Η Ελλάδα διατηρεί μια ξεκάθαρη θέση στο διεθνές πεδίο, τονίζοντας πως δεν απειλεί, δεν αποκλείει, αλλά και δεν διαπραγματεύεται την κυριαρχία της. Αυτή η πάγια στάση επαναλαμβάνεται από την κυβέρνηση και ειδικότερα τον υπουργό Εξωτερικών, απέναντι σε ένα περιβάλλον όπου διάφοροι παράγοντες στην περιοχή προβάλλουν τις εθνικές τους επιδιώξεις. Η χώρα επιδιώκει την επίλυση ζητημάτων μέσω διεθνών οργανισμών, αναδεικνύοντας τους κινδύνους από προκλητικές συμπεριφορές.
Η θέση της Ελλάδας στις διεθνείς σχέσεις
Στην Αθήνα, η γεωστρατηγική ανάλυση σπάνια ξεκινά από την παραδοχή ότι πολλές χώρες στην περιοχή προβάλλουν τις εθνικές τους επιδιώξεις. Όταν αυτές οι επιδιώξεις εκφράζονται δημόσια και μετατρέπονται σε απειλές, η Ελλάδα αντιδρά επίμονα και μεθοδικά. Επαναφέρει απαιτητικά το θέμα σε διεθνείς οργανισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους που προκύπτουν από την προκλητική συμπεριφορά οποιουδήποτε ηγέτη.
Η εμμονική ενασχόληση με την περιγραφή των τουρκικών θέσεων από αναλυτές, ακαδημαϊκούς, διαμορφωτές κοινής γνώμης, δημοσιογράφους και απόστρατους ανώτατους αξιωματικούς έχει οδηγήσει την κυβέρνηση και τον υπουργό Εξωτερικών να επαναλαμβάνουν το αυτονόητο: ότι η Ελλάδα δεν απειλεί, δεν αποκλείει, αλλά και δεν διαπραγματεύεται την κυριαρχία της.
Οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών και το ευρύτερο πλαίσιο
Η Ρωσία έχει δηλώσει ότι απειλεί κάθε χώρα που υποστηρίζει την Ουκρανία, με την Τουρκία να συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών που η Μόσχα καταγράφει ως υποστηρικτές του ουκρανικού αγώνα κατά της ρωσικής κατοχής. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών έχει δηλώσει ότι η Τουρκία δεν απειλεί καμία χώρα, αλλά δεν θα γίνουν ανεκτές απειλές εις βάρος της.
Αυτή η δήλωση δεν στρέφεται απαραίτητα μόνο κατά της Ελλάδας. Μάλλον σηματοδοτεί προς κάθε κατεύθυνση την τουρκική θέση, ενόψει της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και της επικείμενης συνάντησης των Προέδρων Τραμπ και Ερντογάν. Η Τουρκία, ως χώρα που υποστηρίζει την Ουκρανία, βρίσκεται και η ίδια στο στόχαστρο ρωσικών απειλών, γεγονός που επηρεάζει τις διπλωματικές της κινήσεις.
Η εμμονική αναζήτηση και η ενημέρωση των πολιτών
Προβληματική για την ουσιαστική ενημέρωση των πολιτών παραμένει η συνεχής αναζήτηση για το πότε θα πραγματοποιηθεί η επόμενη συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο της Τουρκίας. Ειδικότερα, τις ημέρες που εξελίσσεται η Γενική Συνέλευση στα Ηνωμένα Έθνη, ορισμένοι αναδεικνύουν ως ελληνική υποχώρηση μια πιθανή συνάντηση των δύο ηγετών.
Σε αυτό το κλίμα, εικάζονται αδυναμίες και ερευνώνται πιθανές μυστικές ημερομηνίες συνάντησης. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, κανείς δεν ασχολείται ουσιαστικά με τις παράνομες επιθέσεις των Χούθι σε κάθε ενεργειακή υποδομή. Αυτή η εστίαση σε δευτερεύοντα ζητήματα αποσπά την προσοχή από σημαντικότερες διεθνείς εξελίξεις.
Το Δίκαιο της Θάλασσας και οι επιπτώσεις της επέκτασης χωρικών υδάτων
Η μόνιμη άρνηση συνομιλιών με τους γείτονες, καθώς και η άμεση απόρριψη των ανησυχιών τους, ακόμα και αν αυτές θεωρούνται υπερβολικές από ελληνικής πλευράς, αποτελεί μια μειωτική θέση για τη χώρα. Όταν μια χώρα απαιτεί επέκταση των χωρικών της υδάτων στο μέγιστο προβλεπόμενο όριο, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για την αντιπαράθεση.
Αυτή η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο τους ανταγωνιστές γείτονες, αλλά και όλους όσοι χρησιμοποιούν τους παραδοσιακούς θαλάσσιους διαδρόμους για το διεθνές εμπόριο. Οι χώρες αυτές θα παρέμβουν με κάθε τρόπο στη ρύθμιση των όρων που θα αφορούν τη νέα πραγματικότητα που θα εισαγάγει η Ελλάδα στην παγκόσμια οικονομία. Το Δίκαιο της Θάλασσας έχει συγκεκριμένες προβλέψεις, ενώ και το Διεθνές Δικαστήριο έχει λάβει αποφάσεις για θέματα που δημιουργούσαν προβληματισμό και ασάφειες, παράγοντας σχετική νομολογία.
Με πληροφορίες από: Topontiki
