Βίκυ Μοσχολιού: Ο καρκίνος, το παιδί που πέθανε και η τελευταία επιθυμία

Αποκαλύψεις για τους τελευταίους μήνες της ζωής της Βίκυς Μοσχολιού, που προκαλούν ρίγη συγκίνησης, έρχονται πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας.

Σήμερα, 16 Αυγούστου, συμπληρώνονται δεκατρία χρόνια από τον θάνατο της κορυφαίας Ελληνίδας τραγουδίστριας με τη στεντόρεια φωνή και, με αυτή την αφορμή, η «Espresso» συνομίλησε με τη μικρή της κόρη Ευαγγελία Δομάζου και με την αδελφή της Αθηνά Μοσχολιού. Οι δύο γυναίκες, έχοντας εξομολογητική διάθεση, μας εκμυστηρεύτηκαν -μεταξύ άλλων- την επιθυμία της αξέχαστης Βίκυς να γίνει μοναχή, τις οδηγίες που τους έδωσε για την κηδεία της (!) αλλά και το όνειρο που είχε δει με το νεκρό παιδί της, το οποίο την έκανε να καταλάβει ότι το τέλος της πλησίαζε.

Η συνάντησή μας με την Ευαγγελία και την Αθηνά έγινε στο ιδιόκτητο μοναστήρι της οικογένειας Μοσχολιού, στο όρος Καβελάρης Μεγάρων. Επρόκειτο για το ησυχαστήριο της σπουδαίας καλλιτέχνιδας, καθώς περισσότερα από 50 χρόνια ηγουμένη εκεί ήταν η μητέρα της Ελισάβετ, ενώ μόναζε και η θεία της. Μετά τον θάνατο της Βίκυς μάλιστα έγινε μοναχός και ο αδερφός της Νίκος.

«Η μητέρα μου προσευχόταν πολύ. Ηταν πολύ θρήσκα γυναίκα και πήγαινε συχνά στην εκκλησία. Κι εμάς όμως -εμένα και την αδελφή μου τη Ράνια- ως παιδάκια μάς πήγαινε συνέχεια. Η ίδια προτού φύγει από τη ζωή είχε εκφράσει μάλιστα την επιθυμία της να γίνει μοναχή. Ηθελε να χειροτονηθεί. Ομως, εγώ και η αδερφή μου δεν επιθυμούσαμε με τίποτα να συμβεί αυτό και την αποτρέψαμε» αποκαλύπτει στην «Espresso» η Ευαγγελία Δομάζου. Σε ερώτησή μας αν η Βίκυ φοβόταν τον θάνατο, η κόρη της κομπιάζει. Δείχνει πολύ φορτισμένη συναισθηματικά.

«Θυμάμαι που έλεγε παλιότερα ότι φοβόταν τον θάνατο. Ομως, ποτέ δεν το είπε αυτό προς το τέλος της ζωής της. Ποτέ. Απεναντίας, έλεγε πως “αν έρθει εκείνη η στιγμή να φύγω, είμαι πλέον έτοιμη”. Η μάνα μου έπαιρνε δύναμη από την προσευχή. Ας πούμε, δεν την είδα ποτέ να κλαίει. Μόνο μια φορά και είχα απορήσει πραγματικά…» συνεχίζει και θυμάται με κάθε λεπτομέρεια εκείνη τη συγκλονιστική στιγμή.

«Ηταν τους τελευταίους μήνες της ζωής της, μόλις είχε βγει από το νοσοκομείο και με πήρε τηλέφωνο τρομοκρατημένη. Εκλαιγε γοερά. Είχε δει στον ύπνο της για πρώτη φορά στη ζωή της το μικρό μας αδελφάκι.

Το αγοράκι αυτό πέθανε μόλις το γέννησε η μάνα μου. Με το όνειρο αυτό, λοιπόν, κατάλαβε ότι το τέλος της πλησίαζε».

Οι μέρες του νοσοκομείου...

διαβάστε αναλυτικά στο ourlife.gr

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ