Η θεατρική παράσταση «Lacrimosa ή το Απέπρωτο», ένα έργο του Θανάση Τριαρίδη σε σκηνοθεσία του Χρήστου Καρασσαβίδη, ανεβαίνει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην κεντρική σκηνή του θεάτρου Noūs Creative Space. Οι παραστάσεις, οι οποίες ξεκινούν από τις 2 Νοεμβρίου, προσφέρουν στο κοινό την ευκαιρία να παρακολουθήσει εκ νέου το συγκεκριμένο έργο, το οποίο έχει ήδη αγαπηθεί από το κοινό.
Η επιστροφή του «Lacrimosa ή το Απέπρωτο» για λίγες παραστάσεις αναμένεται να προσελκύσει το ενδιαφέρον, καθώς η ιστορία του και η σκηνοθετική του προσέγγιση έχουν ήδη δημιουργήσει θετικές εντυπώσεις. Το έργο εμβαθύνει σε ζητήματα ταυτότητας και αναζήτησης της αλήθειας, μέσα από μια ιδιαίτερη δραματουργική δομή.
Η υπόθεση: Μια νύχτα έντεκα χρόνια μετά
Στον πυρήνα της υπόθεσης βρίσκεται ένα ζεύγος επιτυχημένων δικηγόρων, οι οποίοι εξαφανίζονται μυστηριωδώς. Πίσω τους αφήνουν τα δύο τους παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, τα οποία ήταν τότε εντεκάχρονα. Επιπλέον, ένα μωβ τετράδιο με ακατάληπτους στίχους αποτελεί το μοναδικό στοιχείο που μένει από την παρουσία των γονέων.
Έντεκα χρόνια αργότερα, τα δύο παιδιά, πλέον γύρω στα είκοσι δύο, αποφασίζουν να επανεξετάσουν εκείνη τη μοιραία νύχτα. Επιχειρούν να την αναπαραστήσουν μέσα από μια αυτοσχέδια τελετή, η οποία παίρνει τη μορφή ενός παιχνιδιού ρόλων. Το αγόρι, ο Κ, και το κορίτσι, η Ρ, επιλέγουν να υποδυθούν τους γονείς τους, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να κατανοήσουν τι ακριβώς συνέβη, ποια ήταν τα αίτια της εξαφάνισης, ποιοι ήταν πραγματικά οι γονείς τους και ποια σχέση είχαν με τα παιδιά που ήταν τότε.
Η οπτική του συγγραφέα
Ο συγγραφέας του έργου, Θανάσης Τριαρίδης, εξομολογείται ότι το «Lacrimosa» είναι ένα «προγραμματικά αποτυχημένο έργο για τη μεγάλη αποτυχία της ζωής να ερμηνεύσει τον εαυτό της». Σύμφωνα με τον ίδιο, το έργο αφηγείται την ιστορία των δύο αδελφών που αναζητούν να γίνουν οι χαμένοι γονείς τους, ή εναλλακτικά, την ιστορία της «Σχισμής» που ρουφάει τη ματαιότητά μας.
Ο Τριαρίδης αναφέρει ότι στοιχεία όπως ο θαμπός κόσμος της νόησης, οι παραισθήσεις, οι διασαλευμένες ταυτότητες, τα λειψά όνειρα, τα ζωτικά τραύματα και η απονενοημένη ερημία των ανθρώπων παραδίδονται όλα σε αυτή τη «Σχισμή». Πρόκειται για ένα έργο που εξερευνά τους ανθρώπους που επιδιώκουν να σκοτώσουν έναν νοητό εαυτό, με σκοπό να ανοιχτούν σε κάτι καινούργιο, θέτοντας το ερώτημα «μα σε τι».
Η σκηνοθετική προσέγγιση του Χρήστου Καρασσαβίδη
Ο σκηνοθέτης Χρήστος Καρασσαβίδης περιγράφει το κείμενο ως μια «κραυγή» και μια «ακραία ελεγεία». Η σκηνοθετική του ματιά εστιάζει σε θέματα όπως η θυσία, το σώμα, η ενοχή και η ατέρμονη βία, την οποία παρομοιάζει με «ξύστρα της ιστορίας» που μας πληγώνει.
Ο Καρασσαβίδης σημειώνει ότι η γραφή του Τριαρίδη αποδομεί κάθε παρηγορητική αφήγηση, με αποτέλεσμα να εγκλωβίζει τον θεατή σε μια τελετουργία αίματος και δακρύων. Σε αυτή την τελετουργία, η οδύνη δεν οδηγεί ποτέ σε κάθαρση, αλλά παραμένει ένα διαρκές αιμάτωμα, προσδίδοντας στο έργο μια ιδιαίτερα έντονη και συγκλονιστική διάσταση.
Οι συντελεστές της παράστασης
Στη δραματουργική επεξεργασία του έργου συνέβαλαν η Δανάη Δημοπούλου και ο Χρήστος Καρασσαβίδης. Η Δανάη Δημοπούλου ανέλαβε επίσης και τον ρόλο της βοηθού σκηνοθέτη. Τη σκηνογραφία επιμελήθηκε ο Στέφανος Λώλος, ενώ τη μουσική επιμέλεια είχε ο Χρήστος Καρασσαβίδης.
Ο σχεδιασμός των φώτων ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας του Χρήστου Καρασσαβίδη με τον Βασίλη Κοντογιάννη. Στη σκηνή, τους ρόλους ενσαρκώνουν η Κάτια Νεκταρίου και ο Βασίλης Τριανταφύλλου. Η προπώληση των εισιτηρίων γίνεται μέσω της πλατφόρμας ticketservices.gr.
Με πληροφορίες από: Topontiki
