Ένας κύκλος πέντε αγώνων ολοκληρώθηκε για τον Άρη μετά την προηγούμενη διακοπή, με την ομάδα να κλείνει αυτό το διάστημα με τη νίκη 3-0 επί του Παναιτωλικού. Ο απολογισμός κρίνεται σε μεγάλο βαθμό θετικός, καθώς οι «κιτρινόμαυροι» βρήκαν ξανά την αποτελεσματικότητα στο σκοράρισμα, εξασφάλισαν νίκες και βαθμούς που τους ανέβασαν στη βαθμολογία, δείχνοντας σαφή βελτίωση κυρίως στο επιθετικό κομμάτι. Ωστόσο, παρά την πρόοδο αυτή, τα ανασταλτικά κενά εξακολουθούν να αποτελούν το επόμενο μεγάλο στοίχημα για τον προπονητή Μιχάλη Γρηγορίου.
Η επιθετική αναγέννηση
Ο συγκεκριμένος κύκλος αγώνων ανέδειξε μια ενδιαφέρουσα αντίθεση στην απόδοση του Άρη. Η ομάδα έκανε σημαντικά βήματα μπροστά, χωρίς όμως να βελτιωθεί στον ίδιο βαθμό ανασταλτικά. Ο ίδιος ο Μιχάλης Γρηγορίου, μετά τη νίκη επί του Παναιτωλικού, παραδέχθηκε ότι πριν από την προηγούμενη διακοπή, το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν το σκοράρισμα, καθώς ο Άρης δεν είχε καθαρές αποφάσεις στις τελικές προσπάθειες. Για τον λόγο αυτό, μεγάλο μέρος της δουλειάς που έγινε στράφηκε στην επιθετική λειτουργία, με στόχο τη δημιουργία περισσότερων ευκαιριών και την ουσία που πρέπει να έχει η ομάδα του στο γήπεδο.
Οι αριθμοί επιβεβαιώνουν ότι σε αυτό το κομμάτι η δουλειά απέδωσε καρπούς. Στα τελευταία πέντε παιχνίδια, ο Άρης πέτυχε συνολικά 11 γκολ, δηλαδή έναν μέσο όρο 2,2 τερμάτων ανά αγώνα. Παράλληλα, σημείωσε τρεις διαφορετικές «τριάρες», δηλαδή νίκες με 3-0, απέναντι σε Βόλο Elabet, Ατρόμητο και Παναιτωλικό. Συνολικά, δημιούργησε 75 τελικές προσπάθειες σε αυτούς τους αγώνες, χρειάζοντας περίπου 6,8 τελικές για να φτάσει στο γκολ. Η σύγκριση με τα πρώτα πέντε παιχνίδια του Πρωταθλήματος είναι εντυπωσιακή, καθώς τότε η ομάδα χρειαζόταν περίπου 15 τελικές προσπάθειες για να σκοράρει.
Η δουλειά του Γρηγορίου και οι αριθμοί
Η αλλαγή στο επιθετικό μισό του γηπέδου είναι πλέον πραγματική και δεν οφείλεται απλώς σε συγκυριακούς παράγοντες. Ο Άρης δημιουργεί περισσότερο, εκτελεί καλύτερα τις φάσεις και διαθέτει πλέον περισσότερους ποδοσφαιριστές που μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη του παιχνιδιού με την απόδοσή τους. Αυτή η βελτίωση ήταν εμφανής και στην αναμέτρηση απέναντι στον Παναιτωλικό, όπου ο Καντεβέρε κατάφερε να σκοράρει δύο φορές, ενώ ο Γιαννιώτας προσέθεσε το τρίτο γκολ για την ομάδα της Θεσσαλονίκης. Επιπλέον, ο Ράτσιτς συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία της φάσης του 3-0, με μια εντυπωσιακή προσωπική ενέργεια.
Το επίμονο αμυντικό κενό
Παρά την επιθετική άνθηση, υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Στο ίδιο γκρουπ των πέντε αγώνων, ο Άρης δέχθηκε επτά γκολ, από τα συνολικά 17 που έχει δεχθεί μέχρι στιγμής. Και παρότι απέναντι στον Παναιτωλικό κατάφερε να κρατήσει το μηδέν στην άμυνα, το πρώτο ημίχρονο της συγκεκριμένης αναμέτρησης έδειξε ξανά τους λόγους για τους οποίους ο Μιχάλης Γρηγορίου δεν είναι απόλυτα ικανοποιημένος από την ανασταλτική λειτουργία της ομάδας του.
Στο πρώτο 45λεπτο του αγώνα με τον Παναιτωλικό, κάθε φορά που ο αντίπαλος περνούσε οργανωμένα στην επίθεση, υπήρχαν στιγμές όπου οι αποστάσεις μεταξύ των παικτών χάνονταν, ο άξονας άφηνε ακάλυπτους χώρους και η άμυνα έμενε εκτεθειμένη σε κινδύνους. Ο Παναιτωλικός εκμεταλλεύτηκε αυτές τις αδυναμίες και δημιούργησε αρκετές καλές στιγμές μπροστά στην εστία του Άρη. Ως αποτέλεσμα, η ομάδα πήγε στα αποδυτήρια με το σκορ στο 1-0, χωρίς όμως η εικόνα της στο γήπεδο να είναι το ίδιο πειστική με το αποτέλεσμα του ημιχρόνου.
Το επόμενο μεγάλο βήμα
Εδώ ακριβώς βρίσκεται ίσως το επόμενο μεγάλο βήμα που καλείται να κάνει ο Άρης. Ο προπονητής Μιχάλης Γρηγορίου κατάφερε να διορθώσει ένα πρόβλημα που ήταν ξεκάθαρο και απασχολούσε την ομάδα: την επιθετική δυστοκία. Τώρα όμως, η πρόκληση είναι να βρει τον τρόπο ώστε αυτή η επιθετική πρόοδος να συνδυαστεί με μια ανάλογη βελτίωση στην ανασταλτική λειτουργία, ώστε η ομάδα να αποκτήσει την απαιτούμενη ισορροπία και σταθερότητα σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
