Οι ασθενείς με φυματίωση είναι οι άνθρωποι χωρίς φωνή. Εμείς εργαζόμαστε να είμαστε η φωνή τους.
Αυτή είναι η δήλωση της Κατερίνας Μανίκα, καθηγήτριας Πνευμονολογίας-Φυματιολογίας στο ΑΠΘ, η οποία αναδεικνύει το κοινωνικό στίγμα που συνοδεύει τη νόσο. Οι ασθενείς συχνά αποφεύγουν να μιλήσουν για την κατάσταση τους, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να μην αναδεικνύεται και να επιδεινώνεται. Όπως σημειώνει η Μανίκα, "δεν θα πάνε να μιλήσουν στα ΜΜΕ, δε θα αναζητήσουν τρόπο να κοινοποιήσουν το πρόβλημα." Η έλλειψη συλλόγων υποστήριξης για τους ασθενείς με φυματίωση ενισχύει την υποεκτίμηση της κατάστασης.
Δραματική υποεκτίμηση περιστατικών
Σύμφωνα με στοιχεία του 2024, στην Ελλάδα καταγράφηκαν μόλις 400 περιστατικά ενεργού φυματίωσης, αριθμός που δείχνει μείωση 19% σε σύγκριση με το 2023. Ωστόσο, αυτή η πτώση δεν σημαίνει απαραίτητα μείωση των κρουσμάτων, αλλά μάλλον υποδιάγνωση και υποδήλωση. Η Κατερίνα Μανίκα υποστηρίζει ότι, αν και η φυματίωση δηλώνεται υποχρεωτικά στον ΕΟΔΥ, τα επίσημα στοιχεία αποτυπώνουν μόνο το 1/3 έως 1/5 των πραγματικών περιστατικών. Έτσι, ενώ η επίπτωση εμφανίζεται στα 4 κρούσματα ανά 100.000 πληθυσμού, η πραγματική εκτίμηση φτάνει τα 20 κρούσματα ανά 100.000.
Τα αίτια της υποκαταγραφής
Η καθηγήτρια επισημαίνει ότι "δεν μιλάμε για υποτιθέμενα περιστατικά, αλλά για πραγματικά περιστατικά που αποδεικνύονται από την κατανάλωση των φαρμάκων." Η πενταπλάσια φυματίωση που εκτιμάται ότι υπάρχει στην Ελλάδα οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως η απροθυμία των γιατρών να υποβάλουν δηλώσεις στον ΕΟΔΥ και η παρωχημένη μέθοδος καταγραφής, η οποία δεν είναι ηλεκτρονική.
Η ανάγκη για μια νέα προσέγγιση
Η συνδυασμένη κατάσταση του κοινωνικού στίγματος και των λειτουργικών αδυναμιών στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης καθιστά επιτακτική την ανάγκη για μια νέα ολοκληρωμένη στρατηγική αντιμετώπισης της φυματίωσης. Η Κατερίνα Μανίκα τονίζει ότι μια τέτοια προσέγγιση μπορεί να σώσει εκατοντάδες ζωές, υπογραμμίζοντας την επείγουσα ανάγκη για εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τη νόσο.
Η φυματίωση, αν και θεωρείται παλαιότερη ασθένεια, παραμένει ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας στην Ελλάδα. Η κοινωνική προκατάληψη και η έλλειψη ενημέρωσης μπορούν να οδηγήσουν σε τραγικές συνέπειες για τους ασθενείς. Είναι κρίσιμο οι αρχές και οι επαγγελματίες υγείας να συνεργαστούν για την αναβάθμιση των διαδικασιών καταγραφής και την ενημέρωση του κοινού, προκειμένου να προστατευθούν οι ευάλωτες ομάδες και να μειωθεί η θνησιμότητα που σχετίζεται με τη νόσο.
Διαβάστε ακόμα: Έξι τροφές πλούσιες σε βιταμίνη D: Υπερτερούν των αυγών σύμφωνα με διατροφολόγους
