Τι κρατάμε από την τριμερή συνάντηση Τραμπ - Σι - Πούτιν

Τι κρατάμε από την τριμερή συνάντηση Τραμπ - Σι - Πούτιν

Η τριμερής συνάντηση των Ντόναλντ Τραμπ, Σι Τζινπίνγκ και Βλαντιμίρ Πούτιν στη Σενζέν, αν και πλούσια σε συμβολισμούς, απέχει πολύ από μια «νέα Γιάλτα» του 21ου αιώνα. Ο Θόδωρος Τσίκας, επικεφαλής του Προγράμματος Θεωρίας και Πρακτικής των Διεθνών Σχέσεων στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ), μίλησε στο Liberal και την Ευαγγελία Μπίφη για την ουσία της συνάντησης και τις επιμέρους συνεννοήσεις των τριών ηγετών.

Οι επιδιώξεις των ηγετών

Σύμφωνα με τον Θόδωρο Τσίκα, κάθε ηγέτης είχε τις δικές του επιδιώξεις από την τριμερή συνάντηση. Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλησε να δείξει τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων ότι διατηρεί την ισχύ του, παρά τη βαρύτατη ήττα που υπέστη στις ενδιάμεσες εκλογές. Από την πλευρά του, ο Σι Τζινπίνγκ φιλοξένησε με επιδέξιο τρόπο την τριμερή στην πόλη της Σενζέν, η οποία συμπυκνώνει την τεχνολογική άνοδο της Κίνας.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, όπως αναφέρει ο κ. Τσίκας, ήταν αυτός που αποκόμισε τα περισσότερα σε επικοινωνιακό επίπεδο. Εμφανίστηκε ως ισότιμος συνομιλητής των προέδρων των ΗΠΑ και της Κίνας, ενισχύοντας την εικόνα του στη διεθνή σκηνή.

Γιατί όχι «νέα Γιάλτα»

Παρά τις χειραψίες στη Σενζέν, ο Θόδωρος Τσίκας υπογραμμίζει ότι η απόσταση από μια «νέα Γιάλτα» είναι μεγάλη. Ενώ ο Πούτιν επιδιώκει μια μοιρασιά του κόσμου σε σφαίρες επιρροής, και ο Τραμπ θα μπορούσε να το δεχθεί υπό την προϋπόθεση αναγνώρισης μιας μεγαλύτερης αμερικανικής σφαίρας, η σημερινή κατάσταση διαφέρει σημαντικά από το 1945.

Το 2026 δεν είναι το 1945, όταν η Ευρώπη ήταν κατεστραμμένη από τον πόλεμο και οι κρατικοί μηχανισμοί διαλυμένοι, κάτι που την οδήγησε να ακολουθήσει τις αποφάσεις της Γιάλτας. Σήμερα, η ισχύς κατανέμεται σε πολύ περισσότερες χώρες και οι οικονομίες τους αλληλεξαρτώνται. Ο κ. Τσίκας αναρωτιέται ποιος θα έπειθε την Πολωνία να δεχθεί ρωσική κηδεμονία ή την Ιαπωνία και την Ινδία να αναγνωρίσουν κινεζική πρωτοκαθεδρία.

Η Κίνα, με τις φιλοδοξίες της να εκτείνονται «πέρα από μια γωνιά του κόσμου», επιθυμεί να εμφανίζεται ως υπερασπιστής των χωρών του Νότου. Η οικονομική της ισχύς προέρχεται από τις εξαγωγές, γεγονός που την κάνει να συνυπολογίζει σοβαρά το ευρωπαϊκό «όπλο» της πρόσβασης των κινεζικών προϊόντων στην κοινοτική αγορά.

Το μήνυμα της Ευρώπης και το Ουκρανικό

Το μήνυμα των Ευρωπαίων προς τον Τραμπ και τον Πούτιν ήρθε από τη σύνοδο του Βερολίνου. Ξεκαθαρίστηκε ότι το Ουκρανικό δεν μπορεί να λυθεί ερήμην του Κιέβου, ούτε μπορεί το Κρεμλίνο να υπαγορεύσει στους Ευρωπαίους τους όρους της ασφάλειάς τους.

Στις δηλώσεις του Ρώσου προέδρου μετά την τριμερή της Σενζέν, ο Θόδωρος Τσίκας διακρίνει μια επιστροφή στο σκηνικό της Αλάσκας. Ο Πούτιν καλεί το Κίεβο και τους Ευρωπαίους να αποδεχθούν «συμβιβασμούς», τους οποίους ο ίδιος αφήνει να εννοηθεί ότι έχει ήδη συμφωνήσει με τον Τραμπ. Ωστόσο, τι ακριβώς ειπώθηκε από τον Αμερικανό πρόεδρο παραμένει άγνωστο. Η σαφής επιδίωξη του Πούτιν είναι να γυρίσει, μέσω της διαπραγμάτευσης.

Με πληροφορίες από: liberal.gr

Τραμπ, Πούτιν και Σι: Πέντε βασικά συμπεράσματα από την ιστορική συνάντηση

Ακολουθούν τα πέντε βασικά συμπεράσματα από την τριμερή συνάντηση:

 
1. «Ιστορική» συνάντηση

Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε τις συνομιλίες λέγοντας στον Σι Τζινπίνγκ και τον Βλαντιμίρ Πούτιν ότι «γράφουμε πραγματικά Ιστορία». Υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία βρίσκονται σε μοναδική θέση ώστε να συζητήσουν τη μείωση των πυρηνικών τους οπλοστασίων και τον περιορισμό του κινδύνου χρήσης τέτοιων όπλων. Ηταν μια ασυνήθιστα προβεβλημένη επίδειξη συνεργασίας μεταξύ τριών χωρών με σημαντικές εντάσεις στις σχέσεις τους, κυρίως λόγω της Ουκρανίας, των εμπορικών διαφορών και της πρόσφατης διαμάχης γύρω από την Nvidia.    

2. Τα πυρηνικά στο επίκεντρο των συνομιλιών
Οι συνομιλίες πραγματοποιήθηκαν ενώ πλησιάζει η λήξη της συμφωνίας New START, τον Φεβρουάριο. Η συνθήκη περιόριζε τα πυρηνικά οπλοστάσια ΗΠΑ και Ρωσίας, θέτοντας ανώτατο όριο 1.550 ανεπτυγμένων στρατηγικών πυρηνικών κεφαλών για κάθε πλευρά. Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, ο Πούτιν είχε προτείνει την εθελοντική διατήρηση των ορίων για ακόμη έναν χρόνο, πρόταση που απέρριψε ο Τραμπ, ζητώντας μια νέα συμφωνία στην οποία θα συμμετέχει και η Κίνα.

Κατά τη σημερινή συνάντηση, ο Σι ζήτησε να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την αποτροπή ενός πυρηνικού πολέμου και υποστήριξε ότι τα πυρηνικά όπλα πρέπει «να απαγορευτούν πλήρως και να καταστραφούν ολοκληρωτικά». Ωστόσο, δεν ανακοινώθηκε νέα συμφωνία για τον έλεγχο των εξοπλισμών.

3. Καμία πρόοδος στο Ουκρανικό
Τόσο ο Πούτιν όσο και ο Τραμπ βρίσκονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες πολεμικών επιχειρήσεων που έχουν επιλέξει να διεξαγάγουν. Η σύγκρουση με το Ιράν εξελίσσεται σε μια ολοένα πιο αβέβαιη και δαπανηρή υπόθεση για την Ουάσιγκτον, χωρίς σαφή προοπτική τερματισμού, ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία διανύει πλέον το πέμπτο έτος της, με βαρύ ανθρώπινο και υλικό κόστος. Η συνάντηση δεν έδωσε σαφείς ενδείξεις προόδου προς τον τερματισμό του πολέμου, ενώ το Κίεβο δεν αναφέρθηκε στην κοινή διακήρυξη ειρήνης που ακολούθησε.

4. Ο Τραμπ αμφισβητεί ξανά τον ρόλο του ΔΠΔ
Ο Τραμπ χαρακτήρισε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) «εκτός ελέγχου», κατηγορώντας το για «υπέρβαση των αρμοδιοτήτων του». Οι δηλώσεις του αποκτούν ιδιαίτερη σημασία καθώς τον Μάρτιο του 2023 το Δικαστήριο εξέδωσε ένταλμα σύλληψης σε βάρος του Ρώσου προέδρου, κατηγορώντας τον για την παράνομη απέλαση και μεταφορά παιδιών από κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας στη Ρωσία.

Ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Κίνα έχουν υπογράψει το Καταστατικό της Ρώμης, τη διεθνή συνθήκη με την οποία ιδρύθηκε το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, δεν δεσμεύονται από την υποχρέωση των κρατών-μελών να συλλαμβάνουν πρόσωπα που καταζητούνται από το ΔΠΔ.

5. Η κοινή «διακήρυξη ειρήνης» στρέφεται κατά διεθνών οργανισμών
Σε κοινή «διακήρυξη ειρήνης» που δημοσιοποιήθηκε μετά τη συνάντηση από κινεζικά και ρωσικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, ζητείται μεταρρύθμιση του ΟΗΕ, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται αποτελεσματικότερα στις παγκόσμιες προκλήσεις. Το κείμενο αναφέρεται επίσης στην ενίσχυση του ενεργειακού εφοδιασμού και στην ανάγκη διαλόγου για τη μείωση των πυρηνικών κινδύνων.

    Οι ΗΠΑ και η Κίνα είναι ήδη μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, με δικαίωμα βέτο. Μαζί με τη Ρωσία, έχουν κατά καιρούς υποστηρίξει την ενίσχυση του ρόλου χωρών από την Ασία, την Αφρική και τη Νότια Αμερική. Η Ρωσία έχει εκφράσει ανοιχτά την αντίθεσή της στις προσπάθειες της Γερμανίας και της Ιαπωνίας να αποκτήσουν μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας, υποστηρίζοντας ότι οι δυτικές χώρες και τα μέλη του ΝΑΤΟ εκπροσωπούνται ήδη δυσανάλογα και ψηφίζουν ως ενιαίο μπλοκ κατά των ρωσικών συμφερόντων.

Πηγή: Guardian

ΔΕΙΤΕ ΤΑ VIDEO

Δείτε ακόμα