Η Εθνική ομάδα μπάσκετ γνώρισε μια βαριά ήττα στη Ρίγα, χάνοντας από την Ουκρανία σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Μουντομπάσκετ. Το αποτέλεσμα αυτό θέτει σε δύσκολη θέση την ελληνική ομάδα, καθώς απομακρύνεται από τον στόχο της πρόκρισης για το αφιλόξενο Κατάρ. Η εικόνα της ομάδας προκάλεσε προβληματισμό, με την απόδοση να μην ανταποκρίνεται στις αρχικές προσδοκίες.
Η αναμέτρηση στη Ρίγα και η αρχική εικόνα
Η Εθνική ταξίδεψε στη Ρίγα με σχεδόν πλήρη σύνθεση, με βάση τα δεδομένα των ημερών, και με την ελπίδα για μια σημαντική νίκη που θα την επανέφερε σε τροχιά πρόκρισης. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης, η ομάδα έδειχνε να παίζει σαν «μικτή Γυμνασίου με μικτή Λυκείου», όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε. Το στραπάτσο ήταν εμφανές πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο δεκάλεπτο του αγώνα.
Οι Έλληνες παίκτες, μεταξύ των οποίων ο Τολιόπουλος, ο Μήτογλου και ο Λαρεντζάκης, δέχονταν συνεχώς τάπες, σαν να αντιμετώπιζαν μεγαλύτερους αντιπάλους. Σε μια χαρακτηριστική φάση, η πεντάδα της Εθνικής φάνηκε να «το ‘ριξε στον ύπνο» μετά από δικό της καλάθι, με αποτέλεσμα να δεχθεί κάρφωμα μέσα σε μόλις δύο δευτερόλεπτα. Οι Ουκρανοί γρήγορα αντιλήφθηκαν ότι το «θηρίο του Σεπτεμβρίου» είχε επιστρέψει στη Ρίγα «ξεδοντιασμένο».
Οι διακριθέντες και οι προβληματισμοί
Μέσα σε αυτή τη δύσκολη εικόνα, ο Νικ Καλάθης προσπάθησε να «ισιώσει το σκάφος» της ομάδας με την απόδοσή του, η οποία όμως έφερε «χαρμολύπη». Αναρωτήματα προέκυψαν σχετικά με την πορεία της ομάδας, με δεδομένο ότι ο μοναδικός διακριθέντας ήταν ένας 37χρονος παίκτης. Ο Θανάσης επίσης είχε μια καλή παρουσία, αλλά και για αυτόν τέθηκε το ερώτημα για την πορεία της ομάδας με «μπροστάρη έναν παίκτη που ουσιαστικά είναι εδώ και χρόνια ανενεργός».
Για άλλους «ενεργούς» παίκτες, όπως ο Τολιόπουλος, ο Ντόρσεϊ, ο Παπανικολάου και ο Μήτογλου, οι οποίοι θεωρούνται πολύπειροι βετεράνοι της Euroleague και από τους οποίους θα περίμενε κανείς να πρωταγωνιστήσουν, η συζήτηση για την απόδοσή τους κρίθηκε καλύτερο να μην ανοίξει. Ο Βασίλης Σπανούλης δήλωσε ότι οι Έλληνες παίκτες κουράζονται μέσα στο ματς, γεγονός που προκάλεσε περαιτέρω ερωτήματα.
Το «αόρατο τείχος» και η ανωτερότητα των Ουκρανών
Μετά τον αγώνα, ο Θανάσης ομολόγησε ότι «ήταν σαν να είχαμε μπροστά μας ένα αόρατο τείχος κάθε φορά που πλησιάζαμε ή προσπερνούσαμε». Αυτό το «αόρατο τείχος», το οποίο στην πραγματικότητα ήταν απολύτως ορατό, αντικατόπτριζε την ανωτερότητα των Ουκρανών αντιπάλων. Οι Ουκρανοί, που χαρακτηρίστηκαν ως «τσαλακωμένοι πρόσφυγες του πολέμου», ήταν καλύτεροι σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού.
Παρά την αρνητική βραδιά του αστέρα τους, Μιχάιλιουκ, ο οποίος είχε 3/17 σουτ, οι Ουκρανοί προσπέρασαν απτόητοι το εμπόδιο και βρήκαν λύσεις από σχεδόν όλους τους παίκτες που χρησιμοποίησαν. Διέθεταν κορμιά, είχαν ένα συγκεκριμένο αμυντικό σχέδιο, το οποίο έμοιαζε σχεδόν ίδιο με αυτό του Αταμάν στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ, και έπαιξαν «κανονικό μπάσκετ» στην επίθεση, όταν δεν τους παρέσυραν οι «αμερικανιές» του Μιχάιλιουκ. Επιπλέον, είχαν αγωνιστικά χιλιόμετρα στα πόδια τους, καθώς και συνοχή και σιγουριά στην απόδοσή τους.
Η κρίσιμη τέταρτη περίοδος
Η εικόνα του αγώνα συμπυκνώθηκε στο πρώτο δίλεπτο της τέταρτης περιόδου, όταν η Εθνική μας ομάδα πάλευε με βάσιμες ελπίδες να επιστρέψει από το ισχνό -5. Σε αυτό το κρίσιμο διάστημα, οι Έλληνες παίκτες δεν κατάφεραν να κάνουν ούτε σουτ. Αντίθετα, οι Ουκρανοί γύρισαν τη μπάλα υποδειγματικά και βρήκαν δύο ανοιχτά τρίποντα με το «τεσσάρι» τους, τον Βοϊναλόβιτς.
Ουσιαστικά, εκείνη τη στιγμή κρίθηκε η έκβαση του ματς, καθώς η διαφορά εκτοξεύτηκε στους 11 πόντους, από το 72-69 που είχε διαμορφωθεί με ένα τυχερό τρίποντο του Μήτογλου. Ακόμα και όταν η ελληνική ομάδα μείωσε τη διαφορά σε 80-76, μισό λεπτό πριν το τέλος, επέλεξε να παίξει για «τη μικρότερη δυνατή ή».
Με πληροφορίες από: Gazzetta
