Αύγουστος Κορτώ: «Η μεγαλύτερη πηγή χαράς μου είναι ο άντρας μου, ο Τάσος μου»

Αύγουστος Κορτώ: «Η μεγαλύτερη πηγή χαράς μου είναι ο άντρας μου, ο Τάσος μου»

Ο γνωστός συγγραφέας Αύγουστος Κορτώ παραχώρησε μία σπάνια τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Πρώτος καφές με τη Ζήνα», όπου αναφέρθηκε εκτενώς σε προσωπικά ζητήματα. Μεταξύ άλλων, μίλησε για τον σύζυγό του, Τάσο, με τον οποίο είναι μαζί εδώ και 22 χρόνια, χαρακτηρίζοντάς τον ως την κορυφαία πηγή χαράς στη ζωή του. Παράλληλα, ο συγγραφέας άνοιξε την καρδιά του για τις προκλήσεις ψυχικής υγείας που έχει αντιμετωπίσει ο ίδιος, αλλά και η μητέρα του, Κατερίνα.

Η σχέση ζωής με τον σύζυγό του

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Αύγουστος Κορτώ αναφέρθηκε με ιδιαίτερα θερμά λόγια στον σύζυγό του, Τάσο. Όπως δήλωσε ο ίδιος, ο Τάσος αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή χαράς στη ζωή του, μια σχέση που μετράει ήδη 22 χρόνια κοινής πορείας. Η αναφορά αυτή υπογραμμίζει τη σημασία που έχει ο σύντροφός του στην προσωπική του ευτυχία και ισορροπία.

Ο συγγραφέας μοιράστηκε με το κοινό πτυχές της προσωπικής του ζωής, κάτι που δεν συνηθίζει να κάνει συχνά. Η δημόσια έκφραση της αγάπης και της εκτίμησης προς τον σύζυγό του αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο της συνέντευξης, προσφέροντας μια εικόνα της σταθερότητας και της υποστήριξης που λαμβάνει στην καθημερινότητά του.

Η μάχη της μητέρας του με τη διπολική διαταραχή

Ένα από τα κεντρικά θέματα της συζήτησης ήταν η διπολική διαταραχή, την οποία αντιμετώπισε η μητέρα του, Κατερίνα, αλλά και ο ίδιος ο Αύγουστος Κορτώ. Ο συγγραφέας εξήγησε ότι η μητέρα του έπασχε από διπολική διαταραχή, αν και η διάγνωση δεν τέθηκε ποτέ επίσημα όσο ζούσε. Ωστόσο, τα συμπτώματα ήταν προφανή, καθώς η Κατερίνα παρουσίαζε εναλλαγές, υπομανίες, μανιακά επεισόδια και τρομερές καταθλίψεις.

Τα πρώτα συμπτώματα της μητέρας του εμφανίστηκαν στην εφηβεία της. Ο Αύγουστος Κορτώ περιέγραψε πώς, ως παιδί, προσπαθούσε να σκαρφιστεί τρόπους για να κάνει τη μητέρα του ευτυχισμένη και χαρούμενη, να μην είναι τόσο λυπημένη. Αυτή η κατάσταση τον οδήγησε να γίνει «γονιός της μάνας του» πολύ νωρίς, αναλαμβάνοντας έναν ρόλο φροντιστή.

Ο πατέρας του, όπως ανέφερε ο συγγραφέας, ήταν ο φροντιστής όλων στην οικογένεια. Ήταν ο μόνος εργαζόμενος και έπρεπε παράλληλα να φροντίζει την Κατερίνα, ειδικά σε φάσεις που δεν ήταν καλά, ώστε να μπορεί να αναλαμβάνει τα μητρικά της καθήκοντα στα πρώτα χρόνια της ζωής του Αύγουστου Κορτώ.

Η προσωπική του εμπειρία και η διάγνωση

Ο Αύγουστος Κορτώ δεν δίστασε να μιλήσει και για τα δικά του προβλήματα ψυχικής υγείας. Εξομολογήθηκε ότι στην πρώτη του κατάθλιψη δεν φαντάστηκε πως αυτό που βίωνε ήταν παρόμοιο, αν όχι το ίδιο, με αυτό που είχε ζήσει η μητέρα του. Παραδόξως, η διάγνωση της διπολικής διαταραχής άργησε να γίνει, καθώς, όπως τόνισε, η συγκεκριμένη διαταραχή έχει πολύ απαιτητικά διαγνωστικά κριτήρια.

Τελικά, διαγνώστηκε με διπολική διαταραχή τύπου 1. Αυτή η διάγνωση, αντί να τον αποθαρρύνει, τον πείσμωσε. Ο συγγραφέας δήλωσε ότι τώρα που γνωρίζει ακριβώς την κατάστασή του, θα κάνει τα πάντα ώστε να είναι λειτουργικός στην καθημερινότητά του. Η στάση του αυτή αναδεικνύει την αποφασιστικότητά του να διαχειριστεί την ασθένεια και να συνεχίσει τη ζωή του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Η αγάπη για τα βιβλία και η επιλογή επαγγέλματος

Πριν στραφεί στη λογοτεχνία, ο Αύγουστος Κορτώ είχε ξεκινήσει να γίνει γιατρός. Όπως αποκάλυψε, αν δεν είχε ακολουθήσει τη συγγραφή, το πιθανότερο είναι να γινόταν ψυχίατρος. Οι λόγοι που τον έλκυαν στην ψυχιατρική ήταν πολλοί, με κυριότερους την αρρώστια της μητέρας του και αργότερα τη δική του.

Η αγάπη του για τα βιβλία είναι εμφανής και από την παιδική του ηλικία. Ο συγγραφέας ανέφερε ότι μεγάλωσε στα βιβλιοπωλεία της Θεσσαλονίκης. Σήμερα, το σπίτι του φιλοξενεί περίπου 2.500 βιβλία, τα οποία βρίσκονται παντού. Ο ίδιος διαβάζει περίπου ένα βιβλίο κάθε δέκα μέρες, κάτι που καταδεικνύει την αφοσίωσή του στην ανάγνωση και τη λογοτεχνία.

Το ταμπού των ψυχικών ασθενειών

Ο Αύγουστος Κορτώ θίγει επίσης το ζήτημα του ταμπού που περιβάλλει τις ψυχικές ασθένειες. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ψυχικές ασθένειες παραμένουν ταμπού αφενός επειδή δεν υπάρχει παραδοσιακή εκπαίδευση των ανθρώπων, και αφετέρου λόγω της έλλειψης κοινωνικής εκπαίδευσης. Η δήλωσή του αυτή αναδεικνύει την ανάγκη για μεγαλύτερη ενημέρωση και αποστιγματισμό των ψυχικών παθήσεων στην κοινωνία.

Η προσωπική του μαρτυρία και η ανοιχτή του στάση απέναντι στα ζητήματα ψυχικής υγείας συμβάλλουν στην προσπάθεια να σπάσουν τα στερεότυπα και να ενθαρρυνθεί ο διάλογος γύρω από ένα θέμα που συχνά παραμένει στο περιθώριο. Ο συγγραφέας, μέσα από τη δική του εμπειρία, προσφέρει ένα παράδειγμα διαχείρισης και λειτουργικότητας παρά τις δυσκολίες.

Με πληροφορίες από: Newsit

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

Δείτε ακόμα