Μια νέα επιστημονική μελέτη έρχεται να ρίξει φως στο γιατί ορισμένοι άνθρωποι νιώθουν έντονο κρύο ακόμα και σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, ενώ άλλοι κυκλοφορούν με ελαφριά ρούχα μέσα στον χειμώνα. Οι διαφορές αυτές δεν οφείλονται μόνο σε συνήθειες ή προσωπική αντοχή, αλλά μπορεί να έχουν και μια βαθύτερη βιολογική εξήγηση. Ερευνητές από το King's College London εξέτασαν τους μηχανισμούς που επηρεάζουν την αντίληψη της θερμοκρασίας, με τα ευρήματά τους να δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό The Journal of Physiology.
Η βιολογική εξήγηση πίσω από την αίσθηση της θερμοκρασίας
Η νέα επιστημονική έρευνα, η οποία διεξήχθη από τους ερευνητές Peter McNaughton και Bruno Vilar, επικεντρώθηκε στους μηχανισμούς που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Η μελέτη αυτή αναδεικνύει τον σημαντικό ρόλο συγκεκριμένων μοριακών αισθητήρων, καθώς και της ορμόνης τεστοστερόνης, στην ατομική μας αντίδραση στο κρύο και τη ζέστη.
Τα ευρήματα της έρευνας, βασισμένα σε πειράματα με ποντίκια, προσφέρουν μια πιθανή εξήγηση για τις διαφορές που παρατηρούνται στην αίσθηση του κρύου και της ζέστης από άτομο σε άτομο. Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι η κατανόηση αυτών των βιολογικών παραγόντων μπορεί να εξηγήσει γιατί οι θερμικές προτιμήσεις διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ των ανθρώπων.
Ο ρόλος των μοριακών αισθητήρων TRPM2 και TRPM8
Οι ερευνητές Peter McNaughton και Bruno Vilar εστίασαν την προσοχή τους σε δύο συγκεκριμένους διαύλους ιόντων, τους TRPM2 και TRPM8. Αυτοί οι δίαυλοι αποτελούν μικροσκοπικές πρωτεϊνικές δομές που βρίσκονται στις κυτταρικές μεμβράνες του οργανισμού και είναι υπεύθυνοι για τη διέλευση ηλεκτρικά φορτισμένων σωματιδίων.
Οι δίαυλοι αυτοί διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην αντίληψη της θερμοκρασίας. Συγκεκριμένα, ο δίαυλος TRPM2 έχει συνδεθεί με την αίσθηση της ζέστης, ενώ ο δίαυλος TRPM8 ενεργοποιείται από το κρύο και συμβάλλει στην αναγνώριση των χαμηλών θερμοκρασιών. Η λειτουργία αυτών των μοριακών αισθητήρων είναι κεντρική στην ικανότητα του σώματος να αντιλαμβάνεται και να ανταποκρίνεται στις θερμικές αλλαγές.
Πειράματα με ποντίκια και οι θερμικές προτιμήσεις
Για να διερευνήσουν τη λειτουργία των διαύλων TRPM2 και TRPM8, οι επιστήμονες πραγματοποίησαν πειράματα με αρσενικά και θηλυκά ποντίκια. Στα ποντίκια δόθηκε η δυνατότητα να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο μεταλλικές επιφάνειες, οι οποίες είχαν διαφορετική θερμοκρασία. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων έδειξαν σαφείς διαφορές στις προτιμήσεις των ζώων.
Πιο συγκεκριμένα, τα θηλυκά ποντίκια έδειξαν μια ξεκάθαρη προτίμηση προς τις θερμότερες επιφάνειες, ενώ τα αρσενικά επέλεγαν πιο συχνά τις πιο δροσερές επιφάνειες. Όταν οι ερευνητές παρενέβησαν στους συγκεκριμένους μοριακούς μηχανισμούς που σχετίζονται με την αντίληψη της θερμοκρασίας, παρατήρησαν ότι οι θερμικές προτιμήσεις των ποντικιών άλλαξαν, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο αυτών των διαύλων.
Η κομβική επίδραση της τεστοστερόνης
Ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα της μελέτης αφορά τον καθοριστικό ρόλο της τεστοστερόνης στις παρατηρούμενες διαφορές στην αντίληψη της θερμοκρασίας. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όταν μείωσαν την παραγωγή τεστοστερόνης στα αρσενικά ποντίκια, αυτά άρχισαν σταδιακά να προτιμούν θερμότερες επιφάνειες, κάτι που αποτελούσε αλλαγή στην αρχική τους συμπεριφορά.
Αντίστοιχα, όταν χορήγησαν τεστοστερόνη στα θηλυκά ποντίκια, παρατηρήθηκε μια μετατόπιση των προτιμήσεών τους προς τις χαμηλότερες θερμοκρασίες. Είναι αξιοσημείωτο ότι η αλλαγή αυτή δεν ήταν άμεση, καθώς χρειάστηκαν περίπου δύο έως τρεις εβδομάδες για να γίνει πλήρως εμφανής η επίδραση της ορμόνης. Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τον ρόλο άλλων ορμονών, όπως τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη, αλλά δεν διαπίστωσαν αντίστοιχη επίδραση στις θερμικές προτιμήσεις των ποντικιών.
Πιθανές προεκτάσεις για τον άνθρωπο
Η μελέτη αυτή προσφέρει μια σημαντική πιθανή εξήγηση για το γιατί η αίσθηση του κρύου και της ζέστης μπορεί να διαφέρει σημαντικά από άτομο σε άτομο. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι παρόμοιες διαφορές στη θερμική άνεση έχουν παρατηρηθεί και στους ανθρώπους, ειδικότερα μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Συγκεκριμένα, οι γυναίκες εμφανίζουν συχνά χαμηλότερη θερμοκρασία στην επιφάνεια του δέρματος, ενώ παράλληλα διατηρούν υψηλότερη κεντρική θερμοκρασία σώματος. Αυτές οι παρατηρήσεις στους ανθρώπους ενισχύουν την υπόθεση ότι οι βιολογικοί μηχανισμοί που ανακαλύφθηκαν στα ποντίκια, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου της τεστοστερόνης, μπορεί να συμβάλλουν στις ατομικές διαφορές στην αντίληψη της θερμοκρασίας και στην ανθρώπινη εμπειρία.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
