Μια νέα προσέγγιση για την αντιμετώπιση του στρες και των αρνητικών σκέψεων κερδίζει έδαφος, γνωστή ως ο «Κανόνας των 6:30». Αυτή η θεραπευτική μέθοδος ενθαρρύνει τον καθορισμό μιας συγκεκριμένης ώρας, μετά την οποία οι ανησυχίες και το overthinking μπορούν να περιμένουν μέχρι την επόμενη μέρα. Στόχος είναι να κλείσουμε την πόρτα σε εκείνες τις σκέψεις που επαναλαμβάνονται συνεχώς και να ανακτήσουμε τον έλεγχο.
Τι είναι ο «Κανόνας των 6:30»;
Ο «Κανόνας των 6:30» προτείνει να «φιμώσουμε» τις περιοριστικές σκέψεις μετά τις 6:30 μ.μ. Αυτός ο κανόνας έγινε δημοφιλής φέτος από τον Βρετανό δημοσιογράφο Mel Bradman, ο οποίος τον παρουσίασε σε άρθρο του στην εφημερίδα The Guardian. Η ιδέα του είναι εμπνευσμένη από μια τεχνική της γνωσιακής συμπεριφορικής θεραπείας (CBT), τον προγραμματισμό ανησυχίας, η οποία περιλαμβάνει τον καθορισμό ενός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου για την επεξεργασία των ανησυχιών.
Η βασική υπόθεση είναι απλή: τι θα συνέβαινε αν οι ανησυχίες μας δεν απαιτούσαν απεριόριστη πρόσβαση στη νοητική μας δύναμη; Ορίζοντας μια ώρα μετά την οποία σταματάμε οικειοθελώς να τις συλλογιζόμαστε, δημιουργούμε ένα όριο μεταξύ των ανησυχιών που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης και εκείνων που μπορούν να αναβληθούν.
Πώς λειτουργεί στην πράξη
Σύμφωνα με τον κανόνα, μέχρι την καθορισμένη ώρα, για παράδειγμα τις 6:30 μ.μ., μπορείτε να αφήσετε τις ανησυχίες σας να πάρουν τον δρόμο τους, να τις εξετάσετε, ακόμα και να τις καταγράψετε. Ωστόσο, μόλις περάσει αυτή η ώρα, καλούνται επίσημα να περιμένουν μέχρι την επόμενη μέρα. Δεν πρόκειται για την εξαφάνιση μιας σκέψης μέσω της θέλησης, αλλά για την παροχή ενός συγκεκριμένου χρονικού περιθωρίου, αντί να την αφήνετε να εμφανίζεται οποιαδήποτε ώρα.
Εάν μια ανησυχία εμφανιστεί μετά την καθορισμένη ώρα, μπορείτε απλώς να την σημειώσετε και να αποφασίσετε να την ξανασκεφτείτε την επόμενη μέρα, κατά τη διάρκεια του προκαθορισμένου χρόνου. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ώρα δεν είναι σταθερή. Ο καθένας μπορεί να την προσαρμόσει στο δικό του πρόγραμμα, με κύριο στόχο τη δημιουργία ενός πραγματικού ορίου μεταξύ του χρόνου που αφιερώνεται στις ανησυχίες και του υπόλοιπου προσωπικού χρόνου.
Τα οφέλη και η εφαρμογή του κανόνα
Το όφελος αυτής της μεθόδου έγκειται στην ανάκτηση της αίσθησης ελέγχου των σκέψεων που συχνά απαιτούν άμεση απάντηση. Η προσέγγιση αυτή δεν αφορά τόσο την καταστολή των αγχωτικών σκέψεων όσο το να μάθουμε να τις αναβάλλουμε, κάτι που μπορεί να μας βοηθήσει σταδιακά να απελευθερωθούμε από τα μοτίβα στοχασμού και την υπερανάλυση.
Για να υιοθετήσετε τον κανόνα, δεν χρειάζεται να ξεκινήσετε άμεσα με μια αυστηρή νοητική απαγόρευση στις 6:30 μ.μ. Μπορείτε αρχικά να επιλέξετε μια πιο ρεαλιστική ώρα, όπως για παράδειγμα τις 8 μ.μ., και στη συνέχεια να τη μετακινήσετε σταδιακά νωρίτερα. Παράλληλα, συνιστάται η καθιέρωση μιας νυχτερινής ρουτίνας κατά του στρες, η οποία ελαχιστοποιεί τον χρόνο μπροστά σε οθόνες και δίνει προτεραιότητα σε δραστηριότητες που ηρεμούν, όπως το ημερολόγιο.
Με πληροφορίες από: vogue.gr
