Ο Ολυμπιακός σήκωσε το πρώτο τρόπαιο της σεζόν, κατακτώντας το 8ο Supercup για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά. Οι «ερυθρόλευκοι» επικράτησαν μετά από σκληρή μάχη, που κρίθηκε στις μικρές λεπτομέρειες, και μπήκαν με το δεξί, όπως έχουν συνηθίσει, στην αγωνιστική περίοδο. Ο «δικέφαλος του Βορρά» κατάφερε να κερδίσει πρόωρα έναν απρόσμενα μεγάλο σεβασμό, απειλώντας σοβαρά τους πρωταθλητές Ευρώπης με ήττα στον τελικό.
Η κυριαρχία του Ολυμπιακού στον θεσμό
Το Supercup, ένας θεσμός που αναβίωσε, βρήκε τον Ολυμπιακό να πρωταγωνιστεί τα τελευταία χρόνια. Οι Πειραιώτες κατέκτησαν φέτος για πέμπτη σερί χρονιά τον τίτλο, συνεχίζοντας την απόλυτα «ερυθρόλευκη» υπόθεση που έχει γίνει η διοργάνωση. Η ομάδα του Πειραιά ανέβηκε στο βάθρο του νικητή, επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία της.
Η ομάδα του Πειραιά είναι δομημένη με τρόπο που καθιστά τα πράγματα πολύ δύσκολα για τους αντιπάλους της. Πέρυσι κυριάρχησε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, κλείνοντας τη χρονιά με τρεις τίτλους, εκ των οποίων οι δύο ήταν οι πιο σημαντικοί. Κατόρθωσε να διατηρήσει τον βασικό της κορμό στο ρόστερ της επόμενης περιόδου.
Η ιστορία του Supercup και οι προηγούμενοι νικητές
Ο θεσμός του Supercup πρωτοδιοργανώθηκε το 1986, με τον Άρη να κερδίζει το πρώτο τρόπαιο σε διπλό τελικό. Στην αναβίωσή του, βρήκε τον Ολυμπιακό στην Α2 Κατηγορία, γεγονός που επέτρεψε στον Προμηθέα να κατακτήσει τον έναν και μοναδικό τίτλο στην ιστορία του το 2020. Ακολούθησε η σειρά του Παναθηναϊκού στην Πάτρα το 2021.
Έκτοτε, το Supercup έχει γίνει αποκλειστική υπόθεση του Ολυμπιακού, ο οποίος μετρά πλέον πέντε συνεχόμενες κατακτήσεις. Η φετινή διοργάνωση αποτελεί την όγδοη στην ιστορία του θεσμού, προσθέτοντας ένα ακόμη τρόπαιο στην τροπαιοθήκη των «ερυθρολεύκων».
Η απειλή του ΠΑΟΚ και ένα ιστορικό επίτευγμα
Η αναμορφωμένη και αναβαθμισμένη ομάδα του Αντρέα Τρινκιέρι έφτασε στο σημείο να απειλήσει σοβαρά τους πρωταθλητές Ευρώπης με ήττα στον τελικό. Ο ΠΑΟΚ «άγγιξε» κάτι που δεν έχει επιτευχθεί ποτέ στη σύγχρονη ιστορία του αθλήματος από τη σεζόν 1992-93 κι εντεύθεν. Αυτό αφορά τη δυνατότητα μιας ομάδας να κερδίσει διαδοχικά και τους δύο «δυνάστες» των εγχώριων διοργανώσεων μέσα σε 24 ή 48 ώρες και να κατακτήσει ένα τρόπαιο.
Για την ακρίβεια, ένα παρόμοιο γεγονός συνέβη μόλις μία φορά, το 2018, με την ΑΕΚ. Ωστόσο, η διαφορά ήταν ότι η ΑΕΚ απέκλεισε τον Παναθηναϊκό στα ημιτελικά του Νοεμβρίου και νίκησε τον Ολυμπιακό στον τελικό του Φεβρουαρίου, κάτι που δεν συνιστά διαδοχικές νίκες εντός 24 ή 48 ωρών.
Το μη συναπάντημα των «αιωνίων» στον τελικό
Αυτό που δεν είχαν συνηθίσει οι φίλαθλοι στην συγκεκριμένη διοργάνωση ήταν να μην διεκδικούν το τρόπαιο Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός κόντρα στον «αιώνιο αντίπαλό» τους. Πέρυσι, ο λόγος που συνέβη αυτό είχε να κάνει με την οικειοθελή απουσία του «τριφυλλιού» από τη Ρόδο, λόγω του ταξιδιού στην Αυστραλία. Φέτος, ο κύριος υπαίτιος για το μη συναπάντημα του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό στον τελικό ήταν ο ΠΑΟΚ.
Οι δύο «αιώνιοι αντίπαλοι» έχουν κατακτήσει τα 26 από τα 33 Κύπελλα, τα 32 από τα 33 πρωταθλήματα και τα 6 από τα 7 Supercup από τη σεζόν 1992-93 και μετά, γεγονός που αναδεικνύει την κυριαρχία τους στις εγχώριες διοργανώσεις. Η φετινή απουσία τους από τον τελικό του Supercup σηματοδοτεί μια σπάνια στιγμή για τον θεσμό.
Η ενίσχυση του Ολυμπιακού με τον Μοντέρο
Στον βασικό κορμό της ομάδας του Ολυμπιακού προστέθηκε ένας τέταρτος επιθετικός πυλώνας, ο Μοντέρο, ο οποίος πλαισιώνει τους Βεζένκοβ, Ντόρσει και Φουρνιέ. Η προσθήκη του Δομινικανού δίνει αυτομάτως στο παιχνίδι των «ερυθρολεύκων» άλλη διάσταση. Ο Μοντέρο μπορεί να δημιουργήσει το δικό του σουτ και να οργανώσει το παιχνίδι.
Επιπλέον, ο Μοντέρο έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει την απόλυτη ανισορροπία στην αντίπαλη άμυνα, βρίσκοντας τον ελεύθερο συμπαίκτη. Η παρουσία του ενισχύει την επιθετική λειτουργία και την ευελιξία της ομάδας του Πειραιά, καθιστώντας την ακόμη πιο δύσκολη για τους αντιπάλους της.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
