Έπειτα από μια επιτυχημένη πρώτη σεζόν, η θεατρική παράσταση «Lacrimosa ή το Απέπρωτο» του Θανάση Τριαρίδη ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στις σκηνές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Το έργο, που εξερευνά τη μυστηριώδη εξαφάνιση ενός ζεύγους δικηγόρων και την προσπάθεια των παιδιών τους να ανασυνθέσουν το παρελθόν, παρουσιάζεται στο Noūs Creative Space και στο Θέατρο Αμαλία αντίστοιχα.
Η επιστροφή του «Lacrimosa ή το Απέπρωτο»
Η παράσταση «Lacrimosa ή το Απέπρωτο», ένα έργο του Θανάση Τριαρίδη, συνεχίζει την πορεία της για δεύτερη συνεχή χρονιά, μετά την θερμή υποδοχή που έλαβε την προηγούμενη σεζόν. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει ξανά αυτή την ιδιαίτερη παραγωγή σε δύο μεγάλες πόλεις της Ελλάδας.
Στην Αθήνα, η παράσταση φιλοξενείται στην κεντρική σκηνή του θεάτρου Noūs Creative Space. Παράλληλα, οι θεατές της Θεσσαλονίκης θα μπορούν να την απολαύσουν στο Θέατρο Αμαλία. Οι παραστάσεις είναι προγραμματισμένες για περιορισμένο αριθμό, προσφέροντας μια μοναδική ευκαιρία για όσους επιθυμούν να βιώσουν αυτή τη θεατρική εμπειρία.
Η υπόθεση του έργου
Η ιστορία του «Lacrimosa ή το Απέπρωτο» ξεκινά με την μυστηριώδη εξαφάνιση ενός ζεύγους επιτυχημένων δικηγόρων. Πίσω τους αφήνουν τα δύο τους παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, ηλικίας έντεκα ετών τότε, καθώς και κάποιους ακατάληπτους στίχους γραμμένους σε ένα μωβ τετράδιο.
Έντεκα χρόνια αργότερα, τα δύο παιδιά, που πλέον έχουν φτάσει την ηλικία των είκοσι δύο ετών, αποφασίζουν να αναβιώσουν εκείνη τη μοιραία νύχτα. Οργανώνουν μια αυτοσχέδια τελετή, ένα παιχνίδι ρόλων, όπου ο Κ (το αγόρι) και η Ρ (το κορίτσι) υποδύονται τους γονείς τους, στην προσπάθειά τους να κατανοήσουν τα γεγονότα. Μέσα από αυτή την πράξη, επιδιώκουν να ερμηνεύσουν τι ακριβώς συνέβη, ποια ήταν τα αίτια της εξαφάνισης, να ανακαλύψουν την πραγματική ταυτότητα των γονιών τους και να συνδέσουν το παρόν τους με τα παιδιά που ήταν κάποτε.
Βαθύτερες αναζητήσεις και θεματικές
Το «Lacrimosa» περιγράφεται ως ένα έργο που είναι «προγραμματικά αποτυχημένο» στην προσπάθεια της ζωής να ερμηνεύσει τον ίδιο της τον εαυτό. Αφηγείται την ιστορία των δύο αδελφών που αναζητούν να γίνουν οι χαμένοι γονείς τους, ή εναλλακτικά, την ιστορία μιας «Σχισμής» που απορροφά τη ματαιότητά μας. Στο έργο, ο θαμπός κόσμος της νόησης, οι παραισθήσεις, οι διασαλευμένες ταυτότητες, τα λειψά όνειρα, τα ζωτικά τραύματα και η απονενοημένη ερημία, όλα παραδίδονται σε αυτή τη «Σχισμή».
Πρόκειται για ένα έργο που εστιάζει σε ανθρώπους που επιδιώκουν να «σκοτώσουν έναν νοητό εαυτό» για να ανοιχτούν σε κάτι καινούργιο, χωρίς όμως να προσδιορίζεται το τι. Στον κόσμο του «Lacrimosa», δεν υπάρχει πεπρωμένο για τους ανθρώπους ή για το είδος μας. Αντιθέτως, υπάρχει μια τρύπα που θα μας ρουφήξει, μια «Σχισμή» που θα μας εκβάλει στην μήτρα της μάνας μας, σε έναν τόπο όπου η αγάπη αποτελεί το αντίθετο της αλήθειας.
Ερμηνείες και σκηνοθεσία που εντυπωσιάζουν
Η παράσταση του «Lacrimosa» από το Θέατρο Nous χαρακτηρίζεται ως εκπληκτική και αριστουργηματική. Αντίθετα, το ίδιο το κείμενο, όπως περιγράφεται, είναι εγκεφαλικό, ανοικονόμητο, αδιάβατο και αντιθεατρικό, γεγονός που αναδεικνύει ακόμα περισσότερο την επιτυχία της σκηνικής του μεταφοράς.
Οι ερμηνείες των ηθοποιών Βασίλη Τριανταφύλλου και Κάτιας Νεκταρίου περιγράφονται ως «ερμηνείες ζωής» και «πυρωμένες». Οι δύο καλλιτέχνες, ως παιδιά του 21ου αιώνα, αναμετρώνται με τους κλασικούς αιώνες, εκρήγνυνται, σαρώνουν, συσπειρώνονται, σπαράζουν, επιστρέφουν στην μήτρα της γαλήνης και καίγονται από την φλόγα που αναβλύζει πρώτα από όλα μέσα τους. Η σκηνοθεσία άφησε άφωνο τον παρατηρητή, δημιουργώντας έναν κόσμο βουτηγμένο στο ρομαντικό μπαρόκ, με εκπληκτικά φώτα, διαδοχικές κορυφώσεις και μια στέρεη ερμηνευτική προσέγγιση που μετατρέπει το ακαταλόγιστο κείμενο σε μια ολοκληρωμένη θεατρική εμπειρία.
Με πληροφορίες από: Topontiki
