Κωνσταντίνος Ρήγος: «Προτιμώ να κάνω κάτι που μοιάζει παλιό, παρά κάτι που δεν βιώνω ως δικό μου»

Κωνσταντίνος Ρήγος: «Προτιμώ να κάνω κάτι που μοιάζει παλιό, παρά κάτι που δεν βιώνω ως δικό μου»

Ο Κωνσταντίνος Ρήγος, μια προσωπικότητα με έναν τεράστιο όγκο εμπειριών, εικόνων και πληροφοριών, συνεχίζει την καλλιτεχνική του πορεία, συνδέοντας διαφορετικούς κόσμους και επιδρώντας στην pop κουλτούρα. Με μια θαυμαστή διαδρομή που χαρακτηρίζεται από πολλή δουλειά και επικίνδυνες στροφές, ο ίδιος ελίχθηκε με χορευτική ακρίβεια. Αυτή την περίοδο, σκηνοθετεί την παράσταση «The Dreamers» στο Σύγχρονο Θέατρο, ενώ παράλληλα ανατρέχει στην οκταετή του θητεία στη Διεύθυνση του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Η καλλιτεχνική φιλοσοφία και η επιμονή στη λεπτομέρεια

Ο Κωνσταντίνος Ρήγος χαρακτηρίζεται από την ικανότητά του να παρατηρεί, να φέρει και να προχωρά, εξελίσσοντας διαρκώς τον εαυτό του και το θέαμα. Η πορεία του δείχνει μια απόλυτη εξάρτηση του ενός από το άλλο. Έχει την ικανότητα να βλέπει τη μεγάλη εικόνα, αλλά ταυτόχρονα υπομένει το βάσανο της επιμονής στη λεπτομέρεια.

Ο ίδιος αρνείται πεισματικά, κόντρα στους καιρούς, να δημιουργήσει κάτι που δεν θα ένιωθε δικό του. Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά, «Προτιμώ να κάνω κάτι που μοιάζει παλιό, παρά κάτι που δεν βιώνω ως δικό μου». Αυτή η προσέγγιση αποτελεί βασικό πυλώνα της δημιουργικής του ταυτότητας.

«The Dreamers»: Ένα έργο για την τέχνη και τον έρωτα

Αυτή την περίοδο, ο Κωνσταντίνος Ρήγος σκηνοθετεί την παράσταση «The Dreamers», η οποία παρουσιάζεται στο Σύγχρονο Θέατρο. Το έργο αυτό αποτελεί την αφορμή για την πρόσφατη συζήτηση μαζί του και εστιάζει σε θεματικές όπως η Τέχνη, ο έρωτας, το σινεμά και η επανάσταση.

Στην παράσταση συμμετέχουν τρεις πρωταγωνιστές, οι οποίοι βρίσκονται κλεισμένοι σε μια αισθητική φούσκα. Μέσα από αυτή τη συνθήκη, ο σκηνοθέτης επιχειρεί να αναδείξει τα δίπολα που δημιουργούνται, προσφέροντας μια ιδιαίτερη οπτική γωνία στο κοινό.

Οκτώ χρόνια στη Διεύθυνση του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Ο κύκλος των οκτώ χρόνων του Κωνσταντίνου Ρήγου στη Διεύθυνση του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ολοκληρώθηκε, αφήνοντας μια ιδιαίτερη γεύση. Τα χρόνια αυτά χαρακτηρίστηκαν ως εξαιρετικά δημιουργικά, με σημαντική στήριξη από το θέατρο. Ο σαφής στόχος που είχε τεθεί ήταν η εξέλιξη του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Στο πλαίσιο αυτού του στόχου, επιδιώχθηκε η διατήρηση της κλασικής ταυτότητας του Μπαλέτου, ενώ συγχρόνως άνοιξε σε νέες κατευθύνσεις. Η δουλειά επικεντρώθηκε στο κλασικό ρεπερτόριο, στις νεοκλασικές, αλλά και στις σύγχρονες χορογραφίες, με αποτέλεσμα να συναντηθεί ένα ευρύτερο και νεανικότερο κοινό.

Η εξωστρέφεια και οι νέες συνεργασίες

Ένα ουσιαστικό μέρος της δουλειάς του Κωνσταντίνου Ρήγου κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Λυρική Σκηνή ήταν η εξωστρέφεια. Το Μπαλέτο βγήκε από τα όρια του θεάτρου, παρουσιάζοντας παραστάσεις σε μουσεία, σε πλατείες, αλλά και στο εξωτερικό. Αυτή η πρωτοβουλία είχε ως στόχο την αναζήτηση μιας πιο άμεσης σχέσης με τον θεατή.

Παράλληλα, άνοιξαν οι πόρτες σε ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνών, όπως χορογράφους, μουσικούς, χορεύτριες και χορευτές, καθώς και εικαστικούς. Η προσέγγιση αυτή επέτρεψε την ενσωμάτωση διαφορετικών καλλιτεχνικών φωνών, οι οποίες εμπλούτισαν την ομάδα του Μπαλέτου.

Η πρόκληση της ισορροπίας σε έναν κρατικό οργανισμό

Η ισορροπία ανάμεσα στη διοικητική ευθύνη και στην καλλιτεχνική ελευθερία αποτέλεσε μια καθημερινή πρόκληση, απαιτώντας συνεχή δουλειά. Σε έναν κρατικό οργανισμό, η δημιουργία συνυπάρχει αναγκαστικά με συγκεκριμένους κανόνες, διαδικασίες και την ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους του.

Η προσπάθεια του Κωνσταντίνου Ρήγου ήταν να δημιουργεί, μέσα σε αυτή τη συνθήκη, χώρο για το καινούριο, για το ρίσκο και για την ανατροπή. Ο ίδιος θεωρεί ότι το πρόγραμμα και οι συνεργασίες που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας του αποδεικνύουν την επιτυχία αυτής της προσπάθειας. Παρά τις δυσκολίες, κυρίως γύρω από το ηλικιακό ζήτημα, η γεύση που του έμεινε ήταν ιδιαίτερη, χαρακτηρίζοντάς την ως «spicy».

Με πληροφορίες από: Reader

Δείτε ακόμα