Η συνήθεια να στέλνουμε μηνύματα αντί να τηλεφωνούμε έχει γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής επικοινωνίας για πολλούς. Ωστόσο, αυτή η επιλογή μπορεί να αποκαλύπτει περισσότερα για την προσωπικότητα ενός ατόμου απ’ όσα φαντάζεται κανείς. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας, το οποίο επικαλείται μια συγκεκριμένη ψυχολογική προσέγγιση, η προτίμηση στη γραπτή επικοινωνία συνδέεται με συγκεκριμένα ψυχολογικά χαρακτηριστικά και συμπεριφορές.
Η αναζήτηση ελέγχου και συναισθηματικής σαφήνειας
Όσοι επιλέγουν τη γραπτή επικοινωνία φαίνεται να αναζητούν μεγαλύτερο έλεγχο στη διατύπωση των σκέψεών τους. Αυτή η προτίμηση συνδέεται άμεσα με την ανάγκη για εσωτερική συνοχή και συναισθηματική σαφήνεια στην επικοινωνία τους. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι τα άτομα αυτά αποφεύγουν την επαφή με τους άλλους, αλλά ότι αισθάνονται πιο άνετα και ασφαλείς όταν έχουν τον απαραίτητο χρόνο να σκεφτούν τι ακριβώς θα πουν.
Είναι σημαντικό για αυτούς όχι μόνο το περιεχόμενο του μηνύματος, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο θα το εκφράσουν. Η δυνατότητα να επεξεργαστούν εκ των προτέρων τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, τους επιτρέπει να διασφαλίσουν ότι το μήνυμα που θα στείλουν θα είναι ακριβές και σύμφωνο με την πρόθεσή τους.
Η δύναμη της προσεκτικής διατύπωσης
Στη γραπτή επικοινωνία, όπως τα μηνύματα, ο χρήστης έχει την πλήρη δυνατότητα να επιλέξει προσεκτικά κάθε λέξη. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει το να γράψει κανείς ένα μήνυμα, να το διαγράψει και να το ξαναγράψει, επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία μέχρι να βρει την «τέλεια» διατύπωση που αποδίδει με ακρίβεια αυτό που θέλει να πει. Ακόμη και λεπτομέρειες όπως τα σημεία στίξης, η χρήση εικονιδίων (emojis) και ο γενικότερος τρόπος διατύπωσης μπορούν να αλλάξουν το νόημα ενός μηνύματος, προσφέροντας μια ευελιξία και ακρίβεια που δεν είναι εφικτή στον αυθόρμητο προφορικό λόγο.
Αυτή η διαδικασία επεξεργασίας επιτρέπει στα άτομα να διασφαλίσουν ότι το μήνυμά τους είναι σαφές, συνεκτικό και μεταφέρει το επιθυμητό συναίσθημα, αποφεύγοντας παρερμηνείες που μπορεί να προκύψουν από την έλλειψη οπτικής επαφής ή τόνου φωνής.
Ο παράγοντας του χρόνου και της ανεξαρτησίας στην επικοινωνία
Η γραπτή επικοινωνία προσφέρει ένα σημαντικό πλεονέκτημα που μια τηλεφωνική συνομιλία δεν μπορεί να δώσει στον ίδιο βαθμό: τον χρόνο. Δεν υπάρχει η άμεση πίεση να απαντήσει κανείς αμέσως, γεγονός που επιτρέπει στον αποδέκτη να επεξεργαστεί το μήνυμα και να διαμορφώσει την απάντησή του με ηρεμία. Μπορεί κανείς να αποφύγει μια απάντηση μέχρι να είναι απόλυτα βέβαιος για το τι θέλει να πει, χωρίς να νιώθει την ανάγκη για άμεση αντίδραση.
Αυτή η συμπεριφορά συνδέεται επίσης με την αίσθηση της ανεξαρτησίας. Όσοι προτιμούν τα μηνύματα μπορούν να επιλέξουν πότε ακριβώς θα απαντήσουν, αποφεύγοντας την πίεση μιας άμεσης συνομιλίας που απαιτεί αυθόρμητη αντίδραση. Η συγκεκριμένη προτίμηση συνδέεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, και με πιο εσωστρεφή χαρακτηριστικά προσωπικότητας, καθώς αφορά ανθρώπους που προτιμούν να επεξεργάζονται πρώτα όσα σκέφτονται και αισθάνονται, αντί να μιλούν αυθόρμητα και χωρίς προηγούμενη σκέψη.
Ο έλεγχος ως βασική διαφορά
Τελικά, η βασική διαφορά μεταξύ των δύο μορφών επικοινωνίας φαίνεται να βρίσκεται στον έλεγχο που ασκεί το άτομο στο μήνυμά του. Στον προφορικό λόγο, είναι πιθανό να υπάρξουν παρεξηγήσεις λόγω του τόνου της φωνής, της έλλειψης οπτικής επαφής ή μιας αυθόρμητης φράσης που, αφού ειπωθεί, δύσκολα ανακαλείται ή διορθώνεται. Αντίθετα, στα μηνύματα, υπάρχει η δυνατότητα να επεξεργαστεί κανείς κάθε λέξη και κάθε έκφραση πριν πατήσει το κουμπί της αποστολής, μειώνοντας σημαντικά τις πιθανότητες παρεξήγησης και διασφαλίζοντας την ακρίβεια του μηνύματος.
Με άλλα λόγια, για ορισμένους ανθρώπους, η επιλογή να γράφουν μηνύματα δεν σημαίνει ότι επικοινωνούν λιγότερο ή ότι αποφεύγουν την επικοινωνία. Αντιθέτως, σημαίνει ότι επιθυμούν να επικοινωνούν με τους δικούς τους όρους, εξασφαλίζοντας ότι το μήνυμά τους θα μεταφερθεί με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια, σαφήνεια και σύμφωνα με τις δικές τους προθέσεις.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
