Η φετινή Μόστρα, το 83ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, ξεκίνησε με την Πολιτική να αναδεικνύεται σε μεγάλο πρωταγωνιστή της διοργάνωσης. Σε ένα περιβάλλον όπου παγκόσμιες κρίσεις όπως η Γάζα, η Ουκρανία και τα στενά του Ορμούζ ανατρέπουν την τάξη του πλανήτη, τα φεστιβάλ του κινηματογράφου δεν θα μπορούσαν να μείνουν ανεπηρέαστα. Η διοργάνωση, η οποία ουσιαστικά συνεχίζει από το σημείο που σταμάτησε η περσινή, χαρακτηρίζεται από έντονες πολιτικές τοποθετήσεις και διαδηλώσεις.
Το πολιτικό κλίμα και οι διαδηλώσεις
Παρά τις επιθυμίες να μην μετατραπούν σε παραρτήματα του ΟΗΕ, τα φεστιβάλ επηρεάζονται από την παγκόσμια κατάσταση. Ψηφίσματα, τοποθετήσεις και επιθέσεις στις κριτικές επιτροπές φαίνεται να εξυπηρετούν κυρίως πολιτικές σκοπιμότητες, παρά καλλιτεχνικές. Το φετινό φεστιβάλ αρχίζει από το σημείο όπου σταμάτησε η περσινή διοργάνωση, με την πολιτική να είναι και πάλι στο επίκεντρο.
Για άλλη μια φορά, διαδηλωτές υπέρ της Παλαιστίνης ήταν παρόντες, ενώ σκηνοθέτες απαίτησαν την επίσημη καταδίκη του Ισραήλ. Χαρακτηριστικό ήταν το στιγμιότυπο στην τελετή έναρξης, όπου η οικοδέσποινα, Γκρέτα Σκαράνο, άνοιξε μια βεντάλια με τα χρώματα της παλαιστινιακής σημαίας, υπογραμμίζοντας το έντονο πολιτικό μήνυμα που διαπερνά τη διοργάνωση.
Η απουσία του Χόλιγουντ και ο Τζορτζ Κλούνεϊ
Εν μέσω αυτού του κλίματος, ο Χρυσός Λέων καριέρας απονεμήθηκε στον Τζορτζ Κλούνεϊ, με το αγωνιστικό πνεύμα να παραδίδεται απέναντι στην γκλαμουριά. Ο Κλούνεϊ εκπροσωπεί τον κόσμο του Χόλιγουντ, ένας κόσμος που ωστόσο σχεδόν απουσιάζει από τη φετινή Μόστρα, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Τα μεγάλα στούντιο, αφού χρησιμοποίησαν τα ευρωπαϊκά φεστιβάλ ως προνομιακό βήμα δωρεάν διαφημιστικής προβολής των ταινιών τους, πλέον δεν διακινδυνεύουν την παραμικρή αρνητική υποδοχή.
Σε περίπλοκες εποχές, κάθε αρνητική κριτική, δυσάρεστη εντύπωση ή συνέντευξη-παγίδα, ισοδυναμεί με οικονομική καταστροφή για αυτά. Αυτός ο λόγος μπορεί να είναι αρκετός, ή μπορεί να κρύβει και έναν εκβιασμό προς την Ευρώπη, παρόμοιο με τους δασμούς και τους περίεργους λογαριασμούς του Ντόναλτ Τραμπ. Ο ίδιος ο Τζορτζ Κλούνεϊ αρνείται κατηγορηματικά ότι θα είναι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, ενώ παραδέχεται ότι καλύτερα είναι να είναι νέος. Αναφέρθηκε επίσης ότι θα ήταν καλύτερα στο σπίτι του, στο Κόμο, τρεις ώρες μακριά από τη Βενετία.
Οι γυναικείες συμμετοχές και η κριτική επιτροπή
Η Μάγκι Τζίλενχαλ, συμπατριώτισσα του Κλούνεϊ, έδωσε έμφαση στις μόλις δύο γυναικείες συμμετοχές-υπογραφές στο διαγωνιστικό τμήμα, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση δυσάρεστη έκπληξη. Η αναφορά της υπογραμμίζει ένα ζήτημα που απασχολεί τη φετινή διοργάνωση, όσον αφορά την εκπροσώπηση των γυναικών δημιουργών.
Σε ό,τι αφορά την κριτική επιτροπή, η πρόεδρός της δεν πιέζεται να «ψηφίσει» υπέρ της Γάζας, όπως συνέβη πέρυσι με τον Αλεξάντερ Πέιν. Στο πλευρό της προέδρου βρίσκεται η Μπεν Χάνια, η οποία είχε βραβευτεί στο προηγούμενο φεστιβάλ για την συγκινητική ταινία «Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ». Μεταξύ των μελών της επιτροπής συγκαταλέγονται επίσης οι Τζόνι Το, Χαβιέρ Τζανολί και Ντάνι Μπλούμπεργκ, συνθέτοντας μια διεθνή ομάδα ειδικών του κινηματογράφου.
Το διαγωνιστικό πρόγραμμα και ο Ντάνι Μπόιλ
Το διαγωνιστικό πρόγραμμα του φεστιβάλ εγκαινιάζεται από τον Ντάνι Μπόιλ, συνονόματο διάσημου συνθέτη. Τριάντα χρόνια μετά την ταινία «Trainspotting» που τον έκανε διάσημο, ο Μπόιλ επιστρέφει με μια νέα δουλειά, η οποία αναμένεται με ενδιαφέρον από το κοινό και τους κριτικούς.
Με την ταινία του «INK», ο σκηνοθέτης επιτίθεται ξανά, αυτή τη φορά εμμέσως, στην καρδιά της βρετανικής κοινωνίας. Η ταινία αφηγείται την τρικυμιώδη συνεργασία μεταξύ του Ρούπερτ Μέρντοχ, τον οποίο υποδύεται ο Γκάι Πίρς, και του Λάρι Λαμπ, προσφέροντας μια νέα οπτική σε ένα θέμα που άγγιξε ξανά ο Μπόιλ.
Με πληροφορίες από: Topontiki
