Ο Δημήτρης Διαμαντίδης μιλά για την καριέρα του, τον Ομπράντοβιτς και τον Χέιζ-Ντέιβις

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης μιλά για την καριέρα του, τον Ομπράντοβιτς και τον Χέιζ-Ντέιβις

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης, μία από τις εμβληματικότερες μορφές του ελληνικού μπάσκετ, παραχώρησε μία εκτενή συνέντευξη στο Arena Sport της Σερβίας. Μέσα από αυτή τη συζήτηση, ο παλαίμαχος αθλητής έκανε μία αναδρομή στην πλούσια μπασκετική του πορεία, ξεκινώντας από τα πρώτα του βήματα στην Καστοριά και φτάνοντας μέχρι τις μεγάλες επιτυχίες που σημείωσε με τον Παναθηναϊκό και την Εθνική Ελλάδας.

Η συνέντευξη και οι αποκαλύψεις

Στο πλαίσιο της συνέντευξης, ο Δημήτρης Διαμαντίδης δεν παρέλειψε να αναφερθεί σε σημαντικά πρόσωπα και στιγμές της καριέρας του. Αποθέωσε τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, τονίζοντας τη συμβολή του στις επιτυχίες του Παναθηναϊκού και τη συνεργασία που είχαν. Η συζήτηση επεκτάθηκε και σε άλλες πτυχές της πορείας του, αποκαλύπτοντας το ενδιαφέρον που είχαν δείξει ο Ολυμπιακός και ο Άρης για την απόκτησή του, πριν τελικά υπογράψει στο "τριφύλλι".

Επιπλέον, ο Διαμαντίδης έκανε μία ιδιαίτερη αναφορά στον παίκτη Χέιζ-Ντέιβις, δηλώνοντας πως του θυμίζει τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτή η δήλωση υπογραμμίζει την ικανότητα του Διαμαντίδη να αναγνωρίζει χαρακτηριστικά που τον καθόρισαν ως αθλητή, σε νεότερους παίκτες.

Τα πρώτα βήματα και η έμπνευση του 1987

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης μοιράστηκε λεπτομέρειες για το πώς ξεκίνησε η σχέση του με το μπάσκετ. Όπως ανέφερε, σε ηλικία 14 ετών άρχισε να αγωνίζεται σε ομάδα υποδομών. Πριν από αυτό, η επαφή του με το άθλημα ήταν πιο αυθόρμητη, καθώς έπαιζε, όπως όλα τα παιδιά, με τους φίλους του στις αλάνες, αμέσως μετά το σχολείο.

Ο λόγος που τον ώθησε να ασχοληθεί πιο σοβαρά με το μπάσκετ ήταν το Ευρωμπάσκετ του 1987. Η κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος από την Εθνική Ελλάδας προκάλεσε ένα κύμα ενθουσιασμού σε όλη τη χώρα. Ο Διαμαντίδης σημείωσε πως δεν ήταν ο μόνος που επηρεάστηκε, καθώς ξαφνικά, όλα τα παιδιά άρχισαν να παίζουν μπάσκετ. Θεώρησε αυτό το γεγονός «κάτι εκπληκτικό για μια μικρή χώρα, όπως η Ελλάδα, να κατακτήσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα». Δοκίμασε κι εκείνος, του άρεσε πολύ και συνέχισε, περνώντας από τα τμήματα υποδομών στις μικρότερες ηλικιακές κατηγορίες και σταδιακά προχωρώντας στην καριέρα του.

Το όνειρο του επαγγελματία και τα πρότυπα

Μιλώντας για την εξέλιξή του, ο Δημήτρης Διαμαντίδης τόνισε ότι ποτέ δεν ξέρεις πώς θα εξελιχθεί η ζωή. Ωστόσο, το μπάσκετ του έδινε τεράστια χαρά. Του άρεσε να παίζει με τους φίλους του, να ανταγωνίζεται μαζί τους και να προσπαθεί να γίνεται καλύτερος, κάτι που θεωρεί μέρος της ζωής. Η πορεία του τον οδήγησε να γίνει επαγγελματίας, κάτι που χαρακτήρισε σπουδαίο για τον ίδιο, καθώς από μικρός είχε το όνειρο να γίνει μπασκετμπολίστας. Ο ίδιος πιστεύει ότι τα κατάφερε σε πολύ μεγάλο βαθμό και αισθάνεται πραγματικά ευτυχισμένος και ευλογημένος γι’ αυτό.

Αναφορικά με τους παίκτες που αποτελούσαν πρότυπα για εκείνον κατά την παιδική του ηλικία, ο Διαμαντίδης ξεχώρισε δύο ονόματα: τον Φάνη Χριστοδούλου και τον Τόνι Κούκοτς. Ειδικά για τον Κούκοτς, ανέφερε ότι ήταν αριστερόχειρας, ψηλός και μπορούσε να αγωνιστεί σε πολλές θέσεις, χαρακτηριστικά που του άρεσαν πολύ στον τρόπο παιχνιδιού του. Αυτοί οι δύο, όπως δήλωσε, ήταν οι πιο εμβληματικοί παίκτες για εκείνον εκείνη την εποχή.

Η δύσκολη μετάβαση από την Καστοριά στον Ηρακλή

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης περιέγραψε τη μετάβασή του από την Καστοριά στη Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του Ηρακλή ως μια δύσκολη περίοδο. Είχε συνηθίσει να αγωνίζεται σε ένα μικρότερο πρωτάθλημα και ξαφνικά, στα 19 του χρόνια, βρέθηκε να πρέπει να παίξει στην πρώτη κατηγορία με μια ομάδα της Θεσσαλονίκης. Η Καστοριά, όπου γεννήθηκε και έπαιξε τα πρώτα του χρόνια, ήταν μια μικρή πόλη, και η μετάβαση σε μια μεγαλύτερη πόλη τον έκανε να αναρωτιέται πώς θα προσαρμοστεί, πού θα μείνει και πώς θα ενταχθεί στην ομάδα.

Παρά τις δυσκολίες, ο Ηρακλής ήταν ένας σύλλογος που βρισκόταν στη μεσαία βαθμίδα του ελληνικού μπάσκετ. Ο Διαμαντίδης συνειδητοποίησε ότι υπήρχε μόνο ένας δρόμος αν ήθελε να πετύχει: η σκληρή δουλειά. Θυμάται ότι τις δύο πρώτες του χρονιές... (το κείμενο της συνέντευξης σταματά σε αυτό το σημείο).

Με πληροφορίες από: Newsit

Δείτε ακόμα