Η Τουρκία προκαλεί το ένα επεισόδιο μετά το άλλο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το τελευταίο διάστημα, καταδεικνύοντας τις πραγματικές της επιδιώξεις. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες, σημειώθηκαν αρκετά γεγονότα που υπογραμμίζουν την προσπάθεια της Άγκυρας να ελέγχει τις ελληνικές αποφάσεις. Αυτή η συμπεριφορά εντάσσεται σε μια μακροχρόνια προσπάθεια για την απόκτηση επιρροής στην περιοχή.
Οι πρόσφατες τουρκικές προκλήσεις
Μόλις σε λίγες ημέρες, η Τουρκία προχώρησε σε μια σειρά ενεργειών που προκάλεσαν τριβές. Αρχικά, ανακήρυξε τα δικά της θαλάσσια πάρκα, μια κίνηση που ερμηνεύεται ως πρόκληση. Ταυτόχρονα, εξέδωσε προειδοποίηση ότι επιθυμεί να ενημερώνεται, και προφανώς να εγκρίνει, την πορεία των εργασιών πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης.
Το καλώδιο αυτό αφορά την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, και η απαίτηση της Τουρκίας να έχει λόγο σε αυτό το έργο αποτελεί σαφή παρέμβαση. Επιπλέον, η Άγκυρα απείλησε σχεδόν ευθέως με πόλεμο, επικαλούμενη τη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ. Όλα αυτά τα γεγονότα συνέβησαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Η πάγια επιδίωξη της Άγκυρας
Η επιδίωξη της Άγκυρας να ελέγχει πλήρως τις ελληνικές αποφάσεις και να μην επιτρέπει στην Αθήνα καμία πρωτοβουλία που θεωρεί ότι πλήττει τα συμφέροντά της, δεν είναι κάτι καινούργιο. Εδώ και δεκαετίες, η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα οιονεί προτεκτοράτο. Στόχος της είναι να αποσπάσει αναίμακτα όση επιρροή θα μπορούσε, υπό κανονικές συνθήκες, να αποκτήσει μόνο με πόλεμο.
Η διαφορά τα τελευταία χρόνια είναι ότι η Τουρκία δηλώνει τις προθέσεις της όλο και πιο ανοιχτά, χρησιμοποιώντας όλο και περισσότερους τρόπους. Αυτή η αυξημένη διαφάνεια στην εκδήλωση των τουρκικών επιδιώξεων συνιστά ένα σημαντικό στοιχείο στην εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Η ελληνική απάντηση και η τουρκική ενόχληση
Ένας σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στην όξυνση της τουρκικής συμπεριφοράς είναι η προσπάθεια της Ελλάδας να ενισχύσει την αμυντική της δυνατότητα. Αυτή η ενίσχυση γίνεται έναντι της καθαρής και μη αποκρυπτόμενης επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας. Η Αθήνα επιδιώκει να θωρακίσει τη χώρα απέναντι στις τουρκικές βλέψεις.
Οι περιφερειακές συμμαχίες, η αμυντική ενίσχυση, καθώς και οι ενεργειακές και άλλες συνεργασίες της Ελλάδας, προκαλούν τρομακτική ενόχληση στην Άγκυρα. Η Τουρκία διαπιστώνει ότι περιορίζεται το μέγεθος της απειλής που μπορεί εμπράκτως να ασκήσει. Αυτό οδηγεί σε μια αντίδραση από την πλευρά της, η οποία εκδηλώνεται με τις συνεχείς προκλήσεις.
Διδάγματα από περιφερειακούς πολέμους
Τα διδάγματα από τους πρόσφατους περιφερειακούς πολέμους, όπως αυτοί κατά της Ουκρανίας και του Ιράν, βάζουν νέα δεδομένα στο τραπέζι των αμυντικών στρατηγικών. Ένα από τα βασικά συμπεράσματα είναι ότι ο αμυνόμενος δεν είναι αναγκαίο να νικήσει για να οδηγήσει σε αποτυχία μια επίθεση. Αρκεί να αντέξει, προκαλώντας ανυπολόγιστο κόστος στον επιτιθέμενο.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα προσπαθεί να μεγιστοποιήσει το κόστος μιας πιθανής τουρκικής επίθεσης εναντίον της. Αν και δεν εκμεταλλεύεται απαραιτήτως όλες τις δυνατότητες προς το παρόν, η στρατηγική της επικεντρώνεται στην αντοχή και στην πρόκληση υψηλού κόστους στον επιτιθέμενο, ώστε να αποτρέψει ή να αποδυναμώσει οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια.
Με πληροφορίες από: Topontiki
