Περίπου 600.000 άνθρωποι στην Ελλάδα εκτιμάται ότι ζουν με ημικρανία, μια κατάσταση που επηρεάζει σημαντικά τη λειτουργικότητά τους. Αυτή η νευρολογική διαταραχή, η οποία συχνά έρχεται χωρίς να είναι ορατή στους άλλους, μπορεί να ξεκινήσει με ανεπαίσθητη ενόχληση, παράξενη κόπωση ή δυσανεξία στο φως, μετατρέποντας γρήγορα μια κανονική ημέρα σε αναζήτηση ενός σκοτεινού και ήσυχου δωματίου.
Για πολλά χρόνια, η ημικρανία αντιμετωπιζόταν από πολλούς ως «ένας δυνατός πονοκέφαλος», κάτι που όμως δεν ισχύει. Πρόκειται για μια σύνθετη νευρολογική διαταραχή, στην οποία εμπλέκονται διαφορετικές περιοχές και νευροχημικά συστήματα του εγκεφάλου. Η σύγχρονη έρευνα έχει συμβάλει σημαντικά στην αλλαγή της κατανόησης για το τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, επηρεάζοντας και τον τρόπο αντιμετώπισής της.
Το μέγεθος του προβλήματος
Το μέγεθος του προβλήματος της ημικρανίας είναι τεράστιο, τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε εθνικό επίπεδο. Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το 2021 η ημικρανία βρισκόταν στην τρίτη θέση μεταξύ των νευρολογικών παθήσεων όσον αφορά τη συνολική επιβάρυνση από αναπηρία και πρόωρη απώλεια υγείας, με βάση τον σχετικό δείκτη DALYs.
Στην Ελλάδα, ο αριθμός των ατόμων που επηρεάζονται δεν είναι μικρός. Μια μεγάλη ελληνική πληθυσμιακή μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 10.008 άτομα ηλικίας 18 έως 70 ετών, υπολόγισε την ετήσια συχνότητα της ημικρανίας στο 8,1%. Αυτό το ποσοστό αντιστοιχεί σε περίπου 600.000 Έλληνες που ζουν με την πάθηση.
Επιπτώσεις στην εργασία και την καθημερινότητα
Οι επιπτώσεις της ημικρανίας επεκτείνονται και στον εργασιακό τομέα. Οι ερευνητές της ελληνικής μελέτης υπολόγισαν ότι περίπου 5,8 εκατομμύρια εργάσιμες ημέρες χάνονται τον χρόνο εξαιτίας κεφαλαλγίας. Επιπλέον, εκτιμήθηκαν περίπου 30,9 εκατομμύρια ημέρες εργασίας με μειωμένη απόδοση, αναδεικνύοντας το σημαντικό αντίκτυπο της πάθησης στην παραγωγικότητα.
Η ημικρανία επηρεάζει τη λειτουργικότητα των ατόμων που τη βιώνουν, καθιστώντας δύσκολες ακόμη και τις συνηθισμένες καθημερινές δραστηριότητες. Η αναζήτηση ενός σκοτεινού και ήσυχου δωματίου κατά τη διάρκεια μιας κρίσης υπογραμμίζει την ανάγκη για άμεση ανακούφιση και την αδυναμία συνέχισης των δραστηριοτήτων.
Το χάσμα στην ιατρική αντιμετώπιση
Παρά την υψηλή επιβάρυνση που προκαλεί η ημικρανία, υπάρχει ένα σημαντικό χάσμα στην ιατρική αντιμετώπιση. Μόνο το 21,9% των ανθρώπων με κεφαλαλγίες που συμμετείχαν στην ελληνική μελέτη είχε αναζητήσει επαγγελματική ιατρική βοήθεια. Αυτό σημαίνει ότι η πλειονότητα των πασχόντων δεν λαμβάνει την απαραίτητη φροντίδα.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι περισσότεροι από οκτώ στους δέκα ανθρώπους με ημικρανία δεν είχαν λάβει ποτέ προληπτική φαρμακευτική θεραπεία. Η απόσταση ανάμεσα στο πόσο επιβαρυντική μπορεί να γίνει η ημικρανία και στο πόσο συστηματικά αντιμετωπίζεται παραμένει μεγάλη, υποδεικνύοντας την ανάγκη για μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση και πρόσβαση σε εξειδικευμένες θεραπείες.
Χαρακτηριστικά μιας τυπικής κρίσης
Η εικόνα της ημικρανίας δεν είναι ίδια σε όλους τους πάσχοντες, αλλά υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με τη Διεθνή Ταξινόμηση των Διαταραχών Κεφαλαλγίας (ICHD-3), μια τυπική κρίση ημικρανίας, χωρίς θεραπεία, μπορεί να διαρκέσει από 4 έως 72 ώρες. Ο πόνος συχνά, αν και όχι υποχρεωτικά, εντοπίζεται στη μία πλευρά του κεφαλιού.
Ο χαρακτηριστικός πόνος της ημικρανίας μπορεί να είναι σφυγμώδης, μέτριος έως πολύ έντονος και να επιδεινώνεται με συνηθισμένες δραστηριότητες, όπως το περπάτημα ή το ανέβασμα μιας σκάλας. Η κρίση μπορεί να ξεκινήσει με ανεπαίσθητη ενόχληση, μια παράξενη κόπωση ή μια δυσανεξία στο φως, πριν εξελιχθεί σε πλήρη συμπτωματολογία.
Με πληροφορίες από: newsbeast.gr
