Η ταινία «Κάρι» παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα τρόμου, βασισμένη στην ιστορία ενός νεαρού κοριτσιού που υπέστη σκληρό bullying στο σχολείο. Μεγαλωμένη κάτω από ακραία αυστηρές συνθήκες από τη θρησκόληπτη μητέρα της, η Κάρι έκρυβε ένα μυστικό: την ικανότητα να κατευθύνει αντικείμενα και ανθρώπους με τη δύναμη του μυαλού της. Όταν έγινε βασίλισσα του χορού στο πάρτι του σχολείου και δευτερόλεπτα αργότερα θύμα μιας φρικτής φάρσας, η ψυχή και το μυαλό της δεν άντεξαν άλλο, οδηγώντας σε μια εκδίκηση που άφησε εποχή στο σινεμά.
Η ιστορία πίσω από την εκδίκηση
Η ιστορία της Κάρι Γουάιτ ξεδιπλώνεται γύρω από ένα κορίτσι που ζει υπό την καταπίεση μιας βαθιά θρησκόληπτης μητέρας, γεγονός που διαμορφώνει την απομονωμένη και ιδιόμορφη προσωπικότητά της. Στο σχολικό περιβάλλον, η Κάρι γίνεται στόχος σκληρού bullying, με αποκορύφωμα την ημέρα του χορού αποφοίτησης.
Εκεί, ενώ ανακηρύσσεται βασίλισσα του χορού, πέφτει θύμα μιας φρικτής φάρσας που την εξευτελίζει μπροστά σε όλους τους συμμαθητές της. Αυτή η στιγμή, σε συνδυασμό με την χρόνια καταπίεση, πυροδοτεί την απελευθέρωση των τηλεκινητικών της δυνάμεων, τις οποίες μέχρι τότε κρατούσε κρυφές. Η εκδίκηση που ακολούθησε ήταν πρωτοφανής για τα κινηματογραφικά δεδομένα της εποχής.
Η γέννηση του μυθιστορήματος από τον Στίβεν Κινγκ
Η ιδέα για την «Κάρι» γεννήθηκε στο μυαλό του Στίβεν Κινγκ, ενός δασκάλου Αγγλικών που στον ελεύθερό του χρόνο έγραφε ιστορίες. Ο Κινγκ επηρεάστηκε από θρυλικά μυθιστορήματα, όπως το «Ο Άρχοντας των Μυγών» του Ουίλιαμ Γκόλντινγκ, και έδινε κάποιες από τις ιστορίες του στο περιοδικό Cavalier.
Κάποια στιγμή, καταπιάστηκε με μια ιστορία για μια νεαρή κοπέλα που αποκτά ικανότητες τηλεκίνησης. Αρχικά απογοητεύτηκε με το αποτέλεσμα και ήθελε να πετάξει τις σελίδες στα σκουπίδια. Ωστόσο, η σύντροφός του, Τάμπιθα, διάβασε τις σελίδες και τον πρότρεψε να επιστρέψει στη γραφομηχανή του, λέγοντάς του «θέλω να δω τι γίνεται μετά». Έτσι, το μυθιστόρημα «Carrie» εκδόθηκε το 1974.
Αν και τα νούμερα των πωλήσεων της πρώτης χρονιάς δεν ήταν εντυπωσιακά, η εξέλιξη του βιβλίου ήταν εξωπραγματική. Αποτελεί το μοναδικό βιβλίο του Στίβεν Κινγκ που μέσα σε πενήντα χρόνια έχει κάνει ισάριθμες επανεκδόσεις, με την πιο πρόσφατη να περιλαμβάνει και ένα εισαγωγικό σημείωμα από την Μάργκαρετ Άτγουντ.
Η κινηματογραφική μεταφορά από τον Μπράιαν Ντε Πάλμα
Πριν από όλες αυτές τις επανεκδόσεις, ο σκηνοθέτης Μπράιαν Ντε Πάλμα ανέλαβε τη μεταφορά της ιστορίας στο σινεμά. Η παραγωγή της ταινίας θεωρήθηκε μάλλον φτωχή, με συνολικό μπάτζετ 1,8 εκατομμύρια δολάρια, γεγονός που ανάγκασε τον Ντε Πάλμα να παραλείψει κάποιες σκηνές από το αρχικό σενάριο.
Παρά τους περιορισμούς, ο σκηνοθέτης είχε ελεύθερο πεδίο αυτοσχεδιασμού. Εφάρμοσε τεχνικές που ήταν πρωτοποριακές για την εποχή, όπως το split screen και η χρήση χρονικών αλμάτων πίσω και μπρος σε σημαντικές σκηνές της ταινίας. Επιπλέον, έδωσε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε νέους τότε ηθοποιούς, μεταξύ των οποίων και ο Τζον Τραβόλτα.
Το καλλιτεχνικό όραμα και η υποστήριξη του Κινγκ
Το καλλιτεχνικό όραμα του Ντε Πάλμα εκφράστηκε μέσα από συγκεκριμένες επιλογές που ανέβασαν την ταινία σε ένα δικό της σύμπαν νοσηρού τρόμου. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν τα πομπώδη θρησκευτικά αντικείμενα στο δωμάτιο της Κάρι, καθώς και τα έντονα, σχεδόν ζαλιστικά, χρώματα στην τελευταία σεκάνς της ταινίας.
Ο ίδιος ο Στίβεν Κινγκ στήριξε αμέσως την προσπάθεια του Ντε Πάλμα. Ένα χρόνο μετά την πρεμιέρα της ταινίας, δήλωσε πως «η προσέγγιση του Ντε Πάλμα στο υλικό ήταν πιο ανάλαφρη και πιο επιδέξια από τη δική μου και πολύ πιο καλλιτεχνική». Πρόσθεσε επίσης ότι «το βιβλίο μοιάζει αρκετά ξεκάθαρο και αληθοφανές ως προς τους χαρακτήρες και τις πράξεις τους, αλλά του λείπει το στιλ της ταινίας του Ντε Πάλμα».
Ο Κινγκ ολοκλήρωσε την δήλωσή του αναφέροντας ότι «το βιβλίο προσπαθεί να κοιτάξει κα». Αυτή η αναγνώριση από τον ίδιο τον δημιουργό του μυθιστορήματος υπογραμμίζει την επιτυχία της κινηματογραφικής μεταφοράς να αποδώσει την ουσία της ιστορίας με έναν μοναδικό τρόπο.
Με πληροφορίες από: Reader
