Το αυξημένο κόστος στέγασης αποτελεί ένα διαρκώς εντεινόμενο πρόβλημα, καθιστώντας την αυτόνομη κατοικία όλο και πιο δύσκολη για μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Ως αποτέλεσμα, η συγκατοίκηση αναδεικνύεται ως μια πιθανή λύση, αν και η προοπτική να μοιραστεί κανείς το σπίτι του με έναν άγνωστο γεννά έντονους προβληματισμούς. Αυτή την πολυπλοκότητα αναδεικνύει μια νέα πανελλαδική έρευνα του MyRoomie, η οποία διεξήχθη από τις 5 έως τις 12 Αυγούστου του 2026, σε ένα δείγμα 2.601 ατόμων ηλικίας 18 έως 48 ετών.
Η δυσκολία της αυτόνομης κατοικίας
Τα ευρήματα της έρευνας καταδεικνύουν σαφώς τη δυσκολία εύρεσης προσιτής κατοικίας στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, το 42% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δεν είναι σε θέση να νοικιάσει μόνο του σπίτι αυτή τη στιγμή, ενώ ένα ποσοστό 38% μπορεί και ένα 20% απαντά «ίσως». Η βασική αιτία αυτής της δυσκολίας είναι, σύμφωνα με την πλειοψηφία, τα ακριβά ενοίκια.
Ειδικότερα, το 73% των συμμετεχόντων στην έρευνα αναφέρει τα υψηλά ενοίκια ως τη μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζει στην αναζήτηση κατοικίας. Το ποσοστό αυτό γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακό όταν εξετάζονται οι νεότερες ηλικίες: στις ομάδες των 18 έως 26 ετών, το ποσοστό όσων δυσκολεύονται λόγω των ακριβών ενοικίων φτάνει το 83%, υπογραμμίζοντας την πίεση που δέχονται οι νέοι.
Η συγκατοίκηση ως λύση και οι προβληματισμοί
Παρά τις δυσκολίες στην αυτόνομη στέγαση, η έννοια της συγκατοίκησης δεν είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό. Το 80% των ερωτηθέντων γνωρίζει τι σημαίνει συγκατοίκηση, ενώ ένα σημαντικό ποσοστό, το 60%, θα σκεφτόταν να συγκατοικήσει με κάποιον που δεν γνωρίζει. Ωστόσο, η ιδέα του να μοιραστεί κανείς το σπίτι του με έναν άγνωστο εξακολουθεί να προκαλεί έντονο προβληματισμό.
Τα ζητήματα ασφάλειας και εμπιστοσύνης αναδεικνύονται ως οι κύριοι παράγοντες που εμποδίζουν την άμεση αποδοχή αυτής της λύσης. Στο ερώτημα πόσο άνετα θα ένιωθαν αν μετακόμιζαν άμεσα με έναν άγνωστο, η πλειοψηφία, το 55%, απαντά «καθόλου». Μόλις το 17% δηλώνει ότι θα ένιωθε «αρκετά» ή «πολύ» άνετα, γεγονός που υποδηλώνει ένα σημαντικό έλλειμμα εμπιστοσύνης απέναντι στο άγνωστο.
Η εμπειρία αλλάζει την οπτική
Είναι ενδιαφέρον ότι η οπτική γωνία αλλάζει δραματικά για όσους έχουν ήδη βιώσει την εμπειρία της συγκατοίκησης με άτομο που δεν γνώριζαν. Σε ένα υποσύνολο περίπου 250 ερωτηθέντων που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, η εικόνα αντιστρέφεται πλήρως. Το ποσοστό όσων νιώθουν «καθόλου» άνετα πέφτει στο 15%, ενώ όσοι νιώθουν άνετα ανεβαίνουν στο 53%.
Αυτό υποδηλώνει ότι ο φόβος φαίνεται να αφορά κυρίως αυτό που δεν έχει βιωθεί ακόμα, και όχι κάποια αρνητική εμπειρία από το παρελθόν. Επιπλέον, ένα συντριπτικό 77% όσων έχουν συγκατοικήσει δηλώνει ότι η εμπειρία αυτή βελτίωσε την κοινωνική τους ζωή, ενισχύοντας την άποψη ότι η συγκατοίκηση μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα πέρα από την οικονομική ανακούφιση.
Τα κίνητρα πίσω από την επιλογή
Τα κίνητρα για συγκατοίκηση διαφέρουν ανάλογα με το αν οι συγκάτοικοι είναι σύντροφοι, φίλοι ή άγνωστοι. Όταν ρωτήθηκαν τι ήταν το καλύτερο στη συγκατοίκηση, όσοι έμειναν με σύντροφο ή φίλους απάντησαν κυρίως «η συντροφιά», με ποσοστό 41% στο σύνολο των ερωτηθέντων. Αυτό υπογραμμίζει την αξία των προσωπικών σχέσεων σε αυτές τις περιπτώσεις.
Αντίθετα, όσοι επέλεξαν να συγκατοικήσουν με άγνωστο έδωσαν διαφορετικές προτεραιότητες. Για αυτούς, η οικονομική στήριξη ήρθε πρώτη, με ποσοστό 27%, ακολουθούμενη από τις νέες γνωριμίες, με 22%. Η συντροφιά, σε αυτή την ομάδα, έπεσε στο 15%. Αυτό δείχνει ότι η οικονομική ανάγκη είναι ο βασικός μοχλός για τη συγκατοίκηση με άγνωστα άτομα, ενώ οι κοινωνικές πτυχές έρχονται σε δεύτερη μοίρα.
Προτεραιότητες στην επιλογή συγκάτοικου
Στην ερώτηση σχετικά με το τι θέλουν να έχουν κοινό με έναν συγκάτοικο, οι απαντήσεις ήταν επίσης ξεκάθαρες και πρακτικές. Το 63% των ερωτηθέντων έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα την αντιμετώπιση των δουλειών του σπιτιού. Αυτό το ποσοστό αυξάνεται ακόμη περισσότερο, φτάνοντας το 70%, σε όσους έχουν ήδη εμπειρία συγκατοίκησης με άγνωστο.
Η έμφαση στις κοινές ευθύνες για τις οικιακές εργασίες αναδεικνύει την ανάγκη για πρακτική συνεργασία και οργάνωση σε ένα περιβάλλον συγκατοίκησης. Φαίνεται ότι πέρα από τα οικονομικά οφέλη, η λειτουργικότητα και η αρμονική συμβίωση μέσω της κατανομής των καθηκόντων είναι καθοριστικής σημασίας για την επιτυχία μιας τέτοιας ρύθμισης.
Με πληροφορίες από: Topontiki
