Μπορεί τελικά ο λύκος να μην είναι τόσο «κακός» όσο μας έμαθαν τα παραμύθια; Μια χριστουγεννιάτικη διαφήμιση από τη Γαλλία δίνει τη δική της απάντηση και, χωρίς υπερβολή, έχει εξελιχθεί σε παγκόσμιο φαινόμενο. Όχι χάρη σε εντυπωσιακά εφέ ή τεχνητή νοημοσύνη, αλλά επειδή επενδύει σε κάτι ολοένα και πιο σπάνιο: την ανθρώπινη αφήγηση, τη συναισθηματική αλήθεια και την ενσυναίσθηση.
Η αλυσίδα σούπερ μάρκετ Intermarché παρουσίασε το χριστουγεννιάτικο σποτ με τίτλο «Le mal aimé» («Ο μη αγαπητός»), επιλέγοντας έναν διαφορετικό δρόμο από τον συνηθισμένο διαφημιστικό θόρυβο. Η ιστορία ξεκινά απλά: ένα μικρό αγόρι φοβάται ένα λούτρινο λυκάκι. Ο πατέρας του τού αφηγείται τότε ένα παραμύθι για έναν λύκο που ζούσε απομονωμένος στο δάσος, επειδή όλα τα άλλα ζώα τον έβλεπαν με καχυποψία.
Το animation που ακολουθεί παρακολουθεί τον μοναχικό λύκο στις προσπάθειές του να πλησιάσει τους «γείτονές» του. Παρά τις καλές του προθέσεις, συναντά διαρκώς φόβο και απόρριψη. Μέχρι τη στιγμή που αποφασίζει να εκφραστεί με έναν απρόσμενο τρόπο: μαγειρεύοντας λαχανικά και προσφέροντάς τα ως χειρονομία φιλίας. Η ιστορία κορυφώνεται σε ένα χριστουγεννιάτικο τραπέζι, όπου ο λύκος εμφανίζεται κρατώντας ένα σπιτικό φαγητό — και, μαζί του, μια δεύτερη ευκαιρία.
Με μουσική υπόκρουση το εμβληματικό τραγούδι του Claude François «Le Mal Aimé» από τη δεκαετία του ’70, το σποτ ταξίδεψε πολύ γρήγορα πέρα από τα γαλλικά σύνορα, συγκεντρώνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια προβολές. Οι θεατές μιλούν για μια διαφήμιση ζεστή, ανθρώπινη και βαθιά συγκινητική, που αγγίζει το αίσθημα του ανήκειν και της αποδοχής, χωρίς διδακτισμό.
Η ιδέα και η υλοποίηση ανήκουν στη διαφημιστική εταιρεία Romance. Για να ολοκληρωθεί χρειάστηκε σχεδόν ένας χρόνος δουλειάς, με τη συμμετοχή 80 επαγγελματιών, υπό την καθοδήγηση των Illogic Studios από το Μονπελιέ και την παραγωγή του στούντιο Wizz στο Παρίσι. Ένα χειροποίητο animation project, σε πλήρη αντίθεση με τη λογική των γρήγορων, αυτοματοποιημένων λύσεων.
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί θεατές σχολίασαν πως θα ήθελαν η ιστορία να γίνει κανονική ταινία και όχι απλώς ένα δίλεπτο διαφημιστικό. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο γεγονός ότι το σποτ δεν στηρίζεται σε εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, κάτι που το κοινό φαίνεται να εκτίμησε ιδιαίτερα, ειδικά σε μια περίοδο όπου το διαφημιστικό τοπίο κατακλύζεται από άψυχο, μαζικά παραγόμενο περιεχόμενο.
Ο Victor Chevalier, senior copywriter της Romance, το έθεσε ξεκάθαρα: «Η τεχνητή νοημοσύνη δεν δημιουργεί ιστορίες. Οι άνθρωποι δημιουργούν ιστορίες». Όπως εξήγησε, η επιτυχία του σποτ οφείλεται ακριβώς στο ότι αφιερώθηκε χρόνος και φροντίδα στην αφήγηση.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Thierry Cotillard, πρόεδρος του ομίλου Les Mousquetaires, στον οποίο ανήκει η Intermarché, τονίζοντας ότι η ανθρώπινη δημιουργικότητα μπορεί να γεννήσει «ένα διαφορετικό συναίσθημα από αυτό ενός ρομπότ».
Βέβαια, δεν έλειψαν και οι αντιδράσεις. Μια μερίδα θεατών κατηγόρησε τη διαφήμιση ότι «προωθεί τη χορτοφαγία», σηκώνοντας –όπως συνηθίζεται– το λάβαρο της αγανάκτησης. Η απάντηση του Cotillard ήταν άμεση: το μήνυμα δεν αφορά τη διατροφή, αλλά τη συμπερίληψη. Το να μη μένει κανείς απ’ έξω, ούτε καν ο λύκος, που απλώς θέλει να συνυπάρξει χωρίς να απειλεί.
Το συμπέρασμα είναι απλό και καθαρό. Σε μια εποχή όπου οι αλγόριθμοι κυριαρχούν και η τεχνητή νοημοσύνη αμφισβητεί τη θέση των δημιουργών, αυτή η διαφήμιση υπενθυμίζει ότι η αληθινή σύνδεση, η αλλαγή και η ενσυναίσθηση δεν προγραμματίζονται. Και ίσως γι’ αυτό ακριβώς συγκίνησε τόσο πολύ: γιατί, ακόμα και όταν πρόκειται για μια διαφήμιση, οι άνθρωποι εξακολουθούν να το κάνουν καλύτερα.
Διαβάστε ακόμα: Αμηχανία στο τραπέζι: Γεωργιάδης, Ανδρουλάκης και Κωνσταντοπούλου μαζί σε εκδήλωση
