Ορισμένοι άνθρωποι έχουν μια εντυπωσιακή ανάγκη να φαίνονται πιο έξυπνοι και πιο σπουδαίοι από αυτό που ισχύει στην πραγματικότητα. Αυτή η αστείρευτη επιθυμία να εντυπωσιάσουν τους άλλους δεν εκφράζεται πάντα με βαρύγδουπα λόγια ή πράξεις επίδειξης. Αντίθετα, κρύβεται συχνά σε φαινομενικά αθώες φράσεις που χρησιμοποιούνται στην καθημερινότητα, δημιουργώντας μια εικόνα μεγαλύτερης επιτυχίας, γνώσης ή επιρροής.
Οι άνθρωποι που προσπαθούν να φανούν σημαντικοί δεν καταφεύγουν απαραίτητα σε ξεκάθαρα ψέματα. Συχνά επιλέγουν προσεκτικά τι θα πουν και, κυρίως, τι θα αφήσουν τους άλλους να συμπεράνουν. Αν ακούσετε κάποιες από τις παρακάτω φράσεις να επαναλαμβάνονται συχνά, ίσως πίσω από αυτές κρύβεται περισσότερο η ανάγκη για εντύπωση παρά πραγματική αυτοπεποίθηση.
Οι «άκρες» και οι γνωριμίες
Μια αναφορά σε μια «ισχυρή» γνωριμία μπορεί να είναι αρκετή για να δημιουργήσει μια εικόνα επιρροής. Ενώ κάποιος μπορεί πράγματι να γνωρίζει ένα άτομο, όταν η φράση αυτή εμφανίζεται κάθε φορά που υπάρχει ένα πρόβλημα, αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με επίδειξη γνωριμιών παρά με πραγματική βοήθεια.
Αποτελεί έναν εύκολο τρόπο να περάσει το μήνυμα: «Έχω άκρες». Το να γνωρίζεις ανθρώπους είναι χρήσιμο, αλλά η ουσία φαίνεται όταν μπορείς πραγματικά να βοηθήσεις και όχι όταν απλώς αφήνεις τους άλλους να πιστεύουν ότι έχεις πρόσβαση παντού.
Οι δήθεν μοναδικές εμπειρίες
Όταν συζητάτε για ένα ταξίδι, ένα εστιατόριο, μια δουλειά ή μια εμπειρία, ξαφνικά ο άλλος έχει κάτι να προσθέσει. Δεν χρειάζεται να πει πολλά, μια αόριστη αναφορά αρκεί για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι έχει ζήσει, έχει δει και ξέρει περισσότερα.
Αν τον ρωτήσετε λεπτομέρειες, είναι πιθανό η συζήτηση να αλλάξει θέμα ξαφνικά, καθώς ο στόχος είναι η εντύπωση και όχι η ουσιαστική ανταλλαγή πληροφοριών.
Το υπερβολικά γεμάτο πρόγραμμα
Υπάρχουν άνθρωποι που είναι πραγματικά πολυάσχολοι, και υπάρχουν κι εκείνοι που θέλουν απλώς να φαίνονται έτσι. Η συγκεκριμένη φράση περιέχει μια μικρή δόση επίδειξης: «Το πρόγραμμά μου είναι τόσο γεμάτο που το να βρω χρόνο για σένα αποτελεί σχεδόν χάρη».
Στην πραγματικότητα, ένας άνθρωπος με αυτοπεποίθηση δεν χρειάζεται να παρουσιάζει διαρκώς τη ζωή του ως εξαιρετικά σημαντική για να αποδείξει την αξία του.
Η υποτίμηση της προσπάθειας
Μια περίεργη μορφή επίδειξης είναι να υποτιμά κάποιος επίτηδες την προσπάθειά του. Ο λόγος είναι ότι θέλει να πιστέψετε πως κάτι που για τους περισσότερους είναι δύσκολο, για εκείνον ήταν σχεδόν παιχνιδάκι.
Φράσεις όπως «Δεν διάβασα ιδιαίτερα και έγραψα καλά», «Δεν το κυνήγησα και τελικά πήρα τη δουλειά» ή «Το έκανα στο άψε-σβήσε» είναι χαρακτηριστικές. Το υπονοούμενο είναι ξεκάθαρο: «Εγώ δεν χρειάζεται να προσπαθήσω όσο οι άλλοι».
Το «δεν χρειάστηκε ποτέ να...»
Αυτή η φράση ακούγεται σαν κομπλιμέντο προς τον εαυτό. Ενώ μερικές φορές μπορεί να είναι, όταν χρησιμοποιείται συνεχώς, μπορεί να κρύβει μια ανάγκη να παρουσιαστεί κάποιος ως ξεχωριστά ταλαντούχος, σαν να μην χρειάστηκε ποτέ να.
Με πληροφορίες από: jenny.gr
