Μια νέα μελέτη σχετικά με τη μνήμη υποδεικνύει ότι καθώς περνούν τα χρόνια, ο ανθρώπινος εγκέφαλος ενδέχεται να αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να διαχωρίζει τις λεπτομέρειες από διαφορετικές εμπειρίες. Η έρευνα αυτή αναδεικνύει έναν πιο σύνθετο τρόπο με τον οποίο η γήρανση επηρεάζει τη μνήμη, καθώς ο εγκέφαλος δεν χάνει απαραίτητα μια ανάμνηση, αλλά μπορεί να συγχέει στοιχεία από διαφορετικές μεταξύ τους.
Η λειτουργία του ιππόκαμπου και η έρευνα
Η συγκεκριμένη έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Cerebral Cortex, επικεντρώθηκε στη λειτουργία του ιππόκαμπου. Ο ιππόκαμπος αποτελεί μια κρίσιμη περιοχή του εγκεφάλου, καθώς διαδραματίζει σημαντικό ρόλο τόσο στη δημιουργία όσο και στην ανάκληση των αναμνήσεων.
Για τις ανάγκες της μελέτης, οι ερευνητές εξέτασαν συνολικά 61 άτομα, ηλικίας από 18 έως 74 ετών. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ηλικιακές ομάδες: νεότερους, μεσήλικες και μεγαλύτερους ενήλικες. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία ενώ μάθαιναν ζεύγη εικόνων, όπως ένα πρόσωπο συνδεδεμένο με ένα αντικείμενο ή ένα πρόσωπο με ένα τοπίο. Στη συνέχεια, κλήθηκαν να ανακαλέσουν ποια εικόνα είχε συνδεθεί με κάθε πρόσωπο.
Διαφορές στην ανάκληση αναμνήσεων
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι νεότεροι συμμετέχοντες επέδειξαν μεγαλύτερη ακρίβεια στις απαντήσεις τους. Στην περίπτωσή τους, όταν η εγκεφαλική δραστηριότητα κατά την ανάκληση έμοιαζε με εκείνη που είχε καταγραφεί κατά την εκμάθηση της πληροφορίας, ήταν πιο πιθανό να θυμηθούν σωστά το συγκεκριμένο ζεύγος εικόνων.
Ωστόσο, στους μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους, η ίδια εγκεφαλική «επανενεργοποίηση» δεν συνδεόταν με την ίδια ακρίβεια. Αντιθέτως, παρατηρήθηκε ότι συνδεόταν περισσότερο με ένα συγκεκριμένο είδος λάθους: την ανάμειξη πληροφοριών από διαφορετικές κατηγορίες. Για παράδειγμα, ένας συμμετέχοντας μπορούσε να θυμάται ότι ένα πρόσωπο συνδεόταν με μια εικόνα, αλλά να μπερδεύει αν αυτή ήταν ένα αντικείμενο ή ένα τοπίο.
Το φαινόμενο της «ανάμειξης»
Το εύρημα αυτό προσφέρει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς υποδηλώνει ότι η γήρανση δεν συνεπάγεται απαραίτητα ότι ο εγκέφαλος απλώς αποθηκεύει λιγότερες πληροφορίες. Οι ερευνητές περιγράφουν το φαινόμενο αυτό ως μια μορφή «ανάμειξης» των αναμνήσεων. Ο εγκέφαλος φαίνεται να διατηρεί περισσότερο τη γενική εικόνα μιας εμπειρίας, αλλά δυσκολεύεται να διατηρήσει ξεχωριστές τις λεπτομέρειες που τη διαφοροποιούν από άλλες παρόμοιες εμπειρίες.
Η ερευνητική ομάδα εξέτασε επίσης το ενδεχόμενο το φαινόμενο αυτό να οφείλεται στη μείωση του όγκου του ιππόκαμπου ή σε διαφορές στην προσοχή. Ωστόσο, κανένας από αυτούς τους παράγοντες δεν κατάφερε να εξηγήσει πλήρως το συγκεκριμένο είδος λαθών που παρατηρήθηκαν. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η μελέτη βασίστηκε σε απλές εργαστηριακές δοκιμασίες και όχι σε πραγματικές αναμνήσεις της καθημερινής ζωής, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα ώστε να κατανοηθεί πλήρως γιατί ο γηράσκων εγκέφαλος αρχίζει να «ανακατεύει» διαφορετικές αναμνήσεις. Το σημαντικό είναι ότι ορισμένα λάθη μνήμης στην τρίτη ηλικία μπορεί να μην οφείλονται μόνο στην απώλεια πληροφοριών, αλλά και στη δυσκολία του εγκεφάλου να τις διαχωρίσει.
Με πληροφορίες από: vita.gr
