Ρωσία και Ουκρανία κλιμακώνουν τον αεροπορικό πόλεμο, διεξάγοντας επιθέσεις μακριά από τις γραμμές του μετώπου. Οι δύο χώρες πλήττουν ενεργειακές υποδομές, αποθήκες, λιμάνια και κρίσιμες εμπορικές εγκαταστάσεις, σε μια εκστρατεία αμοιβαίων αντιποίνων. Αυτή η κλιμάκωση προκαλεί ολοένα και μεγαλύτερο κόστος στους αμάχους και απειλεί να εντείνει την ανθρωπιστική κρίση ενόψει του επερχόμενου χειμώνα.
Η κλιμάκωση του αεροπορικού πολέμου
Όπως αναφέρεται σε ανάλυση των New York Times, το μέτωπο έχει σε μεγάλο βαθμό παγώσει. Κάθε πλευρά χρησιμοποιεί ολοένα και μεγαλύτερα οπλοστάσια πυραύλων και drones, με στόχο την εκδίκηση και την προσπάθεια να εξαναγκάσει την άλλη πλευρά σε υποταγή. Η αμοιβαία αυτή εκστρατεία αντιποίνων έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση σημαντικού κόστους στους αμάχους, ενώ παράλληλα απειλεί να εντείνει την ανθρωπιστική κρίση καθώς πλησιάζει ο χειμώνας.
Οι επιθέσεις εστιάζουν σε κρίσιμες υποδοχές, όπως ενεργειακές εγκαταστάσεις, αποθήκες, λιμάνια και άλλες εμπορικές δομές. Αυτή η τακτική δείχνει ότι καμία πλευρά δεν είναι διατεθειμένη να υποχωρήσει, με τις απαιτήσεις του Προέδρου Πούτιν και του Προέδρου Ζελένσκι να παραμένουν αμετάβλητες, ενώ οι πρωτοβουλίες για ειρήνη έχουν «παγώσει».
Συνεχείς βομβαρδισμοί και αντοχή
Στο πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτής της κλιμάκωσης, η πρωτεύουσα της Ουκρανίας, το Κίεβο, δέχεται συνεχείς βομβαρδισμούς από ρωσικά drones τις τελευταίες ημέρες. Οι επιθέσεις αυτές βασανίζουν τους κατοίκους της πόλης με σχεδόν αδιάκοπες προειδοποιήσεις για αεροπορικές επιδρομές, δημιουργώντας ένα κλίμα έντονης ανησυχίας και φόβου.
Παρά την ένταση των επιθέσεων, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτή η κλιμάκωση θα αποδυναμώσει την αποφασιστικότητα καμίας από τις δύο χώρες να συνεχίσει τον αγώνα. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι το ανθρώπινο δράμα θα ενταθεί ακόμη περισσότερο αυτόν τον χειμώνα, καθώς τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία επιδιώκουν να αποκτήσουν πλεονέκτημα στις διαπραγματεύσεις για την επίλυση της σύγκρουσης.
Η στρατηγική των επιθέσεων αντιποίνων
Αυτή η νέα περίοδος επιθέσεων, που χαρακτηρίζονται ως τύπου «οφθαλμόν αντί οφθαλμού», επιταχύνθηκε στα τέλη Ιουνίου. Τότε, η Ουκρανία ξεκίνησε μια εκστρατεία διάρκειας 40 ημερών εναντίον της Ρωσίας. Ο Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε δηλώσει πως ο στόχος αυτής της εκστρατείας ήταν «να την αναγκάσει να τερματίσει τον πόλεμο».
Από τη στιγμή που ξεκίνησε αυτή η εκστρατεία, τα ουκρανικά drones μακράς εμβέλειας έχουν πλήξει περισσότερες από 30 αποθήκες μεγάλων εταιρειών ηλεκτρονικού εμπορίου. Πιο συγκεκριμένα, οι επιθέσεις στόχευσαν κυρίως εκείνες τις αποθήκες που χρησιμοποιεί η Wildberries, η οποία αποτελεί το ρωσικό αντίστοιχο της Amazon.
Ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικές υποδομές
Οι επιθέσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα τη διατάραξη της εμπορικής εφοδιαστικής αλυσίδας της Ρωσίας. Παράλληλα, προκάλεσαν βαριές απώλειες σε μικρούς εμπόρους και οδήγησαν στον θάνατο αρκετών εργαζομένων στις αποθήκες που επλήγησαν. Η Ουκρανία συνέχισε επίσης τις επιθέσεις της εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου και των δικτύων διανομής καυσίμων, εντείνοντας την πίεση στην ρωσική οικονομία και υποδομές.
Οι ενέργειες αυτές αποτελούν μέρος της ευρύτερης στρατηγικής της Ουκρανίας να ασκήσει πίεση στη Ρωσία, πλήττοντας ζωτικής σημασίας οικονομικούς και ενεργειακούς στόχους. Η επιμονή στις επιθέσεις αυτές, παρά τις ρωσικές απαντήσεις, υπογραμμίζει την αποφασιστικότητα της ουκρανικής πλευράς να συνεχίσει τον αγώνα, αναζητώντας τρόπους να αποκτήσει πλεονέκτημα.
Η κρίση καυσίμων στη Ρωσία και οι διαπραγματεύσεις
Οι ουκρανικές επιθέσεις στα δίκτυα διανομής καυσίμων είχαν άμεσες και σοβαρές συνέπειες για τη Ρωσία. Περίπου το 70% των ρωσικών πρατηρίων καυσίμων εξαντλήθηκαν από βενζίνη ή ντίζελ τον περασμένο μήνα. Αυτό προκάλεσε τη χειρότερη κρίση καυσίμων στη χώρα από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αναδεικνύοντας την ευπάθεια των ρωσικών υποδομών.
Σύμφωνα με αναλυτές, οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση της σύγκρουσης, οι οποίες υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, αναμένεται να ξαναρχίσουν, καθώς φέτος δεν απέφεραν ουσιαστικά αποτελέσματα. Ωστόσο, η Ουκρανία δεν μπορεί να παραδοθεί, και η Ρωσία δεν θέλει να το κάνει, όπως επισημαίνουν οι αναλυτές. Ο Ρομπ Λι, στρατιωτικός εμπειρογνώμονας στο Ινστιτούτο Ερευνών Εξωτερικής Πολιτικής με έδρα τη Φιλαδέλφεια, ο οποίος ταξιδεύει συχνά στην πρώτη γραμμή, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Είναι θέμα του πόσο πόνο μπορεί να αντέξει η Ρωσία σε σύγκριση με την Ουκρανία — και η Ρωσία μπορεί να αντέξει πολύ πόνο».
Με πληροφορίες από: Ieidiseis
