Το Μαρόκο έχει ξεκινήσει την υλοποίηση του μεγαλύτερου υδραυλικού έργου στην ιστορία του, με στόχο τη δημιουργία ενός εκτεταμένου «αυτοκινητόδρομου νερού». Η πρωτοβουλία αυτή έρχεται ως απάντηση στην παρατεταμένη λειψυδρία που έπληξε τη χώρα για επτά έτη, από το 2018 έως το 2025. Οι αρχές στο Ραμπάτ προχώρησαν σε άμεσες ενέργειες για τη διασφάλιση των υδατικών πόρων, αναπτύσσοντας ένα δίκτυο επαναδιανομής σε εθνικό επίπεδο.
Η «λεωφόρος νερού» και η ανάγκη της
Η χώρα του Μαρόκου βρίσκεται αντιμέτωπη με μία παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας, η οποία διήρκεσε από το 2018 έως το 2025. Αυτή η επταετής λειψυδρία κατέστησε επιτακτική την ανάγκη για άμεση και αποτελεσματική παρέμβαση, ώστε να διασφαλιστεί η επάρκεια των υδατικών πόρων για τον πληθυσμό και τις δραστηριότητες της χώρας.
Στο πλαίσιο αυτό, οι αρχές στο Ραμπάτ αποφάσισαν να προχωρήσουν στην υλοποίηση ενός φιλόδοξου σχεδίου, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο υδραυλικό έργο στην ιστορία του Μαρόκου. Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός γιγαντιαίου «αυτοκινητόδρομου νερού», ενός πρωτοποριακού δικτύου που θα επιτρέψει την επαναδιανομή του νερού σε ολόκληρη την επικράτεια.
Το εμβληματικό έργο σύνδεσης Σεμπού και Μπουρεγκρέγκ
Ένας από τους βασικούς πυλώνες του ευρύτερου εγχειρήματος είναι η εμβληματική σύνδεση που δημιουργήθηκε ανάμεσα στις λεκάνες απορροής των ποταμών Σεμπού και Μπουρεγκρέγκ. Το συγκεκριμένο έργο ολοκληρώθηκε σε διάστημα μόλις δύο ετών, επιδεικνύοντας την ταχύτητα και την αποφασιστικότητα με την οποία αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της λειψυδρίας.
Μέσω αυτής της σύνδεσης, έχει καταστεί δυνατή η μεταφορά σημαντικών ποσοτήτων νερού. Συγκεκριμένα, 953 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού έχουν ήδη μεταφερθεί προς τον πυκνοκατοικημένο άξονα που ενώνει τις πόλεις Ραμπάτ και Καζαμπλάνκα. Αυτή η μεταφορά έχει προσφέρει μία σημαντική ανάσα στις αστικές περιοχές, ενισχύοντας την υδροδότησή τους.
Επέκταση του δικτύου και μελλοντικοί στόχοι
Η στρατηγική για την ενίσχυση των υδατικών πόρων δεν σταματά στην αρχική σύνδεση. Προβλέπεται η περαιτέρω διεύρυνση του δικτύου, με σημαντικούς σταθμούς που θα ενισχύσουν την ικανότητα μεταφοράς νερού. Έως το τέλος του τρέχοντος έτους, έχει προγραμματιστεί η σύνδεση των δύο πρώτων λεκανών, δηλαδή του Σεμπού και του Μπουρεγκρέγκ, με τη λεκάνη του ποταμού Ουμ Ερ-Ρμπία.
Αυτή η νέα σύνδεση αναμένεται να επιτρέψει τη μεταφορά ακόμα μεγαλύτερων ποσοτήτων νερού, φτάνοντας έως και τα 1,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Ο οδικός χάρτης του Υπουργείου Εξοπλισμού και Νερού περιλαμβάνει επίσης τον σχεδιασμό για την ενίσχυση της σύνδεσης Λάου-Λούκος-Σεμπού. Ο στόχος αυτής της επέκτασης είναι η εξασφάλιση επαρκούς άρδευσης στις κρίσιμες αγροτικές περιοχές της χώρας, υποστηρίζοντας την αγροτική παραγωγή.
Συνολικός σχεδιασμός και άρση ανισοτήτων
Το φιλόδοξο σχέδιο της «λεωφόρου νερού», αν και βρίσκεται ακόμα σε φάση σχεδιασμού για ορισμένα τμήματά του, έχει έναν ευρύτερο στόχο πέρα από την απλή μεταφορά νερού. Επιδιώκει παράλληλα την άρση των έντονων ανισοτήτων που παρατηρούνται μεταξύ των διαφόρων περιφερειών της χώρας όσον αφορά την πρόσβαση σε υδάτινους πόρους. Με αυτόν τον τρόπο, επιδιώκεται η δίκαιη κατανομή του νερού σε όλες τις περιοχές.
Συνολικά, βρίσκονται σε λειτουργία και σε διάφορα στάδια ανάπτυξης 18 έργα μεταφοράς νερού. Αυτά τα έργα συνθέτουν ένα πρωτοποριακό δίκτυο επαναδιανομής που καλύπτει ολόκληρη τη χώρα, διασφαλίζοντας ότι το νερό θα φτάνει εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη και συμβάλλοντας στην περιφερειακή ισορροπία.
Συμπληρωματικές δράσεις και νέο μοντέλο διαχείρισης
Το εκτεταμένο δίκτυο μεταφοράς νερού αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που υιοθετεί το Μαρόκο. Η χώρα στρέφεται δυναμικά προς την αφαλάτωση θαλασσινού νερού, μία μέθοδο που προσφέρει μία ανεξάρτητη πηγή υδροδότησης. Παράλληλα, προχωρά στην κατασκευή σύγχρονων υδραυλικών υποδομών, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα του συστήματος διαχείρισης των υδάτων.
Με όλες αυτές τις ενέργειες, το Ραμπάτ προωθεί ένα νέο μοντέλο διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Αυτό το μοντέλο βασίζεται σε δύο βασικούς πυλώνες: τη δίκαιη ανακατανομή των διαθέσιμων πόρων και τη διαφοροποίηση των πηγών υδροδότησης. Στόχος είναι η αποτελεσματική αντιμετώπιση της κλιματικής απειλής και η διασφάλιση της βιωσιμότητας των υδάτινων πόρων για το μέλλον.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
