Οι Beastie Boys, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα της μουσικής σκηνής, επέστρεψαν στις αρχές της δεκαετίας του '90 στις χάρντκορ πανκ ρίζες τους, δημιουργώντας ένα παράλληλο πρότζεκτ με την ονομασία Quasar. Αυτή η κίνηση τους οδήγησε να εμφανίζονται σε μικρά κλαμπ, μακριά από τη φήμη και τον συνωστισμό που συνόδευε τις κανονικές τους εμφανίσεις.
Η εικόνα του συγκροτήματος να παίζει μπροστά σε μόλις 100 ή 200 άτομα στα μέσα της δεκαετίας του '90 μπορεί να φαντάζει οξύμωρη, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τη μεγάλη επιτυχία που είχαν σημειώσει τα προηγούμενα χρόνια με άλμπουμ όπως το «Check Your Head» του 1992 και το «Ill Communication» του 1994. Ωστόσο, η εξήγηση βρίσκεται στην ουσία των Quasar, οι οποίοι δεν ήταν οι Beastie Boys όπως τους γνώριζε το ευρύ κοινό.
Οι Quasar και οι εμφανίσεις στα μικρά κλαμπ
Μεταξύ του 1995 και του 1997, οι Beastie Boys έκλειναν εμφανίσεις σε μικρά κλαμπ σε διάφορα μέρη του κόσμου, χρησιμοποιώντας το όνομα Quasar. Στόχος τους ήταν να αποφύγουν τον συνωστισμό και να επικεντρωθούν αποκλειστικά στο χάρντκορ πανκ ήχο τους, χωρίς να παίζουν τα γνωστά κομμάτια των Beastie Boys. Όσοι είχαν την τύχη να βρεθούν σε αυτές τις ζωντανές εμφανίσεις, παρακαλούσαν μάταια να ακούσουν τραγούδια όπως το «Sabotage».
Το setlist των Quasar ήταν αυστηρά χάρντκορ πανκ, αν και υπήρξαν και εξαιρέσεις, όπως διασκευές τραγουδιών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το «Wonderwall» των Oasis. Σχετικά βίντεο από εκείνη την εποχή κυκλοφορούν ακόμα στο YouTube, προσφέροντας μια ματιά σε αυτή την ιδιαίτερη περίοδο της καριέρας τους και στην ατμόσφαιρα των μικρών, γεμάτων ενέργεια κλαμπ.
Οι πρώτες χάρντκορ μέρες των Beastie Boys
Πριν καθιερωθούν ως ένα από τα κορυφαία χιπ χοπ συγκροτήματα της δεκαετίας του '80, οι Beastie Boys είχαν μια πολύ διαφορετική μουσική προσέγγιση. Στην αρχή της καριέρας τους, έπαιζαν χάρντκορ πανκ. Η αρχική σύνθεση περιλάμβανε τον MCA στο μπάσο, τον Mike D στα φωνητικά και, από ένα σημείο και μετά, τον Ad-Rock στην κιθάρα. Στα τύμπανα βρισκόταν η φίλη τους, Κέιτ Σέλενμπαχ.
Το EP «Polly Wog Stew», που κυκλοφόρησε το 1982, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της πρώιμης δουλειάς τους. Με οκτώ κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου δέκα λεπτών, θεωρείται ένα από τα πρώτα δείγματα του Νεοϋορκέζικου χάρντκορ. Εκείνη την εποχή, συγκροτήματα όπως οι Agnostic Front έκαναν επίσης τα πρώτα τους βήματα, διαμορφώνοντας τον ήχο της σκηνής.
Η στροφή στο χιπ χοπ και η επιστροφή στα όργανα
Η συνέχεια στην πορεία των Beastie Boys ήταν, όπως είναι ευρέως γνωστό, πολύ διαφορετική. Το χιπ χοπ κέρδισε την τριάδα, οδηγώντας τους σε μια νέα μουσική κατεύθυνση που τους έκανε παγκοσμίως γνωστούς. Ωστόσο, μετά το 1990, τα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να ξαναπιάσουν τα όργανά τους, μια κίνηση που οδήγησε στη δημιουργία αριστουργημάτων όπως το «Sabotage».
Παράλληλα με την κυκλοφορία νέων άλμπουμ, μερικά νέα, πανκ κομμάτια άρχισαν να κάνουν δειλά δειλά την εμφάνισή τους, προκαλώντας έκπληξη σε όσους δεν γνώριζαν την πρώιμη ιστορία του συγκροτήματος. Το 1994, οι Beastie Boys συγκέντρωσαν τις παλιές τους ηχογραφήσεις και τις κυκλοφόρησαν υπό τον τίτλο «Some Old Bullshit», υπενθυμίζοντας τις χάρντκορ ρίζες τους.
Το EP «Aglio e Olio» και η ιδέα των Quasar
Το «μικρόβιο» του πανκ είχε μπει ξανά στον οργανισμό των Beastie Boys. Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του «Some Old Bullshit», κυκλοφόρησε το «Aglio e Olio». Πρόκειται για ένα ολοκαίνουργιο χάρντκορ πανκ EP που περιλάμβανε οκτώ κομμάτια. Η δημιουργία του προέκυψε όταν η μπάντα συνειδητοποίησε ότι είχε συσσωρεύσει υπερβολικά πολύ υλικό αυτού του είδους, περισσότερο από όσο χρειαζόταν για το επόμενο κανονικό της άλμπουμ.
Για τις ανάγκες του EP, επιστρατεύτηκε ο Έιμερι Awol Σμιθ, ο άλλοτε ντράμερ των Suicidal Tendencies, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντα στα τύμπανα. Ο Mike D, εν τω μεταξύ, θυμήθηκε τα νιάτα του, αναλαμβάνοντας τα φωνητικά με έναν πιο «γκαρίζοντα» τρόπο. Κάπου εκεί, μέσα από αυτή τη δημιουργική διαδικασία και την επιστροφή στις ρίζες, γεννήθηκε και η ιδέα των Quasar, ως ένα όχημα για να εκφράσουν αυτή την πλευρά τους.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
