Η Ελλάδα του 2026 βρίσκεται εγκλωβισμένη στον ευρωπαϊκό πάτο, με την εργασία να χαρακτηρίζεται από επισφάλεια και την κοινωνική προστασία να φυτοζωεί. Ενώ τα κυβερνητικά επιτελεία πανηγυρίζουν στα ευρωπαϊκά σαλόνια, και ο υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, διακηρύσσει από το Euronews την ανάγκη στήριξης των πολιτών, η ελληνική πραγματικότητα διαψεύδει τα «success stories». Τα επίσημα στοιχεία της Eurostat αποκαλύπτουν το μέγεθος της καθήλωσης, τοποθετώντας τη χώρα σταθερά στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι χαμηλοί μισθοί καθηλώνουν την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό πάτο
Τα επίσημα στοιχεία της Eurostat για τους μισθούς πλήρους απασχόλησης αναδεικνύουν μια χαώδη απόσταση μεταξύ της Ελλάδας και του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Συγκεκριμένα, ο ευρωπαϊκός μέσος όρος διαμορφώνεται στις 41.500 ευρώ ετησίως για τους εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης. Αντίθετα, οι Έλληνες εργαζόμενοι βλέπουν κατά μέσο όρο μόλις 18.800 ευρώ ετησίως.
Αυτή η διαφορά ανέρχεται σε 22.700 ευρώ τον χρόνο, ένα ποσό που καταδεικνύει την καθήλωση της χώρας. Η Ελλάδα, με αυτά τα δεδομένα, τοποθετείται σταθερά στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπογραμμίζοντας ένα σημαντικό πρόβλημα στην αγορά εργασίας και τις αποδοχές των πολιτών.
Επισφάλεια στην εργασία και ακρίβεια χωρίς ανάσες
Το πρόβλημα των χαμηλών μισθών αποκτά διαστάσεις κοινωνικής έκρηξης, καθώς συνδυάζεται με παράγοντες που η κυβέρνηση επιχειρεί να υποβαθμίσει. Ένας από αυτούς τους παράγοντες είναι η αργή πρόοδος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Οι συμβάσεις αυτές προχωρούν με «ρυθμούς χελώνας», αφήνοντας τους εργαζόμενους εντελώς απροστάτευτους απέναντι στην καλπάζουσα ακρίβεια που μαστίζει την αγορά.
Επιπλέον, η προοπτική για το έτος 2027 προδιαγράφεται απογοητευτική για τη συντριπτική πλειονότητα των μισθωτών. Οι αποδοχές τους αναμένεται να παραμείνουν καθηλωμένες στα ίδια επίπεδα, χωρίς ουσιαστική βελτίωση, γεγονός που επιτείνει την αβεβαιότητα και την οικονομική πίεση που βιώνουν τα νοικοκυριά.
Κατάρρευση των αποταμιεύσεων και αγώνας επιβίωσης
Την ίδια στιγμή, τα αφηγήματα περί δήθεν «αύξησης των αποταμιεύσεων των νοικοκυριών» καταρρέουν με πάταγο, σύμφωνα με πρόσφατες αναλύσεις, συμπεριλαμβανομένων δεδομένων από τη Eurobank. Το ποσοστό αποταμίευσης των Ελλήνων είναι ήδη αρνητικό, και αυτή η κατάσταση όχι μόνο εξανεμίζει κάθε ελπίδα ανακούφισης για τους πολίτες, αλλά απειλεί ευθέως την κατανάλωση και την πορεία του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ).
Οι πολίτες καλούνται να επιβιώσουν με μισθούς πείνας σε μια αγορά όπου το κόστος στέγασης, ενέργειας και βασικών ειδών διατροφής έχει εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη. Η καθημερινότητά τους έχει μετατραπεί σε έναν συνεχή αγώνα επιβίωσης, καθώς οι οικονομικές πιέσεις καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την κάλυψη των βασικών αναγκών.
Η κοινωνική προστασία σε χαμηλότερο επίπεδο στην Ε.Ε.
Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, το κράτος πρόνοιας δεν λειτουργεί ως ένα αποτελεσματικό δίχτυ ασφαλείας. Τα στοιχεία της Eurostat για τις δαπάνες κοινωνικής προστασίας το 2025 αποκαλύπτουν μια θλιβερή πρωτιά για την Ελλάδα. Η αύξηση των σχετικών δαπανών στη χώρα μας περιορίστηκε μόλις στο 0,6%, αποτελώντας τη χαμηλότερη επίδοση σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ως ποσοστό του ΑΕΠ, οι ελληνικές δαπάνες για την κοινωνική προστασία βρίσκονται στο 21,9%. Το ποσοστό αυτό είναι περίπου 5,6 ποσοστιαίες μονάδες κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, γεγονός που αναδεικνύει σημαντικές ελλείψεις. Ενδεικτικά, χώρες της Ανατολικής Ευρώπης καταγράφουν διψήφιους ρυθμούς ενίσχυσης των δαπανών τους σε αυτόν τον τομέα, υπογραμμίζοντας την απόκλιση της Ελλάδας.
Σενάρια για νέα φορολογικά βάρη
Μέσα σε αυτή την ήδη επιβαρυμένη οικονομική κατάσταση, κυκλοφορούν φήμες και σχεδιασμοί για νέα κύματα φορολογίας. Ένα από τα σενάρια που αναφέρονται αφορά την εκτόξευση της τιμής στα πακέτα τσιγάρων, με την τιμή να φτάνει ενδεχομένως τα 10 ευρώ. Αυτή η προοπτική προστίθεται στις ήδη υπάρχουσες οικονομικές πιέσεις που βιώνουν οι Έλληνες πολίτες.
Με πληροφορίες από: Topontiki
