Μια νέα μεγάλη επιστημονική έρευνα φέρνει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με τη γλυκοζαμίνη, ένα δημοφιλές συμπλήρωμα διατροφής που χρησιμοποιείται για την υγεία των αρθρώσεων. Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Metabolism, συνδέει τη λήψη της γλυκοζαμίνης με 25% μεγαλύτερη πιθανότητα η ήπια γνωστική διαταραχή να εξελιχθεί σε άνοια. Ωστόσο, οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι πρόκειται για προκαταρκτική ένδειξη συσχέτισης και όχι για απόδειξη ότι το συμπλήρωμα προκαλεί άνοια.
Η γλυκοζαμίνη και η χρήση της
Η γλυκοζαμίνη είναι μια ουσία συγγενική με τα σάκχαρα, η οποία πωλείται ευρέως ως συμπλήρωμα για την υποστήριξη της υγείας των αρθρώσεων, κυρίως των γονάτων. Στην Ελλάδα, διατίθεται ευρέως σε προϊόντα που απευθύνονται σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν οστεοαρθρίτιδα ή ενοχλήσεις στις αρθρώσεις, ειδικά σε μεγαλύτερες ηλικίες.
Τα συμπληρώματα διατροφής έχουν γνωρίσει μεγάλη άνθηση τις τελευταίες δύο δεκαετίες, με πολλά να υπόσχονται λύσεις για διάφορα προβλήματα. Ωστόσο, η συγκεκριμένη έρευνα υπογραμμίζει την ανάγκη για προσοχή, καθώς ορισμένα από αυτά μπορεί να μην προσφέρουν ουσιαστικό όφελος ή να έχουν ακόμη και αρνητικές επιπτώσεις.
Ο μηχανισμός επίδρασης στον εγκέφαλο
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η γλυκοζαμίνη μπορεί να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Πλέον, διερευνούν αν και με ποιον τρόπο επηρεάζει την εξέλιξη της άνοιας. Μια λιγότερο γνωστή πτυχή της νόσου Αλτσχάιμερ αφορά τη συσσώρευση πρόσθετων σακχαρικών δομών στα εγκεφαλικά κύτταρα και στις πρωτεΐνες.
Η γλυκοζαμίνη επιτρέπει στον οργανισμό να παράγει αλυσίδες σακχάρων, γνωστές ως γλυκάνες, οι οποίες έχουν την ικανότητα να προσκολλώνται στις πρωτεΐνες. Αυτή η διαδικασία αποτελεί κεντρικό σημείο της υπόθεσης που εξετάζουν οι επιστήμονες.
Συσσώρευση σακχαρικών δομών και νόσος Αλτσχάιμερ
Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ερευνητές εξέτασαν εγκεφαλικό ιστό μετά θάνατον από τρία άτομα με νόσο Αλτσχάιμερ και τον συνέκριναν με ιστό από τρία άτομα χωρίς τη νόσο. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια συνολική αύξηση των δομών γλυκανών στα δείγματα των ασθενών.
Σε μια δεύτερη ομάδα δειγμάτων, ταξινομημένων ανά στάδιο της νόσου, παρατηρήθηκε ότι όσο πιο προχωρημένο ήταν το Αλτσχάιμερ, τόσο περισσότερες τέτοιες δομές υπήρχαν στη φαιά ουσία του εγκεφάλου. Οι ερευνητές θεωρούν ότι αυτή η υπερβολική παρουσία σακχαρικών δομών ενδέχεται να αποτελεί χαρακτηριστικό της νόσου Αλτσχάιμερ και συναφών μορφών άνοιας. Οι πρωτεΐνες χρειάζονται συχνά τις κατάλληλες σακχαρικές «ετικέτες» για να πάρουν τη σωστή μορφή, να φτάσουν στο σωστό σημείο και να επιτελέσουν τη λειτουργία τους. Στον εγκέφαλο των ατόμων με Αλτσχάιμερ, όμως, το σύστημα αυτό φαίνεται να λειτουργεί υπερβολικά έντονα, με την προσθήκη περισσότερων σακχαρικών δομών να ενδέχεται να συμβάλλει στη νόσο.
Η μεταβολική διάσταση της άνοιας
Μια νέα, αναδυόμενη υπόθεση στην επιστημονική κοινότητα αντιμετωπίζει τη νόσο Αλτσχάιμερ ως μια διαταραχή με σημαντική μεταβολική διάσταση. Ορισμένοι ερευνητές έχουν χρησιμοποιήσει ακόμη και τον όρο «διαβήτης τύπου 3» για να περιγράψουν αυτή την πτυχή της νόσου. Υπό αυτό το πρίσμα, η προσθήκη σακχαρικών δομών στον εγκέφαλο μπορεί να διαδραματίζει ρόλο στην εξέλιξη της νόσου.
Με πληροφορίες από: newsbeast.gr
