Το διεθνές εκδοτικό φαινόμενο «Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη» της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται για πρώτη φορά στη σκηνή, στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Η παράσταση, σε διασκευή της Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία της Μαρίας Ξανθοπουλίδου, κάνει πρεμιέρα από τις 19 Οκτωβρίου. Ένας θίασος οκτώ σπουδαίων ηθοποιών ζωντανεύει την ιστορία που αγγίζει θέματα ελευθερίας και αντίστασης.
Η μεταφορά ενός παγκόσμιου φαινομένου στη σκηνή
Το βιβλίο «Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη» της Αζάρ Ναφίσι έχει αναγνωριστεί ως ένα διεθνές εκδοτικό φαινόμενο. Έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα των τελευταίων δεκαετιών. Η επιρροή του και η απήχησή του στο παγκόσμιο αναγνωστικό κοινό το έχουν καταστήσει ένα σημείο αναφοράς για τη λογοτεχνία και την κοινωνική κριτική.
Για πρώτη φορά, αυτό το εμβληματικό έργο μεταφέρεται στη θεατρική σκηνή, προσφέροντας μια νέα διάσταση στην αφήγησή του. Η παράσταση θα φιλοξενηθεί στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, έναν χώρο με ιστορία και κύρος. Οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη διασκευή από τις 19 Οκτωβρίου, σε μια παραγωγή που αναμένεται με ενδιαφέρον.
Η δημιουργική ομάδα πίσω από την παράσταση
Τη θεατρική διασκευή του έργου υπογράφει η Ηρώ Μπέζου, η οποία ανέλαβε το δύσκολο έργο να μετατρέψει το πλούσιο αφηγηματικό κείμενο σε μια σκηνική εμπειρία. Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει η Μαρία Ξανθοπουλίδου, η οποία καθοδηγεί τον θίασο και δίνει μορφή στο όραμα της παράστασης. Η συνεργασία τους στοχεύει να αποδώσει την ουσία και το μήνυμα του βιβλίου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Στην παράσταση συμμετέχει ένας θίασος οκτώ σπουδαίων ηθοποιών, οι οποίοι θα ενσαρκώσουν τους χαρακτήρες της ιστορίας. Το καστ περιλαμβάνει τις Μαρία Καλλιμάνη, Δήμητρα Βήττα, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Διονυσία Μπαλαμώτη, Ηλέκτρα Μπαρούτα, Ζωή Μυλωνά, Θάλεια Σταματέλου και Μαρία Πετεβή. Οι ερμηνείες τους αναμένεται να δώσουν βάθος και ζωντάνια στους ρόλους, μεταφέροντας το συναισθηματικό βάρος και την πολυπλοκότητα της αφήγησης.
Η συγκλονιστική επικαιρότητα του έργου
Το βιβλίο «Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη» αποκτά μια συγκλονιστική επικαιρότητα στη σημερινή εποχή. Τα θέματα που θίγει, όπως τα δικαιώματα των γυναικών, η ελευθερία της έκφρασης και η αξία της δημοκρατίας, δοκιμάζονται ξανά σε πολλές γωνιές του κόσμου. Η παράσταση έρχεται να υπενθυμίσει τη σημασία αυτών των αξιών και την ανάγκη για διαρκή αγώνα για την υπεράσπισή τους.
Η ιστορία της Αζάρ Ναφίσι λειτουργεί ως καθρέφτης για κοινωνίες όπου επιχειρείται ο έλεγχος της σκέψης και της φωνής. Μέσα από την αφήγηση, αναδεικνύεται η διαχρονική μάχη για την αυτοδιάθεση και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η θεατρική μεταφορά αναμένεται να ενισχύσει αυτό το μήνυμα, καθιστώντας το πιο προσιτό και άμεσο στο κοινό.
Η ιστορία: Λογοτεχνία ως πράξη αντίστασης
Η παράσταση βασίζεται στην αληθινή ιστορία της συγγραφέως, Αζάρ Ναφίσι, και αφηγείται πώς μια ομάδα γυναικών βρίσκει καταφύγιο και ελευθερία στη λογοτεχνία. Αυτό συμβαίνει μέσα σε ένα αυταρχικό καθεστώς που προσπαθεί να ελέγξει κάθε πτυχή της ζωής τους: το σώμα τους, τη φωνή τους και την ίδια τους τη σκέψη. Η λογοτεχνία γίνεται το μέσο για την υπέρβαση των περιορισμών.
Στο προστατευμένο περιβάλλον ενός σπιτιού, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, η λογοτεχνική ανάγνωση μετατρέπεται σε μια πράξη αντίστασης. Η συζήτηση που ακολουθεί τις αναγνώσεις γίνεται μια διεκδίκηση της αλήθειας και της προσωπικής έκφρασης. Η τέχνη, σε αυτό το πλαίσιο, αναδεικνύεται σε ένα ουσιαστικό μέσο επιβίωσης.
Στην Τεχεράνη της ισλαμικής επανάστασης, μια καθηγήτρια λογοτεχνίας συγκεντρώνει, μυστικά, στο σπίτι της επτά πρώην φοιτήτριές της. Κάθε εβδομάδα, οι γυναίκες αυτές διαβάζουν κορυφαία έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μέσα από τις σελίδες των βιβλίων, επιχειρούν να ξαναβρούν τη δική τους φωνή, να μιλήσουν χωρίς φόβο και να αναγνωρίσουν ποιες πραγματικά είναι, συγκροτώντας μια ισχυρή προσωπική ταυτότητα που θεμελιώνει το ανθρώπινο ένστικτο της ενσυναίσθησης.
Ένα μήνυμα για την ελευθερία της σκέψης και της ταυτότητας
Το «Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη» απευθύνεται σε κάθε κοινωνία που επιχειρεί να επιβάλει τη σιωπή στους πολίτες της. Είναι ένα έργο που μιλά για κάθε γυναίκα η οποία αγωνίζεται να ορίσει η ίδια τη ζωή και την ταυτότητά της, ενάντια σε κάθε περιορισμό ή επιβολή. Το μήνυμά του είναι καθολικό και διαχρονικό, αγγίζοντας κάθε άνθρωπο.
Είναι μια ιστορία για κάθε άτομο που υπερασπίζεται το δικαίωμα να σκέφτεται ελεύθερα, να διαφωνεί με τις επικρατούσες απόψεις και να φαντάζεται έναν διαφορετικό, καλύτερο κόσμο. Η παράσταση αναμένεται να εμπνεύσει το κοινό να αναλογιστεί τις δικές του ελευθερίες και να αναγνωρίσει τη δύναμη της τέχνης ως καταλύτη για την αλλαγή και την προσωπική ανάπτυξη.
Τα σκηνικά ως εικαστική εγκατάσταση
Ένα ιδιαίτερο στοιχείο της παράστασης είναι ο σχεδιασμός των σκηνικών. Τα σκηνικά αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης εικαστικής εγκατάστασης, η οποία φέρει τον τίτλο “HATAKTA (Η Αισθητική Tης Απελπισίας Kαι Tης Απόγνωσης)”. Αυτή η προσέγγιση προσδίδει μια επιπλέον καλλιτεχνική διάσταση στην παραγωγή, συνδέοντας το θέατρο με τις εικαστικές τέχνες.
Η συγκεκριμένη εικαστική εγκατάσταση είχε πρωτοπαρουσιαστεί στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών το 2025, σε συνεργασία με τον Ιστορικό Τέχνης Χριστόφορο Μαρίνο. Η ενσωμάτωση των σκηνικών σε ένα ήδη υπάρχον καλλιτεχνικό έργο υπογραμμίζει την πρωτοτυπία της παραγωγής και την προσπάθεια για μια πολυεπίπεδη αισθητική εμπειρία για τους θεατές.
Με πληροφορίες από: Topontiki
