Σε μια πρωτοφανή παραδοχή προχώρησε ο Βαγγέλης Λιόλιος, πρώην πρόεδρος Ομοσπονδίας, μέσα από το απολογητικό του υπόμνημα. Ο ίδιος αποκάλυψε ότι οι συναντήσεις που πραγματοποιούνταν στο γραφείο του στην Ομοσπονδία μπορούσαν να καταγράφονται όχι μόνο σε βίντεο, αλλά και με ήχο. Αυτή η αποκάλυψη εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη νομιμότητα και τη δεοντολογία της συγκεκριμένης πρακτικής.
Η παραδοχή για τις καταγραφές
Ο Ευάγγελος Λιόλιος, στην απολογία του, ισχυρίζεται ότι η καταγραφή των συνομιλιών γινόταν νόμιμα. Επικαλείται την ύπαρξη καμερών ασφαλείας στον χώρο του γραφείου του, καθώς και σχετικής προειδοποιητικής σήμανσης. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι κάμερες ήταν εμφανείς, γεγονός που, όπως υποστηρίζει, καθιστούσε τη διαδικασία νόμιμη.
Ωστόσο, η ηχογράφηση ιδιωτικών συνομιλιών υπόκειται σε αυστηρούς νομικούς περιορισμούς, και η παραδοχή αυτή χαρακτηρίζεται ως παράνομη και αντιδεοντολογική πράξη. Ο πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας επιμένει στην άποψή του περί νομιμότητας, παρά τις επιφυλάξεις που προκύπτουν από το νομικό πλαίσιο.
Η επίκληση καταγεγραμμένης συνομιλίας
Στην προσπάθειά του να αντικρούσει τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και να υποστηρίξει ότι υπήρξε θύμα σκευωρίας, ο Ευάγγελος Λιόλιος επικαλείται συγκεκριμένη καταγεγραμμένη συνομιλία. Πρόκειται για μία συνάντηση που είχε με τον μεγαλομέτοχο της ΚΑΕ Αμαρουσίου, Δήμο Στασινόπουλο, η οποία έλαβε χώρα στις 14 Απριλίου 2026.
Ο ίδιος αναφέρει ότι ολόκληρη η συνάντηση, διάρκειας 15 λεπτών, καταγράφηκε με ήχο και εικόνα από τις κάμερες ασφαλείας που βρίσκονταν στο γραφείο του. Υποστηρίζει μάλιστα ότι η καταγραφή αυτή έγινε νόμιμα, καθώς υπήρχε εμφανής κάμερα και σχετική προειδοποιητική σήμανση στον χώρο. Το οπτικοακουστικό αυτό υλικό χρησιμοποιείται από τον κ. Λιόλιο ως αποδεικτικό στοιχείο στην υπερασπιστική του γραμμή.
Νομικά ερωτήματα και η οδηγία της αρχής
Η παραδοχή του Ευάγγελου Λιόλιου ανοίγει ένα νέο, ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα νομιμότητας. Το κεντρικό ερώτημα που τίθεται είναι εάν επιτρέπεται στον πρόεδρο μιας αθλητικής Ομοσπονδίας να καταγράφει τις ιδιωτικές συνομιλίες που πραγματοποιούνται στο γραφείο του, επικαλούμενος αποκλειστικά λόγους ασφαλείας.
Σύμφωνα με την Οδηγία 1/2011 της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, η καταγραφή ήχου από συστήματα βιντεοεπιτήρησης για λόγους ασφαλείας απαγορεύεται κατά κανόνα. Η εν λόγω οδηγία προβλέπει ελάχιστες και αυστηρά οριοθετημένες εξαιρέσεις για τέτοιου είδους καταγραφές, γεγονός που καθιστά την πρακτική του κ. Λιόλιου αντικείμενο περαιτέρω διερεύνησης ως προς τη συμβατότητά της με την ισχύουσα νομοθεσία.
Η κόντρα με την ΚΑΕ Μαρούσι
Στο απολογητικό του υπόμνημα, ο κ. Λιόλιος αναφέρθηκε και στην κόντρα που είχε ξεκινήσει με την ηγεσία της ΚΑΕ Μαρούσι ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025. Αυτή η αντιπαράθεση αποτελεί ένα ευρύτερο πλαίσιο εντός του οποίου τοποθετείται η υπόθεση των καταγραφών.
Ο πρώην πρόεδρος υποστήριξε ότι, σύμφωνα με τα επίσημα πρακτικά του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΟΚ (Συνεδρίαση 22/11-12-2025), ο διαιτητής Στέφανος Μαγκλογιάννης είχε καταγγείλει εγγράφως ένα περιστατικό. Συγκεκριμένα, την επομένη του αγώνα Περιστέρι – Μαρούσι, που διεξήχθη στις 6 Δεκεμβρίου 2025, ο διαιτητής φέρεται να δέχθηκε δύο απειλητικά μηνύματα στο WhatsApp από το προσωπικό κινητό τηλέφωνο του Δήμου Στασινόπουλου.
Η αντίδραση της ΕΟΚ στην καταγγελία του διαιτητή ήταν άμεση και ομόφωνη. Η Ομοσπονδία προχώρησε στην παραπομπή της υπόθεσης στον Αθλητικό Εισαγγελέα, δείχνοντας την πρόθεση να διερευνηθεί πλήρως το περιστατικό των απειλητικών μηνυμάτων.
Με πληροφορίες από: Ieidiseis
