Το κοινοβούλιο της Λιβύης, που ελέγχεται από τον στρατάρχη Χαφτάρ και εδρεύει στη Βεγγάζη, ενέκρινε το τουρκολιβυκό σύμφωνο, παρά τα ταξίδια του Γιώργου Γεραπετρίτη και τις προηγούμενες κινήσεις του Νίκου Δένδια στη χώρα. Η εξέλιξη αυτή έρχεται μετά από μήνες και χρόνια προσπαθειών της ελληνικής διπλωματίας να αντιστρέψει την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί από την κυβέρνηση της Τρίπολης. Παράλληλα, στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, η Ντόρα Μπακογιάννη συμφώνησε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τον εκλογικό πήχη του 25%, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε σε 13η σύνταξη, μέτρο που είχε ήδη προτείνει ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Η έγκριση του τουρκολιβυκού συμφώνου και η ελληνική διπλωματία
Παρά τις επίμονες προσπάθειες της ελληνικής διπλωματίας, το κοινοβούλιο της Λιβύης, το οποίο βρίσκεται υπό τον έλεγχο του στρατάρχη Χαφτάρ και εδρεύει στη Βεγγάζη, προχώρησε στην έγκριση του τουρκολιβυκού συμφώνου. Αυτή η εξέλιξη σημειώθηκε παρά τα ταξίδια που πραγματοποίησε ο Γιώργος Γεραπετρίτης στη Λιβύη, καθώς και τις ανάλογες κινήσεις που είχε κάνει παλαιότερα ο Νίκος Δένδιας, με στόχο τον εξευμενισμό του Χαφτάρ.
Για μήνες και χρόνια, η ελληνική διπλωματία κατέβαλε προσπάθειες να αντιστρέψει την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί από την κυβέρνηση της Λιβύης με έδρα την Τρίπολη. Στο πλαίσιο αυτών των ενεργειών, η Ελλάδα είχε φιλοξενήσει στην Αθήνα τον στρατάρχη Χαφτάρ, επιχειρώντας μια προσέγγιση με τους Λίβυους, οι οποίοι κάποτε χαρακτηρίζονταν ως φίλοι της χώρας μας.
Πιθανές επιπτώσεις στις ελληνικές ενέργειες
Η έγκριση του τουρκολιβυκού συμφώνου αναμένεται να επιδράσει αρνητικά σε σημαντικά ελληνικά σχέδια και ενέργειες. Ειδικότερα, εκφράζονται φόβοι ότι θα επηρεάσει δυσμενώς την υπόθεση του υποθαλάσσιου καλωδίου, αλλά και τις έρευνες που διεξάγονται νοτίως της Κρήτης. Η Λιβύη έχει ήδη εκφράσει αντιρρήσεις σχετικά με αυτές τις ενέργειες, προσθέτοντας ένα επιπλέον επίπεδο πολυπλοκότητας στην κατάσταση.
Στο πλαίσιο των εξελίξεων αυτών, τίθεται το ερώτημα εάν η θεώρηση της ελληνικής κυβέρνησης για τις «επιτυχίες» της, για τις οποίες συχνά μιλάει, προσεγγίζει την άποψη του Τσόρτσιλ. Ο Τσόρτσιλ είχε περιγράψει την επιτυχία ως το να φτάνεις σε αυτήν πηδώντας από τη μία αποτυχία στην άλλη.
Ο «πήχης» του 25% και οι συζητήσεις στη Νέα Δημοκρατία
Μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και η Ντόρα Μπακογιάννη έθεσε τον πήχη για το πότε θα πρέπει να αποχωρήσει ο πρωθυπουργός από την ηγεσία του κόμματος. Συμφώνησε με τον πρωθυπουργό ότι αυτός ο πήχης είναι το 25%, ένα ποσοστό που ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε θέσει αρχικά.
Αυτή η συζήτηση, σχετικά με το εκλογικό αποτέλεσμα που θα μπορούσε να καθορίσει την παραμονή ή την αποχώρηση του πρωθυπουργού, απασχολεί όλο και περισσότερους εντός της Νέας Δημοκρατίας. Ακόμη και η αδελφή του πρωθυπουργού συμμετέχει σε αυτές τις κουβέντες, αναδεικνύοντας το εύρος της εσωκομματικής συζήτησης.
Εσωκομματικές ερμηνείες και κίνδυνοι
Η συζήτηση για τον πήχη του 25% ερμηνεύεται ποικιλοτρόπως εντός της Νέας Δημοκρατίας. Ορισμένοι εκτιμούν ότι πρόκειται για έναν εκβιασμό προς το εσωτερικό του κόμματος. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, η συζήτηση αποσκοπεί στην άσκηση πίεσης σε όλα τα στελέχη, ώστε να εντείνουν τις προσπάθειές τους και να αποτρέψουν την πρόκληση χάους.
Άλλοι, ωστόσο, θεωρούν ότι αυτή η συζήτηση αποτελεί μια δίνη εσωστρέφειας, η οποία ενδέχεται να οδηγήσει σε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Επισημαίνουν τον κίνδυνο που υπάρχει όταν μελετάται εκτενώς ένα «κακό» σενάριο, παραπέμποντας στην ιστορία με τον γρύλο, όπου η υπερβολική εστίαση σε ένα αρνητικό ενδεχόμενο μπορεί να το φέρει πιο κοντά στην πραγματοποίηση.
Οικονομικές προτάσεις: Τσίπρας και Ανδρουλάκης
Ο Αλέξης Τσίπρας, κατά την ομιλία του από τον Βόλο, προέβη σε μια απρόσμενη προσθήκη στις οικονομικές του προτάσεις, αναφερόμενος αυτή τη φορά στην καθιέρωση 13ης σύνταξης. Το συγκεκριμένο μέτρο δεν περιλαμβανόταν στο πακέτο προτάσεων που είχε παρουσιάσει ο ίδιος από τη Θεσσαλονίκη, σηματοδοτώντας μια νέα πτυχή στην οικονομική του ατζέντα.
Ωστόσο, η πρόταση για 13η σύνταξη δεν είναι νέα στο πολιτικό προσκήνιο. Ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε ήδη προτείνει το ίδιο μέτρο από τη ΔΕΘ, καθιστώντας το ένα σημείο σύγκλισης ή αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο πολιτικών αρχηγών στον τομέα των οικονομικών παροχών.
Με πληροφορίες από: Topontiki
