Το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2027 παραπέμφθηκε στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, σηματοδοτώντας την έναρξη της διαδικασίας για τη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής. Το σχέδιο θέτει τον πήχη ψηλά, με βασικούς στόχους την ανάπτυξη πέριξ του 2%, τη συρρίκνωση του επενδυτικού κενού και την περαιτέρω αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους.
Παρά τις προσδοκίες για τη διατήρηση θετικών ρυθμών μεγέθυνσης, η κατάθεση πραγματοποιείται σε μια περίοδο έντονης αβεβαιότητας στο διεθνές περιβάλλον. Αυτή η συνθήκη υποχρεώνει την κυβέρνηση να προετοιμάζεται για «εναλλακτικά σενάρια» και να διαμορφώνει «δικλείδες ασφαλείας» για την αντιμετώπιση πιθανών ανατροπών.
Η κατάθεση του προσχεδίου και το διεθνές περιβάλλον
Το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2027 έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή και παραπέμπεται στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Η διαδικασία αυτή αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα για τον καθορισμό των οικονομικών κατευθύνσεων της χώρας για το επόμενο έτος.
Η κατάθεση του προσχεδίου λαμβάνει χώρα σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από έντονη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον. Αυτή η συνθήκη, παρά τις προσδοκίες για τη διατήρηση θετικών ρυθμών μεγέθυνσης της οικονομίας, επιβάλλει στο οικονομικό επιτελείο την ανάγκη να είναι προετοιμασμένο για κάθε ενδεχόμενο.
Η διεθνής αβεβαιότητα υποχρεώνει την κυβέρνηση να διαμορφώσει «δικλείδες ασφαλείας» και να έχει έτοιμα «εναλλακτικά σενάρια». Αυτό σημαίνει ότι, πέρα από τις βασικές προβλέψεις, γίνονται εκτιμήσεις και για άλλες πιθανές εξελίξεις, ώστε να υπάρχει ετοιμότητα για την αντιμετώπιση τυχόν απρόβλεπτων καταστάσεων.
Οι βασικοί στόχοι για την οικονομία
Στο επίκεντρο του νέου προϋπολογισμού βρίσκονται επτά βασικές παραδοχές και στόχοι, οι οποίοι καθορίζουν την πορεία που επιδιώκει να ακολουθήσει η ελληνική οικονομία. Αυτοί οι στόχοι αποτελούν τον πυρήνα της οικονομικής στρατηγικής για το 2027.
Ένας από τους κεντρικούς στόχους είναι η διατήρηση θετικού προσήμου στην οικονομική δραστηριότητα, με την ανάπτυξη να προσδοκάται να κυμανθεί πέριξ του 2%. Αυτό υποδηλώνει τη βούληση για συνέχιση της μεγέθυνσης, παρά τις προκλήσεις που μπορεί να ανακύψουν.
Παράλληλα, ο προϋπολογισμός θέτει ως στόχο τον πληθωρισμό κάτω από 3%, με την προσδοκία για σταδιακή υποχώρηση των τιμών. Η συγκράτηση του πληθωρισμού θεωρείται κρίσιμη για τη σταθερότητα της αγοράς και την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης.
Το δημόσιο χρέος και οι επενδύσεις
Στους φιλόδοξους στόχους του προϋπολογισμού περιλαμβάνεται η ταχεία σύγκλιση του δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ. Επιδιώκεται η συνέχιση της πτωτικής πορείας του δημόσιου χρέους, με ρυθμούς ταχύτερους σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ευρωζώνης, γεγονός που θα ενισχύσει την αξιοπιστία της χώρας.
Ένας ακόμη σημαντικός στόχος είναι η συρρίκνωση του επενδυτικού κενού. Αυτό σημαίνει ότι το οικονομικό επιτελείο επιδιώκει την κάλυψη της απόστασης από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στις επενδύσεις. Η προσπάθεια αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ολοκληρώνεται η περίοδος του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ), το οποίο παρείχε σημαντικούς ευρωπαϊκούς πόρους.
Η διατήρηση των επενδύσεων αποτελεί ένα κεντρικό «στοίχημα» για την κυβέρνηση. Ο στόχος είναι η μετάβαση σε ένα μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης που δεν θα βασίζεται αποκλειστικά στους ευρωπαϊκούς πόρους, αλλά θα ενισχύει τις εγχώριες και ξένες επενδύσεις, δημιουργώντας μια πιο αυτόνομη και βιώσιμη αναπτυξιακή πορεία.
Οι «δικλείδες ασφαλείας» και οι παράμετροι παρακολούθησης
Παρόλο που έχουν τεθεί συγκεκριμένοι αριθμοί και στόχοι, το οικονομικό επιτελείο αναγνωρίζει ότι οι βασικές προβλέψεις κινδυνεύουν να ανατραπούν. Αυτή η αναγνώριση υπογραμμίζει την ανάγκη για προσεκτικό σχεδιασμό και συνεχή παρακολούθηση των εξελίξεων.
Για τον λόγο αυτόν, έχουν καταστρωθεί εναλλακτικά σενάρια. Αυτά τα σενάρια περιλαμβάνουν διάφορες παραμέτρους που παρακολουθούνται στενά, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα άμεσης αντίδρασης σε περίπτωση που οι αρχικές εκτιμήσεις δεν επιβεβαιωθούν.
Μία από τις βασικές παραμέτρους που παρακολουθούνται στενά είναι η πορεία του πληθωρισμού. Μια νέα έξαρση των τιμών μπορεί να πιέσει περαιτέρω την κατανάλωση, επηρεάζοντας αρνητικά την οικονομική δραστηριότητα και θέτοντας σε κίνδυνο τους στόχους που έχουν τεθεί για το 2027.
Με πληροφορίες από: Topontiki