Σε πανεθνική απεργιακή κινητοποίηση προχωρούν την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου τα μεγαλύτερα συνδικάτα της Ισπανίας, θέτοντας στο επίκεντρο το οξύ στεγαστικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Η κινητοποίηση αυτή έρχεται λίγες εβδομάδες πριν από τις πρόωρες εκλογές, με την αύξηση των ενοικίων και τις εξώσεις να κυριαρχούν πλέον στην πολιτική αντιπαράθεση. Πρόκειται για μία ενέργεια που σηματοδοτεί την έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια.
Η πανεθνική κινητοποίηση της 11ης Νοεμβρίου
Την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου, τα μεγαλύτερα συνδικάτα της Ισπανίας θα πραγματοποιήσουν μια πανεθνική απεργία, με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της οξείας στεγαστικής κρίσης. Αυτή η κινητοποίηση είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς αποτελεί την πρώτη φορά εδώ και 14 χρόνια που τα δύο μεγαλύτερα συνδικάτα της χώρας υποστηρίζουν από κοινού μια γενική απεργία.
Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί την τελευταία εξέλιξη σε μια σειρά διαμαρτυριών που έχουν ενταθεί το τελευταίο διάστημα. Η κοινωνική δυσαρέσκεια κλιμακώθηκε μετά την έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν από το σπίτι της στη Μαδρίτη, ένα γεγονός που ευαισθητοποίησε την κοινή γνώμη. Ακτιβιστές έχουν κατασκηνώσει στην κεντρική πλατεία Σολ της πρωτεύουσας, διεκδικώντας άμεσες παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης.
Το κοινοβουλευτικό αδιέξοδο και οι πρόωρες εκλογές
Καταλυτικό ρόλο στην κλιμάκωση της κοινωνικής δυσαρέσκειας έπαιξε και η απόρριψη από το κοινοβούλιο νομοθετικών διαταγμάτων. Τα διατάγματα αυτά στόχευαν στον περιορισμό των εξώσεων και στον έλεγχο των αυξήσεων στα ενοίκια, ωστόσο δεν κατάφεραν να περάσουν.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ ανακοίνωσε πρόωρες εκλογές για τις 29 Νοεμβρίου. Με την προσφυγή στις κάλπες, ο Σάντσεθ επιδιώκει να μεταφέρει το βάρος της πολιτικής συζήτησης από ζητήματα που έχουν προκαλέσει φθορά στην κυβέρνησή του.
Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός επιθυμεί να απομακρύνει την προσοχή από τη διαχείριση της μεταναστευτικής κρίσης στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα στη Βόρεια Αφρική και από υποθέσεις διαφθοράς που συνδέονται με το Σοσιαλιστικό Κόμμα και την οικογένειά του. Εκτιμά ότι το ζήτημα της στέγασης είναι ένα πεδίο στο οποίο το κόμμα του μπορεί να επωφεληθεί πολιτικά, καθώς εντείνεται η δυσαρέσκεια των πολιτών για το κόστος κατοικίας.
Το μέγεθος του στεγαστικού προβλήματος
Τα στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η Ισπανία στον τομέα της στέγασης. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ισπανίας, η χώρα αντιμετωπίζει ένα έλλειμμα περίπου 750.000 κατοικιών αυτή τη στιγμή. Μάλιστα, η ίδια πρόβλεψη αναφέρει ότι ο αριθμός αυτός αναμένεται να ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο έως το έτος 2028, εάν δεν υπάρξουν άμεσες παρεμβάσεις.
Η αδυναμία αγοράς κατοικίας έχει οδηγήσει ολοένα περισσότερους πολίτες στην επιλογή της ενοικίασης. Αυτή η στροφή προς την ενοικίαση έχει αυξήσει κατακόρυφα τη ζήτηση στην αγορά, εντείνοντας παράλληλα τις πιέσεις στις τιμές των ενοικίων. Το φαινόμενο αυτό δημιουργεί ένα ασφυκτικό περιβάλλον για τους ενοικιαστές.
Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το μέσο μηνιαίο ενοίκιο, το οποίο έχει πλέον διαμορφωθεί στα 1.176 ευρώ. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σχεδόν στο 99% του μέσου μηνιαίου μισθού ενός νέου στην Ισπανία, καθιστώντας τη στέγαση ένα απλησίαστο αγαθό για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού.
Η φωνή των ενοικιαστών
Την οικονομική ασφυξία που προκαλεί το κόστος στέγασης περιέγραψε η εκπρόσωπος της Ένωσης Ενοικιαστών, Βαλέρια Ρακού. Η κυρία Ρακού τόνισε τη δυσχερή θέση στην οποία βρίσκονται οι ενοικιαστές, υπογραμμίζοντας τις μεγάλες οικονομικές επιβαρύνσεις που αντιμετωπίζουν.
Η ίδια επισήμανε την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στις μισθολογικές αυξήσεις και την άνοδο των ενοικίων. Σύμφωνα με την εκπρόσωπο, οι μισθοί δεν ακολουθούν τον ρυθμό αύξησης των ενοικίων, με αποτέλεσμα η στέγαση να απορροφά ένα δυσανάλογα μεγάλο μέρος των εισοδημάτων των πολιτών.
Με πληροφορίες από: Topontiki
