Το πρόβλημα στην αποτελεσματικότητα του Άρη έχει αναδειχθεί ξανά, καθώς η ομάδα συμπλήρωσε τρίτο διαδοχικό παιχνίδι χωρίς να καταφέρει να σκοράρει. Το 0-0 με τον Ηρακλή έφερε στο προσκήνιο με έντονο τρόπο την απόσταση που χωρίζει την παραγωγή ευκαιριών από την τελική εκτέλεση, ένα ζήτημα που αρχίζει να αποκτά διάρκεια για τους «κιτρινόμαυρους».
Η αναποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια
Στην αναμέτρηση απέναντι στον Ηρακλή, ο Άρης επέδειξε μεγάλο διάστημα υπεροχής, δημιουργώντας αρκετές προϋποθέσεις για γκολ. Το παιχνίδι ολοκληρώθηκε με 23 τελικές προσπάθειες, εκ των οποίων οι 17 καταγράφηκαν μόνο στο πρώτο ημίχρονο. Παρόλα αυτά, οι ποδοσφαιριστές του Άρη δεν κατάφεραν να στείλουν την μπάλα στα δίχτυα.
Συνολικά, στις πρώτες πέντε αγωνιστικές του πρωταθλήματος, ο Άρης έχει πετύχει μόλις πέντε γκολ. Σε τρία από αυτά τα παιχνίδια, η ομάδα έμεινε στο μηδέν. Ειδικότερα, στους αγώνες με την Καλαμάτα και τον ΟΦΗ, οι «κιτρινόμαυροι» δημιούργησαν συνολικά 36 τελικές προσπάθειες, ενώ ο συνολικός αριθμός των τελικών προσπαθειών τους έχει φτάσει τις 77, τοποθετώντας τους ψηλά στη σχετική λίστα της κατηγορίας.
Η αναλογία τελικών και γκολ
Η αναλογία των τελικών προσπαθειών σε σχέση με τα γκολ είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική και αναδεικνύει το πρόβλημα στην εκτελεστική δεινότητα του Άρη. Η ομάδα χρειάζεται κατά μέσο όρο 15,4 τελικές για να πετύχει ένα γκολ. Αυτό το στατιστικό στοιχείο αποτυπώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη διαφορά ανάμεσα στην παραγωγή ευκαιριών και την αποτελεσματική εκμετάλλευσή τους.
Ο Άρης φτάνει συχνά στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου και δημιουργεί συνθήκες για να απειλήσει την αντίπαλη εστία, ωστόσο δεν αξιοποιεί στον ίδιο βαθμό τις στιγμές που δημιουργεί. Αυτό το ζήτημα δεν αποτελεί μόνο θέμα του εκάστοτε επιθετικού, αλλά αφορά και την τελική απόφαση, την ψυχολογία, την αυτοπεποίθηση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την αποτελεσματικότητα ολόκληρης της ομάδας. Οι αριθμοί επιβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι η ποσότητα των επιλογών στην επίθεση, αλλά η αποτελεσματική αξιοποίησή τους.
Οι συνεχείς αλλαγές στο ρόστερ
Στα οκτώ επίσημα παιχνίδια της φετινής σεζόν, ο προπονητής Μιχάλης Γρηγορίου έχει χρησιμοποιήσει ήδη 26 από τους 32 ποδοσφαιριστές του ρόστερ. Αυτό σημαίνει ότι περίπου το 80% του διαθέσιμου δυναμικού έχει αγωνιστεί. Παράλληλα, ο Άρης έχει παρουσιάσει διαφορετική ενδεκάδα σε κάθε παιχνίδι, γεγονός που αναγνωρίζεται ως ένα πρόβλημα.
Οι διαδοχικοί αγώνες σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο, οι ανάγκες διαχείρισης των ποδοσφαιριστών, οι διαφορετικές απαιτήσεις κάθε αναμέτρησης, καθώς και η σταδιακή ένταξη αρκετών νέων προσώπων στο σύνολο, οδήγησαν σε αυτές τις συνεχείς αλλαγές. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι ότι η ομάδα εξακολουθεί να αναζητά σταθερές σε πρόσωπα και συνεργασίες, ειδικά στην κρίσιμη μεσοεπιθετική γραμμή.
Αναζήτηση σταθερών προσώπων και συνεργασιών
Στην επίθεση, έχουν χρησιμοποιηθεί σε διαφορετικούς ρόλους οι Μορόν, Καντεβέρε, Μιρ και Κουαμέ. Ο Μανού Γκαρθία αναζητά ακόμη τον δικό του ρυθμό, ενώ στα άκρα της επίθεσης υπάρχουν οι Γκαρέ, Γιαννιώτας, Παλάσιος και πλέον ξανά ο Αλφαρέλα. Οι επιλογές σε ποδοσφαιριστές δεν λείπουν από το ρόστερ του Άρη.
Αυτό που χρειάζεται να βρει η ομάδα μετά τη διακοπή των αγωνιστικών υποχρεώσεων είναι μία ξεκάθαρη επιθετική ιεραρχία. Επιπλέον, κρίνεται απαραίτητο να δημιουργηθούν σταθεροί συνδυασμοί προσώπων, οι οποίοι θα μπορούν να προσφέρουν την απαιτούμενη συνέπεια στην απόδοση από παιχνίδι σε παιχνίδι.
Το παράδειγμα του αγώνα με τον Ηρακλή
Το 90άλεπτο της αναμέτρησης με τον Ηρακλή αποτέλεσε ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της κατάστασης που επικρατεί. Στην προσπάθειά του να βρει περισσότερες λύσεις και να αλλάξει την εικόνα του αγώνα, ο προπονητής Μιχάλης Γρηγορίου χρησιμοποίησε διαφορετικούς συνδυασμούς στη μεσοεπιθετική γραμμή.
Ωστόσο, αρκετοί από αυτούς τους συνδυασμούς δεν έχουν ακόμη δουλευτεί επαρκώς, γεγονός που πιθανόν να επηρεάζει την αποτελεσματικότητα και τη συνοχή της ομάδας στην τελική προσπάθεια.
Με πληροφορίες από: Gazzetta
