Πέντε χρόνια μετά τον σεισμό: Οι κάτοικοι του Αρκαλοχωρίου παραμένουν σε κοντέινερ

Πέντε χρόνια μετά τον σεισμό: Οι κάτοικοι του Αρκαλοχωρίου παραμένουν σε κοντέινερ

Πέντε χρόνια συμπληρώνονται από τον ισχυρό σεισμό των 6 Ρίχτερ που έπληξε το Αρκαλοχώρι, στον δήμο Μινώα Πεδιάδος της Κρήτης, στις 27 Σεπτεμβρίου του 2021, λίγο μετά τις 09:00 το πρωί. Παρά το πέρασμα του χρόνου, η κατάσταση στην κωμόπολη παραμένει δύσκολη, με εκατοντάδες κατοίκους να ζουν ακόμη σε κοντέινερ και τις επιχειρήσεις να φυτοζωούν. Ο Κωνσταντίνος Γκανάτσιος, Πρόεδρος του Συλλόγου Σεισμόπληκτων «Ελπίδα», μίλησε για τις συνθήκες διαβίωσης και εκπαίδευσης στην περιοχή.

Η καθημερινότητα στα κοντέινερ

Σύμφωνα με τον κύριο Γκανάτσιο, περίπου 500 άτομα εξακολουθούν να διαμένουν σε κοντέινερ μετά τον σεισμό. Συνολικά, υπάρχουν γύρω στα 170 κοντέινερ, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που είχαν γίνει δωρεά στον δήμο από ιδιώτες. Αυτά τα προσωρινά καταλύματα είναι τοποθετημένα σε επτά διαφορετικά σημεία εντός του δήμου, αποτελώντας την κύρια κατοικία για μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Σεισμόπληκτων «Ελπίδα» περιέγραψε τις συνθήκες διαβίωσης, αναφέροντας ότι τα κοντέινερ είναι πλέον περίπου πέντε ετών. Προβλέπονται βλάβες και ζημιές, ενώ ήδη υπάρχουν δυσκολίες στην ηχομόνωση, καθώς το ένα κοντέινερ βρίσκεται δίπλα στο άλλο. Επίσης, η θέρμανση τον χειμώνα και η ψύξη το καλοκαίρι αποτελούν σημαντικά προβλήματα για τους κατοίκους. «Νομίζεις ότι είναι ένα κοτέτσι ας πούμε», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η εκπαίδευση σε προσωρινές δομές

Η κατάσταση είναι εξίσου δύσκολη και στον τομέα της εκπαίδευσης, καθώς πάνω από 650 μαθητές κάνουν μάθημα σε κοντέινερ. Ο συνολικός αριθμός των μαθητών που στεγάζονται σε προσωρινές δομές κυμαίνεται μεταξύ 650 και 700. Τα σχολικά συγκροτήματα που λειτουργούν σε κοντέινερ είναι τρία: το πρώτο δημοτικό Αρκαλοχωρίου, το δημοτικό σχολείο Θραψανού και το γυμνάσιο Αρκαλοχωρίου.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στα παιδιά του δημοτικού, πολλά από τα οποία δεν έχουν «δει» ποτέ κανονική τάξη. Ο κύριος Γκανάτσιος τόνισε ότι ενώ γίνεται λόγος για ψηφιακούς και διαδραστικούς πίνακες, αυτά τα παιδιά δεν έχουν καν «ένα πραγματικό καρφί να βάλουν μια εικόνα, μια χειροτεχνία». Η έλλειψη ουσιαστικής προόδου στην αποκατάσταση των σχολείων είναι εμφανής, με πολλά παιδιά να περνούν όλη τη σχολική τους ζωή σε κοντέινερ.

Μαθητές γυμνασίου σε περιορισμένο χώρο

Η κατάσταση στο γυμνάσιο Αρκαλοχωρίου είναι επίσης ανησυχητική. Περίπου 250 έφηβοι μαθητές στεγάζονται σε κοντέινερ που έχουν μεταφερθεί σε μια αυλή μόλις 150 τετραγωνικών μέτρων. Ο περιορισμένος αυτός χώρος δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες για την εκπαίδευση και την καθημερινότητα των μαθητών.

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Σεισμόπληκτων ανέφερε χαρακτηριστικά ότι υπάρχουν παιδιά που ήταν στην τετάρτη δημοτικού όταν έγινε ο σεισμός και πλέον έχουν ολοκληρώσει τόσο το δημοτικό όσο και το γυμνάσιο, κάνοντας μάθημα αποκλειστικά σε κοντέινερ. Η προοπτική να τελειώσουν και το λύκειο σε παρόμοιες συνθήκες, αν υπήρχαν κοντέινερ και για τις μεγαλύτερες τάξεις, υπογραμμίζει το μέγεθος του προβλήματος.

Αργοί ρυθμοί αποκατάστασης και «αλλαγμένη όψη»

Η όμορφη κωμόπολη του Αρκαλοχωρίου έχει «αλλάξει όψη» μετά τον καταστροφικό σεισμό. Πολλοί κάτοικοι εξακολουθούν να διαμένουν σε «κίτρινα» σπίτια, δηλαδή σε κτίρια που έχουν υποστεί ζημιές και χρήζουν επισκευής ή κατεδάφισης. Οι διαδικασίες για τις αποζημιώσεις και τις εργασίες αποκατάστασης κινούνται με αργούς ρυθμούς, προσθέτοντας στην αγωνία των πληγέντων.

Παρά τις δυσκολίες, γίνεται «υπεράνθρωπη προσπάθεια» για την αποκατάσταση των φθορών στην κωμόπολη, με στόχο οι άνθρωποι να μπορέσουν να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Ωστόσο, η έλλειψη ουσιαστικής προόδου, ειδικά στα σχολικά κτίρια, δείχνει ότι ο δρόμος προς την πλήρη ανάκαμψη είναι ακόμα μακρύς.

Η αντίθεση με άλλες αποκαταστάσεις

Ένα παράδειγμα που αναφέρθηκε από μέλος του Συλλόγου, γονέα, αναδεικνύει την αντίθεση στους ρυθμούς αποκατάστασης. Παιδιά από το δημοτικό που στεγάζεται σε κοντέινερ επισκέφτηκαν ένα άλλο δημοτικό σχολείο το οποίο είχε υποστεί λίγες βλάβες από τον σεισμό και επισκευάστηκε άμεσα, μέσα σε περίπου πέντε μήνες.

Η εμπειρία αυτή προκάλεσε την απορία ενός παιδιού, του γιου του γονέα, ο οποίος ρώτησε «Μπαμπά, τι είναι αυτό;» βλέποντας μια κανονική σχολική τάξη. Αυτό το περιστατικό υπογραμμίζει την ασυνήθιστη και δύσκολη πραγματικότητα που βιώνουν τα παιδιά του Αρκαλοχωρίου, τα οποία έχουν συνηθίσει να κάνουν μάθημα σε προσωρινές δομές.

Με πληροφορίες από: Reader

Δείτε ακόμα