Αποκαλυπτικά στοιχεία για όσα εκτυλίχθηκαν στα πιλοτήρια και τα στρατιωτικά επιτελεία κατά την επιχείρηση Midnight Hammer, στο Ιράν, τον Ιούνιο του 2025, φέρνει στο φως εκτενής έρευνα του στρατιωτικού περιοδικού Air & Space Forces Magazine. Για πρώτη φορά, τα πληρώματα που έλαβαν μέρος στην αποστολή μιλούν για το παρασκήνιο της επιχείρησης, με τα ονόματά τους να έχουν αντικατασταθεί από ψευδώνυμα για λόγους ασφαλείας.
Η επιχείρηση «Midnight Hammer» και οι στόχοι της
Η επιχείρηση «Midnight Hammer» πραγματοποιήθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 22ας Ιουνίου, περίπου στις 2:30 π.μ. ώρα Ιράν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαπέλυσαν πλήγματα σε βασικές πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας, συγκεκριμένα στο Φορντό, στο Νατάνζ και στην Ισφαχάν.
Για την επίθεση χρησιμοποιήθηκαν βομβαρδιστικά B-2, τα οποία μετέφεραν πανίσχυρες διατρητικές βόμβες καταφυγίων, γνωστές ως Massive Ordnance Penetrators. Το βάρος αυτών των βομβών κυμαινόταν μεταξύ 13 και 30 τόνων.
Η στιγμή της προσέγγισης και η συνειδητοποίηση
Κάτω από ένα λεπτό κόκκινο φεγγάρι στον ιρανικό ουρανό, και έπειτα από 18 ώρες αδιάκοπης πτήσης, δύο Αμερικανοί πιλότοι αόρατων βομβαρδιστικών B-2 πλησίαζαν τον στόχο τους. Αφού έλεγξαν για τελευταία φορά τους διακόπτες, τους χάρτες και τα χρονόμετρά τους, αντίκρισαν ξαφνικά τα φώτα της πόλης από κάτω.
«Θεέ μου, είναι η Τεχεράνη!», φώναξε ένας από τους δύο πιλότους. Παρά τις αμέτρητες ώρες προσομοιώσεων, εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησαν ότι η αποστολή ήταν πλέον πραγματικότητα και βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη.
Η ρίψη των GBU-57 και η πυροδότηση
Δευτερόλεπτα αργότερα, οι καταπακτές της αποθήκης όπλων άνοιξαν και δύο γιγαντιαίες βόμβες, βάρους περίπου 13,6 τόνων (30.000 λιβρών) η καθεμία, έπεσαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς τις υπόγειες εγκαταστάσεις του Φορντό. Απαλλαγμένο από το τεράστιο φορτίο, το βομβαρδιστικό απέκτησε αμέσως πολύ μεγαλύτερη ευελιξία.
«Πάμε να φύγουμε από εδώ!», είπε ο ένας χειριστής, με τον συνάδελφό του να απαντά: «Όχι, περίμενε». Έκαναν στροφή και κοίταξαν πίσω για να επιβεβαιώσουν την πυροδότηση. Πέρασαν 15 βασανιστικά δευτερόλεπτα μέχρι μια τεράστια πύρινη σφαίρα, στο ύψος δεκαώροφου κτιρίου, να υψωθεί και να φωτίσει τα βουνά σαν να ήταν μέρα.
Η μακρόχρονη προετοιμασία της επίθεσης
Το σχέδιο για την επίθεση στο Φορντό άρχισε να καταστρώνεται το 2009, όταν αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες εντόπισαν ύποπτα υπόγεια έργα στα βουνά νοτιοδυτικά της Τεχεράνης.
Επί 15 χρόνια, Αμερικανοί ειδικοί ανέλυαν τη γεωμετρία του συγκροτήματος, τα δίκτυα ηλεκτροδότησης και εξαερισμού, αναζητώντας τα ευάλωτα σημεία του.
Η ανάπτυξη της GBU-57 και η τακτική
Κεντρικός πυλώνας της επιχείρησης ήταν η ανάπτυξη της GBU-57, μιας πανίσχυρης διατρητικής βόμβας καταφυγίων (Massive Ordnance Penetrator) που μεταφέρεται αποκλειστικά από τα B-2. Η τακτική προέβλεπε τη ρίψη βομβών σε διαδοχικό χρονισμό και βάθος μέσα στους αεραγωγούς του Φορντό, ώστε η έκρηψη να διοχετευθεί στα έγκατα του βουνού.
Λίγες ημέρες πριν από το χτύπημα, ωστόσο, οι δορυφόροι έδειξαν ότι το Ιράν είχε σφραγίσει τους αεραγωγούς του συγκροτήματος, μια εξέλιξη που πιθανόν επηρέασε την τελική στρατηγική της επίθεσης.
Με πληροφορίες από: Topontiki