Αρχαιολόγοι έφεραν στο φως σχεδόν 300 μέτρα αρχαίων σηράγγων στην περιοχή του Χάλστατ της Αυστρίας. Η ανακάλυψη αυτή αποκαλύπτει μια εκτεταμένη ιστορία εξόρυξης αλατιού που χρονολογείται εδώ και 7.300 χρόνια. Το δίκτυο των σηράγγων και των θαλάμων εξόρυξης αλατιού βρίσκεται στα βουνά κοντά στο Χάλστατ και παρέχει σημαντικά στοιχεία για την έκταση της δραστηριότητας που αναπτύχθηκε στην περιοχή, ιδιαίτερα κατά την Εποχή του Σιδήρου.
Εκτεταμένο υπόγειο δίκτυο
Οι αρχαιολόγοι δεν εντόπισαν έναν μόνο μεγάλο υπόγειο θάλαμο, αλλά ένα εκτεταμένο δίκτυο από σήραγγες και θαλάμους. Αυτό το δίκτυο περιλαμβάνει σχεδόν 300 μέτρα αρχαίων σηράγγων και θαλάμων εξόρυξης αλατιού. Ορισμένες από τις στοές βρίσκονται παράλληλα η μία πάνω ή κάτω από την άλλη, κατηφορίζοντας σταδιακά βαθύτερα μέσα στο βουνό.
Με τη βοήθεια γεωλογικών γεωτρήσεων, εντοπίστηκαν επίσης επιπλέον σήραγγες που δεν ήταν μέχρι σήμερα γνωστές. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η Salzburger Nachrichten, οι θάλαμοι έφταναν σε πλάτος περίπου 24 μέτρων και ύψος σχεδόν 20 μέτρων. Η διάταξη των σηράγγων υποδηλώνει ότι οι αρχαίοι μεταλλωρύχοι ακολουθούσαν τα κοιτάσματα αλατιού βαθιά μέσα στο βουνό, αναζητώντας το πολύτιμο ορυκτό.
Η μακρά ιστορία της εξόρυξης αλατιού
Η ιστορία της εξόρυξης αλατιού στην περιοχή του Χάλστατ είναι πολύ παλαιότερη από την Εποχή του Σιδήρου. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι άνθρωποι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πριν από περίπου 7.300 χρόνια και άρχισαν να εκμεταλλεύονται τα κοιτάσματα αλατιού. Το Salzwelten Hallstatt χαρακτηρίζει το ορυχείο ως το παλαιότερο αλατωρυχείο στον κόσμο, αναφέροντας ότι η εξόρυξη αλατιού στην περιοχή ξεκίνησε περίπου το 5.000 π.Χ.
Η παραγωγή αλατιού έφτασε σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα γύρω στο 1200 π.Χ., προς το τέλος της Εποχής του Χαλκού. Τότε, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, από το βουνό μπορούσαν να εξορύσσονται έως και 1,5 τόνοι αλατιού την ημέρα. Η εξόρυξη συνέχισε να αναπτύσσεται και κατά την Εποχή του Σιδήρου. Το Salzwelten αναφέρει ότι κατά την περίοδο ακμής, περίπου από το 800 έως το 400 π.Χ., οι μεταλλωρύχοι έφταναν έως και 200 μέτρα μέσα στο βουνό.
Ευρήματα που φωτίζουν την καθημερινότητα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο εσωτερικό των θαλάμων. Κατά τις ανασκαφές στα δάπεδα των χώρων, όπου είχαν συσσωρευτεί υπολείμματα από την εξόρυξη και ιζήματα με πάχος σχεδόν εννέα μέτρων σε ορισμένα σημεία, εντοπίστηκαν διάφορα αντικείμενα. Μεταξύ αυτών ήταν σπασμένα εργαλεία, τα οποία είχαν στερεωθεί με διαφορετικούς τρόπους σε λαβές.
Αυτή η ποικιλία στην κατασκευή των εργαλείων υποδηλώνει ότι, παρά την ύπαρξη τυποποιημένων εργαλείων κατά την Εποχή του Σιδήρου, υπήρχε παράλληλα πειραματισμός στις τεχνικές εξόρυξης. Επιπλέον, στην περιοχή έχουν βρεθεί κομμάτια καμένου πεύκου, τμήματα ενδυμάτων, ξύλινα μπολ με υπολείμματα τροφής, αλλά και ανθρώπινα περιττώματα. Το αλάτι που υπήρχε στο εσωτερικό του βουνού συνέβαλε στη διατήρηση πολλών από αυτά τα οργανικά κατάλοιπα, προσφέροντας στους αρχαιολόγους σπάνια στοιχεία για την καθημερινότητα των ανθρώπων που εργάζονταν εκεί.
Η σημασία της αρχαιολογικής έρευνας
Η αρχαιολογική έρευνα στο Χάλστατ δείχνει πως η εξόρυξη αλατιού δεν ήταν μια περιστασιακή δραστηριότητα, αλλά μια διαδικασία που εξελισσόταν συνεχώς. Η ανακάλυψη αυτού του εκτεταμένου υπόγειου κόσμου προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τις τεχνικές, την οργάνωση και την καθημερινή ζωή των αρχαίων μεταλλωρύχων. Τα ευρήματα αυτά συμβάλλουν στην κατανόηση της ανθρώπινης ιστορίας και της αδιάκοπης προσπάθειας για την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
