Η τηλεοπτική παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στον ΣΚΑΪ συνεχίζει να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης, ακόμη και μία ημέρα μετά το κλείσιμο της συνέντευξης. Το ενδιαφέρον έχει μεταφερθεί τόσο στα στοιχεία τηλεθέασης όσο και στο πολιτικό αποτύπωμα της εμφάνισής του. Κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη απαντήσει στη στρατηγική που παρουσίασε ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ.
Η τηλεθέαση της συνέντευξης και οι δύο όψεις της εικόνας
Η εικόνα των μετρήσεων τηλεθέασης για τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα παρουσιάζει δύο όψεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν, η συνέντευξη κατέγραψε 23,2% στο σύνολο του κοινού, ενώ η εκπομπή βρέθηκε πρώτη στα τέταρτα μετάδοσής της.
Ωστόσο, στο δυναμικό κοινό 18-54 ετών, η επίδοση ήταν αισθητά χαμηλότερη, φτάνοντας το 10,7%. Αυτό το στοιχείο θεωρείται ιδιαίτερα ενδιαφέρον, καθώς η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα συγκέντρωσε σημαντικό ενδιαφέρον στο παραδοσιακό τηλεοπτικό κοινό, αλλά η εικόνα διαφοροποιείται στις νεότερες ηλικίες.
Το «ή εμείς ή κανείς» και η διεκδίκηση κυβερνητικού ρόλου
Πολιτικά, μεγαλύτερη επίδραση από τα ποσοστά τηλεθέασης φαίνεται να έχει προκαλέσει η διατύπωση «ή εμείς ή κανείς». Με αυτή τη συγκεκριμένη φράση, ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να τοποθετήσει την ΕΛΑΣ όχι απλώς ως μία ακόμη δύναμη της αντιπολίτευσης, αλλά ως διεκδικητή κυβερνητικού ρόλου απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Στη συνέντευξή του, δήλωσε έτοιμος να κυβερνήσει και υποστήριξε ότι η ανατροπή των σημερινών δημοσκοπικών συσχετισμών είναι εφικτή.
Η συγκεκριμένη στρατηγική, όμως, δημιουργεί ταυτόχρονα ένα μέτωπο με το ΠΑΣΟΚ, το οποίο αντέδρασε έντονα.
Οι αντιδράσεις από ΠΑΣΟΚ και κυβέρνηση
Η Χαριλάου Τρικούπη αντέδρασε έντονα στη λογική του «εμείς ή κανείς», χαρακτηρίζοντάς την αλαζονική. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Δημήτρης Μάντζος κατηγόρησε τον πρώην πρωθυπουργό ότι επιχειρεί να ξαναγράψει την πολιτική ιστορία των προηγούμενων ετών.
Από την πλευρά της κυβέρνησης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης επικέντρωσε την απάντησή του στην κοστολόγηση του οικονομικού προγράμματος της ΕΛΑΣ. Ειδικότερα, αναφέρθηκε στις προτάσεις για την ενέργεια, υποστηρίζοντας ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν έδωσε επαρκείς απαντήσεις για το δημοσιονομικό τους κόστος. Αυτή η κυβερνητική θέση αναμένεται να αποτελέσει έναν από τους βασικούς άξονες της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Ο ίδιος ο Τσίπρας, από την άλλη πλευρά, επέμεινε ότι η κυβέρνηση διαθέτει εργαλεία παρέμβασης απέναντι στην ακρίβεια και στις υψηλές τιμές ενέργειας και καυσίμων. Παρουσίασε δε την οικονομία ως βασικό πεδίο διαφοροποίησης.
Η μάχη για την ηγεμονία στην αντιπολίτευση
Η σύγκρουση που έχει προκύψει δείχνει ότι η πραγματική μάχη δεν διεξάγεται μόνο ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Διεξάγεται παράλληλα και στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης για το ποιος θα αποκτήσει την πολιτική πρωτοβουλία και θα εμφανιστεί ως βασικός αντίπαλος της Νέας Δημοκρατίας.
Ιστορικά προηγούμενα και η πολιτική πορεία του Αλέξη Τσίπρα
«Μια λέξη και όλα σώζονται. Μια λέξη και όλα χάνονται», όπως είχε πει ο Αντρέ Μπρετόν. Υπάρχει ένα ιστορικό προηγούμενο που θα έπρεπε να διδάσκεται στις σχολές Πολιτικών Επιστημών και να το μελετούν πολιτικοί με υψηλούς στόχους. Πρόκειται για το παράδειγμα του Βαγγέλη Βενιζέλου, ο οποίος, αν και ο πιο ταλαντούχος πολιτικός της γενιάς του, «κάηκε» από την εγωπαθή χρήση του μεγαλύτερου προσόντος του: του λόγου του.
Το 2007, μετά τη δεύτερη ήττα του Γ. Παπανδρέου από τον Καραμανλή, ο Βαγγέλης Βενιζέλος θα ήταν βέβαιος διάδοχός του, αν δεν έσπευδε να αναγγείλει: «Είμαι ο επόμενος αρχηγός της Δημοκρατικής Παράταξης». Αργότερα, σε συνέντευξη στην Έλλη Στάη, είχε πει: «Έχω εγώ καμιά ανάγκη το ΠΑΣΟΚ;», υποδηλώνοντας ότι το ΠΑΣΟΚ είχε την ανάγκη του. Έτσι, η ενεργός πολιτική έχασε έναν συγκροτημένο εκπρόσωπο και η Βουλή τον καλύτερο ρήτορά της από τη Μεταπολίτευση, ο οποίος άδειαζε το καφενείο όταν ανέβαινε στο βήμα.
Ο Αλέξης Τσίπρας, υποδεέστερος του Βενιζέλου στον δημόσιο χώρο, ξεχώρισε από τη στιγμή που εμφανίστηκε με το μαλλί «καρφάκι», μετά το 10%, ως υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων. Λόγω της χαρισματικής σκηνικής παρουσίας, και όχι για αερολογίες περί κατάργησης του Μνημονίου «με ένα νόμο», οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, όταν αισθάνθηκαν προδομένοι από τις ηγεσίες του, τον στήριξαν, ως ό,τι πιο κοντινό τους έβρισκαν, μεταξύ 2012 και 2019.
Ωστόσο, το 2023, οι ψηφοφόροι του γύρισαν την πλάτη. Αυτό οφείλεται στην απογοήτευσή τους από την ανιστόρητη ανάγνωση της εκλογικής νίκης του ως «πρώτη φορά Αριστερά», την ανάρμοστη συμμαχία με τον Καμμένο και την αδυναμία να απομονώσει τα βαρίδια του ΣΥΡΙΖΑ και να εδραιωθεί ως φυσικός επικεφαλής της Δημοκρατικής Παράταξης.
Πρακτικά, ο Αλέξης Τσίπρας καλείται να μετεξελιχθεί, συσπειρώνοντας την περιορισμένης επιρροής «μη κομμουνιστική Αριστερά» και πρωτίστως το μεγάλο ρεύμα όσων αυτοτοποθετούνται στον χώρο που διαμορφώνει η συνάντηση της ελληνικής Κεντροαριστεράς με την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία.
Με πληροφορίες από: Newsit, Ieidiseis
