Μια 27χρονη γυναίκα εκφράζει την έντονη απογοήτευση και πικρία της για την απόφαση των γονιών της να γίνουν γονείς, παρά τις δύσκολες οικονομικές τους συνθήκες. Καθώς αναλογίζεται την παιδική της ηλικία, μοιράζεται τις εμπειρίες της, που είναι γεμάτες δυσκολίες και προκλήσεις, γεγονός που την έχει αφήσει με ένα αίσθημα θυμού.
Μια δύσκολη αρχή
Η γυναίκα είναι η μεγαλύτερη από τρία παιδιά και έχει δύο δίδυμα αδέλφια, έναν αδελφό και μια αδελφή με αναπηρία. Όταν ήρθε στη ζωή, οι γονείς της ήταν μόλις παντρεμένοι και ζούσαν με τους παππούδες της από τη μεριά της μητέρας της. Η ίδια δεν μπορεί να πιστέψει ότι οι γονείς της δεν έκαναν καμία προσπάθεια να βρουν ένα δικό τους σπίτι πριν τη φέρουν στον κόσμο. Δύο χρόνια αργότερα, οι γονείς της προχώρησαν με την απόφαση να αποκτήσουν και τα δίδυμα αδέλφια της.
Αντίκτυποι της φτώχειας
«Όταν έγινα 3 ετών, μετακομίσαμε στο χειρότερο μέρος της πόλης, κυριολεκτικά γεμάτο συμμορίες. Έπαιζα σε ένα σπασμένο, κλεμμένο αυτοκίνητο και μοιραζόμουν ένα δωμάτιο με τα αδέλφια μου», εξηγεί. Η κατάσταση αυτή δεν βελτιώθηκε, καθώς οι γονείς της δεν είχαν επαρκή οικονομικά μέσα. Η μητέρα της εργαζόταν αδήλωτη ως καθαρίστρια, ενώ ο πατέρας της ήταν αστυνομικός.
Η 27χρονη θυμάται ότι αναγκαζόταν να λέει ψέματα στους δασκάλους της σχετικά με την απουσία της από το σχολείο λόγω της δουλειάς της μητέρας της, που δεν ήταν νόμιμη.
Παιδικά χρόνια γεμάτα προκλήσεις
Η παιδική της ηλικία χαρακτηρίστηκε από φτώχεια και περιορισμένες ευκαιρίες. Όλα της τα ρούχα ήταν από δεύτερο χέρι και το φαγητό στο σπίτι προερχόταν από φιλανθρωπίες. «Έζησα φριχτά παιδικά χρόνια», τονίζει, ενώ αναφέρει ότι αναγκάστηκε να μεγαλώσει τα δίδυμα αδέλφια της και δεν της επιτρεπόταν να φέρνει φίλους στο σπίτι.
Η κατάσταση αυτή επηρέασε την ψυχική της υγεία, καθώς οι έλεγχοι της αστυνομίας στο σπίτι της ήταν συχνοί και προκάλεσαν άγχος. Όταν έγινε 17 ετών, ο πατέρας της βρήκε δουλειά με καλύτερες αποδοχές, και η οικογένεια κατάφερε να αγοράσει ένα σπίτι στα προάστια, κάτι που ωστόσο έφερε νέες προκλήσεις, καθώς η μετακίνηση στο σχολείο απαιτούσε δύο ώρες.
Προσπάθειες και επιτυχίες
Η νεαρή γυναίκα κατάφερε να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο, γινόμενη το πρώτο μέλος της οικογένειάς της που απέκτησε πτυχίο. Ωστόσο, οι οικονομικές δυσκολίες συνεχίστηκαν, καθώς χρειάστηκε να δουλέψει για να καλύψει τα έξοδά της. «Δουλεύω με πλήρη απασχόληση στον τομέα μου, αλλά η κρίση στέγης είναι τρελή και δεν μπορώ ούτε να αγοράσω σπίτι», εξομολογείται.
Τώρα, στα 27 της, η μητέρα της έχει μια νόμιμη δουλειά, ενώ ο πατέρας της έχει αποκτήσει άλλη μία αύξηση. Παρ’ όλα αυτά, η γυναίκα δεν μπορεί να ξεχάσει τις συνθήκες με τις οποίες μεγάλωσε. «Όταν δημιούργησαν οικογένεια, δεν είχαν καθόλου χρήματα», αναφέρει, εκφράζοντας την απορία της για την επιλογή των γονιών της να αποκτήσουν παιδιά χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να τα υποστηρίξουν.
Η ιστορία της 27χρονης αναδεικνύει την αναγκαιότητα της οικονομικής σταθερότητας πριν από την απόφαση να δημιουργήσει κανείς οικογένεια. Η πικρία και ο θυμός της είναι κατανοητοί, και ίσως η καλύτερη προσέγγιση να είναι η διαχείριση αυτών των συναισθημάτων, ώστε να μπορέσει να προχωρήσει στη ζωή της χωρίς το βάρος του παρελθόντος.
Διαβάστε ακόμα: Σχέσεις από απόσταση: 12 συμβουλές για να διατηρήσετε την εγγύτητα παρόλες τις αποστάσεις
