιαστική γνώση, δημιουργώντας μια συγκεκριμένη εικόνα για τον εαυτό τους.
Ωστόσο, η εικόνα αυτή συχνά διαψεύδεται στην πράξη. Μόλις κάποιος αρχίσει να συζητάει μαζί τους σε βάθος, σχηματίζει μια εντελώς διαφορετική άποψη για το πνευματικό τους επίπεδο και την πραγματική τους γνώση επί των θεμάτων που θίγουν. Η αρχική εντύπωση διαλύεται μπροστά στην πραγματικότητα.
Τα κενά στη γνώση και τα λάθη
Αυτή η κατηγορία ανθρώπων έχει μάθει να καμουφλάρει την ασχετοσύνη της με ωραίες λέξεις. Με αυτό τον τρόπο, προσπαθεί να καλύψει τα τεράστια κενά που υπάρχουν εις βάθος στην κατανόηση και τη γνώση της. Συνήθως δεν γνωρίζουν ακριβώς για τι μιλούν, λέγοντας πράγματα απλώς για να τα πουν.
Οι δηλώσεις τους, τις περισσότερες φορές, δεν οδηγούν πουθενά και δεν έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο. Κάπως έτσι, πέφτουν σε κενά και κάνουν αστεία λάθη, τα οποία εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι αποτελούν μέρος μιας φανταστικής ιστορίας, στερούμενης πραγματικής βάσης ή λογικής συνέχειας.
Μηχανισμοί άμυνας και η κατάρρευση της βιτρίνας
Όταν οι απόψεις τους δεν ευθυγραμμίζονται με αυτό που θεωρούσαν σωστό, τότε ενεργοποιούν μηχανισμούς άμυνας. Αυτοί οι μηχανισμοί έχουν ως στόχο να καλύψουν την αμάθειά τους και να προστατεύσουν την εικόνα που έχουν χτίσει. Η κατηγορία αυτή των ανθρώπων δεν διαθέτει κανένα πνευματικό επίπεδο, όσο κι αν πασχίζει να αποδείξει το αντίθετο με τα λόγια της.
Η βιτρίνα που έχει χτίσει για τον εαυτό της, με την πάροδο του χρόνου και την έκθεση στην πραγματικότητα, καταρρέει. Σε αυτή την κατάσταση, το άτομο ψάχνει απεγνωσμένα πώς να ενώσει τα γυαλιά της διαλυμένης εικόνας του, προσπαθώντας να ανακτήσει την αξιοπιστία που έχει χάσει.
Οι «πολύτιμοι σύμμαχοι» στην προσπάθεια
Σε αυτή την προσπάθεια να μαζέψουν τα κομμάτια και να ανασυνθέσουν την εικόνα τους, ορισμένες φράσεις αποτελούν πολύτιμους συμμάχους. Αυτές οι φράσεις χρησιμοποιούνται ως εργαλεία για να θολώσουν την κατάσταση και να αποτρέψουν την πλήρη αποκάλυψη της ασχετοσύνης τους.
Συγκεκριμένα, οι παρακάτω πέντε φράσεις, αν και δεν αναφέρονται λεπτομερώς, χρησιμοποιούνται από αυτούς τους ανθρώπους ως μέσο για να καμουφλάρουν την έλλειψη γνώσης τους και να διατηρήσουν την ψευδαίσθηση της πνευματικής επάρκειας, ακόμα και όταν όλα γύρω τους καταρρέουν.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
