Η 11η Σεπτεμβρίου 2001 αποτελεί για πολλούς μια ημέρα που ο χρόνος σταμάτησε, όταν η Νέα Υόρκη δέχτηκε τρομοκρατική επίθεση και οι Δίδυμοι Πύργοι κατέρρευσαν. Το χάος, ο πανικός, η σκόνη και τα συντρίμμια ήταν εικόνες που χάραξαν ανεξίτηλα τη στιγμή, ενώ για κάποιους άλλους ήταν βιώματα. Ακριβώς 25 χρόνια μετά τη μέρα που άλλαξε τον κόσμο, πέντε γυναίκες, μέσα από διαφορετικές διαδρομές, στέλνουν ηχηρά μηνύματα ζωής που δεν χάθηκαν στη σκόνη.
View this post on Instagram
Η Genelle Guzman McMillan: Η τελευταία επιζήσασα
Η Genelle Guzman McMillan από το Τρινιντάντ απολάμβανε τη διαβίωση στη Νέα Υόρκη και τη δουλειά της ως προσωρινή υπάλληλος γραφείου στον 64ο όροφο του Πύργου 1 του World Trade Center.
Το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η 30χρονη Τζανέλ ένιωσε το κτίριο να τραντάζεται. Λίγο μετά, ήρθε ένα δεύτερο τράνταγμα (από το δεύτερο αεροπλάνο), που την οδήγησε τρέχοντας στις σκάλες. Όταν έφτασε στον 13ο όροφο, ο Πύργος κατέρρευσε. “Ξαφνικά, όλα κατέρρεαν και έρχονταν πάνω μου”.
Έμεινε θαμμένη κάτω από τα ερείπια για περισσότερο από μία μέρα -ενώ το δεξί πόδι της είχε συνθλιβεί, το κεφάλι της ήταν πρησμένο και το πρόσωπό της είχε υποστεί εγκαύματα. Ένας από τους σκύλους την εντόπισε και 27 ώρες μετά, έγινε η τελευταία επιζήσασα των Δίδυμων Πύργων.
Η McMillan είναι το μοναδικό μέλος της ομάδας της, που διασώθηκε. Χρειάστηκε μια δύσκολη περίοδο αποκατάστασης (σωματικής και ψυχικής), αλλά παρά τους φόβους ότι δεν θα περπατήσει ξανά, έχει πλήρως αναρρώσει, έχει ξεπεράσει τους εφιάλτες, έχει παντρευτεί κι έχει τρεις κόρες.
Σήμερα εργάζεται στο αεροδρόμιο LaGuardia κι όπως έχει εξομολογηθεί στο People, “μου δόθηκε μια καινούργια ζωή”. Η ιστορία της έγινε βιβλίο με τίτλο “Angel in the rubble”. Η ίδια αποδίδει τη σωτηρία της στην πίστη της στον Θεό και στον φύλακα άγγελο, που την κρίσιμη στιγμή “την ώρα που ήμουν κάτω από τα ερείπια, μου έδωσε το χέρι και μου είπε “σε κρατάω, με λένε Πολ, μη φοβάσαι”. Τον αναζήτησα για χρόνια, αλλά δεν τον βρήκα ποτέ, οπότε είμαι σίγουρη πια ότι ήταν πραγματικά ο Άγγελος μου”.
Lauren Grandcolas: Η γυναίκα που πρόλαβε την Πτήση 93
Η 38χρονη Lauren από την Καλιφόρνια βρισκόταν σε ένα μεταίχμιο της ζωής της. Περίμενε το πρώτο της παιδί, ενώ παράλληλα είχε μόλις εγκαταλείψει τη δουλειά της -ως σύμβουλος μάρκετινγκ- στο Good Housekeeping για τη συγγραφή του πρώτου βιβλίου της, που ενθάρρυνε τις γυναίκες να ακολουθούν τα όνειρα τους.
Την 11η Σεπτεμβρίου 2001, η Lauren επέστρεφε από τη Νέα Υόρκη, όπου είχε μεταβεί για την κηδεία της γιαγιάς της, στο Σαν Φρανσίσκο. Έφτασε στο αεροδρόμιο νωρίς, με αποτέλεσμα να αλλάξει την προγραμματισμένη πτήση της με την προηγούμενη, τη United Flight 93, που κατελήφθη από αεροπειρατές και μετά την αντίσταση επιβατών και μελών του πληρώματος συνετρίβη στην Πενσιλβάνια.
Η Lauren ήταν ένας από τους 44 ανθρώπους που χάθηκαν στη μοιραία πτήση, κι ήταν αυτή, που πρόλαβε κατά τη διάρκεια της αεροπειρατείας, να καλέσει τον σύζυγο της, Jack, και με ήρεμη, γαλήνια φωνή να του αφήσει μήνυμα: “Έχουμε ένα μικρό πρόβλημα με το αεροπλάνο. Είμαι καλά, απολύτως καλά. Θέλω μόνο να σου πω πόσο σ’ αγαπώ. Να το ξέρεις...”.
Εικοσιπέντε χρόνια μετά, η φωνή της παραμένει ζωντανή. Οι αδερφές της ανέλαβαν την ολοκλήρωση και την έκδοση του βιβλίου της, που κυκλοφόρησε το 2005 με τίτλο You Can Do It: The Merit Badge Handbook for Grown-Up Girls.
Lauren Manning: Καιγόταν ζωντανή, αλλά επέλεξε να ζήσει
Το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η 40χρονη Lauren Manning, έφτασε με μικρή καθυστέρηση στη δουλειά της στην Cantor Fitzgerald, όπου εργαζόταν ως διευθύντρια. Την ώρα που περίμενε το ασανσέρ, στο λόμπι του Βόρειου Πύργου, ένιωσε ένα τράνταγμα, σαν το κτίριο να πήδηξε από την θέση του -όταν το πρώτο αεροπλάνο συνετρίβη.
Ένα πύρινο κύμα από την έκρηξη των καυσίμων του αεροσκάφους εκτοξεύτηκε από τα φρεάτια των ανελκυστήρων, τυλίγοντας τη στις φλόγες. Πάλεψε με το αντίστροφο ρεύμα αέρα, που προκάλεσε η έκρηξη, διέσχισε τις πόρτες του κτιρίου και τις έξι λωρίδες της West Street, πριν σταματήσει σε μια λωρίδα με γρασίδι, όπου άρχισε να κυλιέται και με τη βοήθεια ενός περαστικού κατάφερε να σβήσει τις φλόγες.
Εκείνη τη στιγμή είδε τη συντριβή και του δεύτερου αεροπλάνου και κατάλαβε ότι επρόκειτο για τρομοκρατική επίθεση. Τότε ήταν που πήρε την απόφαση να ζήσει. Για τον γιο της που την περίμενε στο σπίτι. Και κυρίως για εκείνους, που δεν είχαν καν την ευκαιρία να παλέψουν για τις ζωές τους.
Η Manning είχε εγκαύματα που κάλυπταν το 82,5% της συνολικής επιφάνειας του σώματος της. Χρειάστηκε μακρά περίοδος αποκατάστασης (και εξάμηνη παραμονή στο νοσοκομείο), μέχρι να επιστρέψει στο σπίτι και στην οικογένεια της.
Η ιστορία της πήρε μεγάλη δημοσιότητα, ενώ η αυτοβιογραφία της με τίτλο Unmeasured Strength κυκλοφόρησε το 2011. Δύο χρόνια μετά, ο Μπάρακ Ομπάμα τη χαρακτήρισε σύμβολο αμερικανικής ανθεκτικότητας.
Joanne Capestro: 87 όροφοι με ψηλοτάκουνα
Η 39χρονη Joanne εργαζόταν σε χρηματιστηριακή εταιρία στον 87ο όροφο του Βόρειου Πύργου -μερικούς ορόφους κάτω από το σημείο επίθεσης. Η πρόσκρουση την πέταξε κάτω από τη καρέκλα. Μαζί με τους συναδέλφους της κατευθύνθηκε προς το κλιμακοστάσιο κι άρχισε να κατεβαίνει τις σκάλες, με τα μαύρα ψηλοτάκουνα slingbacks, που είχε επιλέξει το πρωί.
Στην πορεία και μέσα στο χάος που επικρατούσε, η ομάδα διαλύθηκε. Η Joanne συνέχισε μόνη, έφτασε στο ισόγειο, βγήκε στον δρόμο σχεδόν ταυτόχρονα με την κατάρρευση του Νότιου Πύργου κι άρχισε να τρέχει.
Θυμάται να χάνει τις αισθήσεις της, θυμάται την παρουσία ενός ιερέα, που ήταν εκεί και την προστάτευσε. Θυμάται τον συνάδελφο της, Harry, που βοηθούσε άλλους επιζώντες κι εκείνος δεν πρόλαβε να βγει.
Μια στιγμή, που η ίδια δεν κατάλαβε καν, έκανε την Καπέστρο σύμβολο επιβίωσης. Ο Phil Penman τη φωτογράφησε μαζί με συνάδελφο της, να προχωρούν στον δρόμο καλυμμένες από λευκή σκόνη, ενώ γύρω τους ο κόσμος δείχνει να έχει καταρρεύσει.
Μετά τις επιθέσεις, η Capestro κλήθηκε να παλέψει για χρόνια με το μετατραυματικό στρες, με εφιάλτες και ενοχές. “Με βασάνιζε το “γιατί εγώ;” Γιατί εγώ να ζήσω και τόσοι άλλοι να χαθούν;”
Σήμερα, εξακολουθεί να ζει στη Νέα Υόρκη και να εργάζεται σε χρηματιστηριακή εταιρία, ενώ παράλληλα ασχολείται με μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που δραστηριοποιείται υπέρ της ενδυνάμωσης των νέων κι έχει αναπτύξει έντονη φιλανθρωπική δραστηριότητα στη συγκέντρωση χρημάτων για την American Cancer Society ή για πληγέντες από τυφώνες κι άλλες καταστροφές. “Ο Θεός με άφησε εδώ για κάποιο λόγο” δηλώνει σε συνεντεύξεις της.
Δεκαεπτά χρόνια μετά τις επιθέσεις στους Διδύμους Πύργους, ο Phil Penman ήταν ο φωτογράφος, που επέλεξε να τη φωτογραφήσει στον γάμο της. “Ήταν αυτός που κατέγραψε τη χειρότερη μέρα της ζωής μου. Ήθελα να είναι παρών και στην καλύτερη” δήλωσε.
Όσο για τα ρούχα, που φορούσε εκείνη τη μέρα, βρίσκονται στο Μουσείο Μνήμης της 11ης Σεπτεμβρίου, όπου περίοπτη θέση έχουν και οι ξεθωριασμένες πια γόβες της.
Moira Smith: Η ηρωίδα, που γύρισε πίσω
Η 38χρονη αστυνομικός της Νέας Υόρκης ήταν από τους πρώτους αστυνομικούς που έφτασαν στο World Trade Center, λίγο μετά τη συντριβή του πρώτου αεροπλάνου. Αφού ενημέρωσε για όσα συνέβαιναν και συνόδεψε τους μάρτυρες στο αστυνομικό τμήμα, επέστρεψε και μπήκε στον Νότιο Πύργο για να βοηθήσει επιζώντες να βγουν.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που έμπαινε στη φωτιά. Το 1991, σε σοβαρό δυστύχημα του μετρό, είχε μπει στη σήραγγα για να βοηθήσει τραυματίες, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στο νοσοκομείο με αναπνευστικά προβλήματα.
Την 11η Σεπτεμβρίου, η Σμιθ ανέβηκε αρκετούς ορόφους στον Πύργο που κατέρρεε. Επιζώντες θυμήθηκαν αργότερα πώς τους καθοδηγούσε στις γεμάτες καπνό σκάλες, πώς επέστρεφε ξανά και ξανά για να βοηθήσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να σωθούν.
Τελευταία φορά εθεάθη στους χαμηλότερους ορόφους του Νότιου Πύργου να προσπαθεί, σύμφωνα με μαρτυρίες, να βοηθήσει γυναίκα που έπασχε από κρίση άσθματος.
Η Μόιρα Σμιθ δεν πρόλαβε να βγει, όταν τελικά ο Πύργος κατέρρευσε κι έγινε η μοναδική γυναίκα αστυνομικός της Νέας Υόρκης, που χάθηκε στο World Trade Center. Η δίχρονη τότε κόρη της τη θυμάται πια μόνο από αφηγήσεις ανθρώπων, που δεν σταματούν ποτέ να επαναλαμβάνουν ότι οφείλουν τη ζωή τους στον ηρωισμό της.
Με πληροφορίες από: jenny.gr
