Μια έντονη κούρσα βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας και της Κίνας για την εγκατάσταση πυρηνικών αντιδραστήρων στη Σελήνη. Οι ΗΠΑ, μέσω της NASA, στοχεύουν να έχουν έναν αντιδραστήρα έτοιμο για εκτόξευση έως τον Δεκέμβριο του 2030, ενώ η Ρωσία και η Κίνα, στο πλαίσιο μίας μυστικής εταιρικής σχέσης, έχουν θέσει ως στόχο το 2036. Αυτή η βιασύνη έχει προκαλέσει ανησυχίες σε κορυφαίους επιστήμονες, οι οποίοι επισημαίνουν τους πιθανούς κινδύνους.
Οι φιλοδοξίες των υπερδυνάμεων
Η NASA ζήτησε στα τέλη Αυγούστου από αναδόχους να προετοιμαστούν για την κατασκευή ενός πυρηνικού αντιδραστήρα που θα μπορεί να επιβιώσει από ένα διαστημικό ταξίδι και να λειτουργήσει χωρίς συντήρηση κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης. Η αμερικανική υπηρεσία έχει ήδη επιταχύνει το χρονοδιάγραμμά της, προκειμένου να προλάβει τους ανταγωνιστές της.
Η κούρσα αυτή θεωρείται ζωτικής σημασίας για το μέλλον της εξερεύνησης του διαστήματος. Τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Κίνα επιδιώκουν να είναι οι πρώτες που θα δημιουργήσουν μια βάση στο φεγγάρι, θα αναζητήσουν πόρους όπως το παγωμένο νερό και θα εκτοξεύσουν αποστολές βαθύτερα στο ηλιακό σύστημα. Ο έλεγχος της πρόσβασης στα αγαθά της Σελήνης είναι κρίσιμος για αυτή την αποστολή, και οι δύο υπερδυνάμεις πιστεύουν ότι ένας πυρηνικός αντιδραστήρας αποτελεί το κεντρικό κομμάτι αυτής της φιλοδοξίας. Οι χώρες σχεδιάζουν να ενεργοποιήσουν τους αντιδραστήρες τους μόνο αφού φτάσουν στη Σελήνη.
Ανησυχίες για τους κινδύνους
Παρά τους φιλόδοξους στόχους, ορισμένοι κορυφαίοι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι κυβερνήσεις κινούνται πολύ γρήγορα. Τα τελευταία έξι χρόνια έχουν σημειωθεί αρκετές καταστροφές στην εξερεύνηση του διαστήματος, με πολλαπλούς κινεζικούς, αμερικανικούς και ρωσικούς πυραύλους να έχουν αποτύχει και να έχουν εκραγεί. Επιπλέον, ένα ρωσικό σκάφος προσεδάφισης συνετρίβη στη Σελήνη, ενώ διαστημικά σκουπίδια πέφτουν τακτικά στη Γη.
Οι αποτυχίες αυτές θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια αλυσιδωτή αντίδραση με δεινές συνέπειες. Η πτώση συντριμμιών ενός αντιδραστήρα θα μπορούσε να διασπείρει ραδιενεργό υλικό, όπως συνέβη στον Καναδά στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Μια έκρηξη ή τηγμένα υλικά στην επιφάνεια της Σελήνης θα κινδύνευαν να μετατρέψουν ολόκληρες περιοχές σε απαγορευμένες ζώνες. Ο Έντουιν Λάιμαν, διευθυντής ασφάλειας πυρηνικής ενέργειας στην Ένωση Ανησυχούντων Επιστημόνων, δήλωσε πως «θα υπάρχει πάντα μια διαστημική κούρσα σε εξέλιξη, και αν εισαγάγετε την πυρηνική ενέργεια σε αυτό το μείγμα, τότε θα μπορούσε να πάρει μια ενδεχομένως πιο επικίνδυνη τροπή».
Ο ρόλος της Ρωσίας
Η πυρηνική ενέργεια φαίνεται να είναι η μόνη βασική εργασία που έχει αναθέσει η Κίνα στον εταίρο της στο σεληνιακό έργο, τη Ρωσία. Η Ρωσία διαθέτει εκτεταμένη εμπειρία σε αυτόν τον τομέα, έχοντας εκτοξεύσει περισσότερους από 30 αντιδραστήρες σε τροχιά, κυρίως τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, πάνω σε δορυφόρους της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Θεωρείται ηγέτης στην πυρηνική ενέργεια και ελέγχει τη μεγαλύτερη προμήθεια αυτού που θεωρείται το ασφαλέστερο.
Με πληροφορίες από: newsbeast.gr
