Μια νέα αρχαιολογική ανακάλυψη στο Μάτσου Πίτσου έρχεται να ανατρέψει την εικόνα που είχαν οι επιστήμονες για την έκταση και την οργάνωση του περίφημου συμπλέγματος των Ίνκας. Ερευνητές εντόπισαν περισσότερα από 2,5 χιλιόμετρα αρχαίων δρόμων, οι οποίοι παρέμεναν κρυμμένοι κάτω από την πυκνή τροπική βλάστηση. Οι δρόμοι αυτοί βρίσκονται απέναντι από το Μάτσου Πίτσου και δείχνουν ότι η περιοχή ήταν πολύ πιο ανεπτυγμένη απ’ όσο θεωρούνταν μέχρι σήμερα από τους αρχαιολόγους.
Νέα δεδομένα για την οργάνωση των Ίνκας
Οι πρόσφατα ανακαλυφθέντες δρόμοι, συνολικού μήκους άνω των 2,5 χιλιομέτρων, εντοπίστηκαν στην περιοχή που περιβάλλει το λεγόμενο Τείχος του Μαντόρ. Αυτή η τοποθεσία βρίσκεται απέναντι από το Μάτσου Πίτσου, στην άλλη πλευρά της κοιλάδας του ποταμού Ουρουμπάμπα. Η ανακάλυψη αυτή υποδηλώνει ότι η περιοχή είχε μια πολύ πιο οργανωμένη χρήση κατά την περίοδο των Ίνκας, σε σχέση με τις προηγούμενες εκτιμήσεις.
Εκτός από το εκτεταμένο δίκτυο διαδρομών, οι ερευνητές εντόπισαν ενδείξεις για την ύπαρξη πλατφορμών και αναβαθμίδων. Αυτά τα στοιχεία ενισχύουν την άποψη ότι η συγκεκριμένη περιοχή δεν ήταν απλώς μια απομονωμένη τοποθεσία, αλλά αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου και πιο δομημένου πολιτιστικού και κατασκευαστικού σχεδιασμού των Ίνκας.
Η συμβολή της τεχνολογίας LiDAR
Η σημαντική αυτή ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας έρευνας που διεξήγαγε μια ομάδα Πολωνών και Περουβιανών αρχαιολόγων. Στην ομάδα συμμετείχαν εκπρόσωποι από το Κέντρο Ανδεανών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας, καθώς και από το Πολυτεχνείο του Βρότσλαβ. Οι ερευνητές αξιοποίησαν την τεχνολογία LiDAR, μια προηγμένη μέθοδο τηλεπισκόπησης.
Η τεχνολογία LiDAR λειτουργεί εκπέμποντας παλμούς λέιζερ, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία μιας λεπτομερούς τρισδιάστατης εικόνας του εδάφους. Αυτή η μέθοδος αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποτελεσματική σε περιοχές όπως οι Άνδεις, όπου η πυκνή βλάστηση συχνά καλύπτει και κρύβει εντελώς αρχαιολογικά κατάλοιπα, καθιστώντας δύσκολη την ανίχνευσή τους με συμβατικές μεθόδους.
Λεπτομέρειες των ευρημάτων
Μεταξύ των ευρημάτων που αποκάλυψαν οι σαρώσεις του LiDAR, ξεχωρίζει ένας δρόμος με μήκος τουλάχιστον 1,2 χιλιομέτρων. Τμήματα αυτής της διαδρομής παρουσιάζουν μια χαρακτηριστική ζιγκ-ζαγκ χάραξη, η οποία συνδέεται άμεσα με τις τεχνικές κατασκευής δρόμων που χρησιμοποιούσαν οι Ίνκας. Το δίκτυο των προκολομβιανών δρόμων που αποκαλύφθηκε έχει συνολικό μήκος άνω των 2,5 χιλιομέτρων.
Παρόλο που η ανακάλυψη είναι σημαντική, οι αρχαιολόγοι επισημαίνουν ότι η ακριβής χρονολόγηση όλων των διαδρομών, καθώς και ο συγκεκριμένος ρόλος που εξυπηρετούσαν, δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί πλήρως. Για τον λόγο αυτό, θα απαιτηθούν περαιτέρω έρευνες και ανασκαφές στην περιοχή, προκειμένου να αποσαφηνιστούν αυτά τα ζητήματα και να ολοκληρωθεί η μελέτη των ευρημάτων.
Αλλαγή στην αρχαιολογική προσέγγιση
Το σημαντικότερο στοιχείο της πρόσφατης ανακάλυψης δεν είναι μόνο το εκτεταμένο μήκος των δρόμων, αλλά κυρίως η τοποθεσία τους. Μέχρι σήμερα, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Πάρκο του Μάτσου Πίτσου έχουν καταγραφεί περισσότερες από 60 αρχαιολογικές θέσεις, οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους μέσω ενός ευρύτερου δικτύου δρόμων. Η πλειονότητα αυτών των θέσεων βρισκόταν στην αριστερή όχθη του ποταμού Ουρουμπάμπα.
Αυτό το γεγονός είχε οδηγήσει τους επιστήμονες στην εκτίμηση ότι οι Ίνκας είχαν επικεντρώσει τις βασικές τους προσπάθειες πολεοδομικού σχεδιασμού σε αυτή την πλευρά του ποταμού. Ωστόσο, η ύπαρξη ενός οργανωμένου δικτύου δρόμων και στην απέναντι πλευρά του ποταμού έρχεται να αλλάξει αυτή την εικόνα. Υποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη περιοχή είχε επίσης υποστεί σημαντικές πολιτιστικές και κατασκευαστικές παρεμβάσεις κατά την περίοδο των Ίνκας, αποδεικνύοντας ότι το Μάτσου Πίτσου δεν ήταν απλώς μια απομονωμένη πέτρινη πόλη.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
